Édith Piaf

Wikipedia(e)tik
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Édith Piaf
Édith Piaf 914-6440.jpg
Bizitza
Izen osoa Édith Giovanna Gassion
Jaiotza Paris1915eko abenduaren 19a
Herrialdea  Frantzia
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Grasse1963ko urriaren 10a (47 urte)
Hobiratze lekua Père Lachaise hilerria
Heriotza modua berezko heriotza (gibeleko minbizia)
Familia
Aita Louis Gassion
Ezkontidea(k) Jacques Pills  (1952ko irailak 20 -  1956)
Theophanis Lamboukas  (1962ko urriak 9 -  1963ko urriak 10)
Bikotea(k) Yves Montand
Marcel Serdan
Louis Gérardin
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Lanbidea
Lanbidea abeslaria, kale-artista eta kantugilea
Jasotako sariak
Genero artistikoa Chansona
Ahots mota kontraltoa
Diskoetxea Capitol Records
Pathé Records
EMI
IMDb nm0681191

Édith Giovanna Gassion jaiotzez edo Édith Piaf izen artistikoaz (Paris, 1915eko abenduaren 19a - Grasse, Itsas Alpeak, 1963ko urriaren 10a) abeslari frantziarra izan zen, music-hall arloan oso famatua izan zena. "La Môme Piaf" ezizenaz ere ezaguna, abesti arrakastatsuak interpretatu zituen, La Vie en rose besteak beste. Halaber, zineman eta antzerkian ere ibili izan zen.

Droga-menpekotasunak eta alkoholismoak jota gazte hil zen, 48 urte baino ez zituelarik.

Gaur egun berari dedikatutako museoa dago haren jaioterrian, Parisen.

Abesti ezagunak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • La Vie en rose
  • Non, je ne regrette rien
  • Hymne à l'amour
  • Mon légionnaire ou Milord
  • Les Trois Cloches
  • Padam... Padam...
  • Sous le ciel de Paris
  • L'Homme à la moto
  • Les Amants d'un jour
  • La Foule

Pelikulak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. La Garçonne (1936) Jean de Limur
  2. Montmartre-sur-Seine (1941) Georges Lacombe
  3. Étoile sans lumière (1945) Marcel Blistène
  4. Neuf garçons, un cœur (1947)Georges Freedland
  5. Al diavolo la celebrità (1949) Mario Monicelli Steno
  6. Paris chante toujours (1951) Pierre Montazel
  7. Boum sur Paris (1953) Maurice de Canonge
  8. Si Versailles m'était conté (1954) Sacha Guitry
  9. French cancan (1954) Jean Renoir
  10. Les Amants de demain (1959)Marcel Blistène
  11. Édith et Marcel (1983) Claude Lelouch
  12. La Môme (La Vie En Rose) (2007), Olivier Dahan

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Édith Piaf Aldatu lotura Wikidatan