Joan II.a Frantziakoa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Joan II.a Frantziakoa
14th-century unknown painters - Portrait of Jean le Bon, King of France - WGA23666.jpg
Frantziako erregea

1350-08-22 - 1364-04-08
Filipe VI.a Frantziakoa - Karlos V.a Frantziakoa
Normandiako dukea

1332 (egutegi gregorianoa) - 1350 (egutegi gregorianoa)
Crown lands of France Itzuli - Karlos V.a Frantziakoa
Bizitza
Jaiotza Le Mans1319ko apirilaren  16a
Herrialdea  Frantzia
Heriotza Londres1364ko apirilaren  8a (44 urte)
Hobiratze lekua Saint-Denisko basilika
Familia
Aita Filipe VI.a Frantziakoa
Ama Joan the Lame
Ezkontidea(k) Bonne of Bohemia Itzuli  (1332-07-28 -  1349-09-11)
Joan I, Countess of Auvergne Itzuli  (1350-02-09 -  1360-09-29)
Seme-alabak
Anai-arrebak
Familia
Leinua Valois leinua
Jarduerak
Jarduerak subiranoa
Zerbitzu militarra
Parte hartutako gatazkak Poitiersko gudua
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa kristautasuna

Joan II.a Frantziakoa (Le Mans, 1319ko apirilaren 16a - Londres, 1364ko apirilaren 8a), izengoitiz Joan Onbera (frantsesez: Jean le Bon), Frantziako erregea izan zen 1350-1364 bitartean[1].

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Filipe VI.a Frantziakoa eta Joana Borgoinakoa izan zituen gurasoak. 1350ean, 31 urte zituela, Frantziako errege bilakatu zen. Izurri Beltzak, Ehun Urteetako Gerrak eta Jacquerie izeneko matxinadak markatu zuten haren agintaldia.

Etsai handienak Eduardo III.a Ingalaterrakoa eta Karlos II.a Nafarroakoa izan zituen. Itun eskaintza gisa, 1352an alaba Joana Karlosekin ezkondu zuen, baina agindutako ezkonsaria eman ez zionez, liskarrak jarraitu zuen. 1355eko irailaren 10ean, Nafarroako eta Frantziako erregeek Valognesko hitzarmena sinatu bazuten ere, 1356ko apirilaren 16an, Rouenen, Joanek Karlos II.a preso hartu eta espetxeratu zuen[2].

1356ko irailean, Ehun Urteetako Gerraren baitako Poitiersko guduan, Frantziako armada sarraskitua izan zen; ingelesek Joan II.a eta haren seme Filipe harrapatu eta Ingalaterrara eraman zituzten. 1360ko urrian, Joan aske utzi zuten, ordaindu beharreko bahisaria bildu ahal izateko; berme modura, Luis semea bahiturik gelditu zen Calaisen. 1363an Luisek ihes egitea lortu zuen; Joan, bere burua ohoregabetua ikusirik, Londresera itzuli zen. Bertan hil zen, 1364ko apirilaren 8an[2].

Ezkontza eta seme-alabak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1332an Joanes I.a Bohemiakoaren alaba Bonarekin ezkondu eta bederatzi seme-alaba izan zituzten:

  1. Karlos (1338–1380)
  2. Luis (1339–1384)
  3. Joanes (1340–1416)
  4. Filipe (1342–1404)
  5. Joana (1343–1373), Karlos II.a Nafarroakoarekin ezkondu zena.
  6. Maria (1344–1404)
  7. Aines (1345–1349)
  8. Margarita (1347–1352)
  9. Elisabet (1348–1372), Giangaleazzo Visconti Milango dukearekin ezkondu zena.

1350an Joana I.a Auverniakoarekin ezkondu eta alaba bi izan zituzten:

  1. Blanka (1350–?)
  2. Katalina (1352–?)

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Joan II.a Onbera Harluxet Hiztegi Entziklopedikoa euskadi.net . Noiz kontsultatua: 2016-03-14 .
  2. a b   John II King of France Encyclopædia Britannica global.britannica.com . Noiz kontsultatua: 2016-03-14 .


Aurrekoa
Filipe VI.a Frantziakoa
Frantziako erregea
1350-1364
Ondorengoa
Karlos V.a Frantziakoa
Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Joan II.a Frantziakoa Aldatu lotura Wikidatan