Maria Kristina Borboikoa

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Maria Kristina Borboikoa

Maria Kristina Borboikoa, baita ere Maria Kristina Bi Sizilietakoa, batzuetan Maria Kristina Borboi-Bi Sizilia gaztelaniaz María Cristina de Borbón-Dos Sicilias, (Palermo, Italia, 1806ko apirilaren 27a - Sainte-Adresse, Frantzia, 1878ko abuztuaren 22a) Elisabet II.a Borboikoaren ama eta Espainiako errege Fernando VII.aren laugarren emaztea izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

ca.1870

Frantzisko I.a Bi Sizilia erregearen eta Maria Elisabet Borboikoaren alaba zen. 1829ko abenduaren 11n Espainiako Fernando VII.arekin ezkondu zen eta berehala geratu zen haurdun. Semea edo alaba jaioko zen jakin gabe, Fernandok Lege Salikoa ezereztatu eta Berrespen Pragmatikoa aldarrikatu zuen; horren arabera, ondorengoa ez zen Karlos Maria Isidro Borboikoa, Fernandoren anaia, izango, jaioko zen umea baizik, neska izan arren.

1833an Fernando VII.a hil zenean, Maria Kristina izan zen erreginorde, alaba Elisabet artean adingabea zelako. Maria Kristina 7 urtez egon zen agintean, baina, ondoren, Espartero etorri zen eta berari boterea ematera derrigortuta ikusi zuen bere burua. Fernandoren heriotzak, herrian iskanbila ugari sortu zuen, ondoren tronua nork hartuko zuen kezkaz. Alde batetik, Karlos V.a zegoen, Fernandoren anaia, eta, beste aldetik, Elisabet II.a zegoen, erregearen alaba txikia. Fernandok ondorengotzarako legea aldatzea erabaki zuen eta honek herria bitan zatitzea ekarri zuen, isabeldarrak eta karlistak. Lehen Gerra Karlista edo Karlistaldia hasi zen.

Fernandoren heriotza gertatu eta denbora gutxira, 1833ko abenduaren 28an, erregearen alarguna Agustin Fernando Muñoz sarjentuarekin ezkondu zen ezkutuan. Herritarrei ekintza honek ez zion grazia handirik egin eta Elisabeten aldeko joera jaitsi egin zen. Maria Kristina saiatu zen herriarekin ondo eramaten, baina ez zuen guztiz lortu; azkenean, 1840ko urriaren 17an, Espainiatik alde egin beharrean izan zen, Espartero kapitainari boterea utziz. Lehendabizi Marseillara joan zen, ondoren Erromara eta azkenik Parisen finkatuko zen.

Parisen bere jarraitzaile batzuekin elkartu zen eta, hauen laguntzaz, Espainiako tronua berreskuratzera iritsi zen. Orduko hartan, alaba Elisabet II.a jarri zuten agintean, nahiz eta oraindik adingabea zen.

Maria Kristina Borboikoa - Franz Xaver Winterhalter - Paris - 1841
Maria Kristina Borboikoa

1844an Espainiara itzuli eta Madrilen finkatu zen, bere alabaren erreginaldia zainduz, eta, bitartean bere senar berriarekin negozio berri batzuetan sartu zen (gatza, ferrokarrila...). Herritarrek Mari Kristina diruzale xamarra ikusten zuten, eta negozio mundu horretan gehiegi sartzen ari zen iritzikoak ziren; ez zuten oso gustuko bere jarrera eta, azkenean, berriro Espainiatik alde egin beharrean izan zen, oraingoan denbora luze baterako.

Parisera itzuli zen eta bertan egon zen bere biloba Alfontso XII.ak boterea berreskuratu zuenean ere. Elisabet II.ak eta Alfontso XII.ak ez zuten Maria Kristinak ezkutuan egindako ezkontza begi onez ikusten, eta, hori dela eta, beraien artean ez zegoen oso harreman ona.

1878ko abuztuaren 22an, Maria Kristina Sainte-Adressen (Frantzian) hil zen eta, geroago, El Escorial monasterioan lurperatu zuten.

Ondorengoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Bere lehenengo senarrarekin, Fernando VII.arekin, 2 alaba izan zituen:
  • Bere bigarren senarrarekin, hau da, Agustin Fernando Muñoz sarjentuarekin, 7 seme alaba izan zituen:
    • Maria de los Milagros, Castillejoko markesa.
    • Agustin, Tarankoneko dukea.
    • Fernando, Riansares eta Tarankoneko dukea.
    • Maria Kristina, Isabelako markesa.
    • Joan, Rekuerdoko kondea.
    • Jose, Gartziako kondea.
Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Maria Kristina Borboikoa Aldatu lotura Wikidatan