Alphonse de Lamartine

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Alphonse de Lamartine
Alphonse de Lamartine, ca.1865

Alphonse de Lamartine frantses poeta, idazlea eta politikaria izan zen (Mâcon, 1790 - Paris, 1869). Frantziako mugimendu erromantikoko idazle nagusietako bat izan zen. Familia aristokratiko batean sortu zen, eta erlijio-giro estuan hezi zuten. 1814an Luis XVIII.aren zerbitzuan jarri zen guardia gisa, baina hurrengo urtean, Suitzara joan behar izan zuen, Napoleonek Frantziako aginpidea eskuratu zuenean. Napoleonen inperioak hondoa jo zuenean, militar karrera utzi zuen. Literaturaz arduratu zen gaztetik, eta 1816tik aurrera hasi zen idazten. 1820an Les Méditations poétiques (Poesia-gogoetak) obra argitara eman zuen, eta berebiziko arrakasta izan zuen haren lirismo sakonak gazte erromantikoen artean. Hurrengo urteetan, Frantziako ordezkari egon zen Toskanan, eta han idatzi zuen Les harmonies poétiques et religieuses (1830, Poesia- eta erlijio-harmoniak), Jainkoaren laudorioz onduriko salmo-bilduma moderno gisa jaso zen obra. Ekialdera eta Leku Santuetara joan zen erromes, baina alaba baten heriotzak sakonean aldarazi zion fedea, kristautasun liberal eta sozial baten aldera. Aldaketa horren lekuko utzi zituen Jocelyn (1836) eta La Chute d´un ange (1838, Aingeru baten gainbehera). Gizarte-arazoez gero eta axola handiagoa erakutsi zuen aurrerantzean, eta Les Recueillements (1839, Barnerako biltzeak) obraren ondoan, Luis Filipe Frantziakoaren aurka hasi zen politikan, eta Histoire des Girondins (1847, Girondarren historia) obra didaktikoa plazaratu zuen. Harrera ona izan zuen liburu hark, eta 1848an Frantziako kanpo ministro izendatu zuten. Bigarren Inperioa etortzearekin (1851) amaitu zen politika-aldi hura, eta, diru askorik gabe, historia-obrak, eleberri sozialak eta autobiografia-idazkiak (Confidences, 1849-1852) prestatu zituen Lamartinek.


Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Alphonse de Lamartine Aldatu lotura Wikidatan