Elgeako mendilerroa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Betizu behiak, elurtutako Elgeako mendilerroaren gainetan. Atzean, Elgeako zentral eolikoko zenbait haize-errota.

Elgeako mendilerroa Gipuzkoa eta Araba artean dago, zehazki iparraldean Debagoienako Eskoriatza, Aretxabaleta eta Oñati eta hegoaldean Arabako Lautadako Arratzu-Ubarrundia, Burgu eta Barrundiako udalerriak dituelarik.

Mendilerroko tontor gehienak 1.000 metro ingurukoak dira. Mendebaldeko muturrean, iparraldetik hegoaldera: Makatzgain, Arriurdin, Urkitza, Arkamo, Albiturri eta Miritxa. Ekialderantz jarraituz: Mugarriluze, Aumategi, Mirubizkar, Burgamendi, Sekillaga, Gaboño eta Kextuigaña.

Ekialdean Urkilla mendilerroarekin jarraitu egiten da, Larrangoiti eta Trango tontorrekin.

Historiaurrea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Historiaurreko garaietatik, Elgea-Artia izeneko estazio megalitikoaren zati bat dugu tontor hauetan, Mugarriluzeko zutarria eta Mugarriaundikoa alde batetik eta Elgea I eta Artasoko trikuharriak eta Elgea II-ko tumulua bestetik.

Aro garaikidea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Aro garaikidean bestela 2000an Elgeako zentral eolikoa jarri zuten mendilerroaren gainaldean. Euskal Autonomia Erkidegoan ezarri den lehen parke eolikoa da, eta 40 sorgailu eoliko ditu guztira.

Fauna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Faunari dagokionez, Elgeako mendilerroan Arabako azken betizuak larretzen dira.

Mendiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]