Sufismo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
XIII. mendeko mistiko sufi zen Jalāl ad-Dīn Muḥammad Rūmīren hilobia, Turkian.

Sufismo edo taṣawwuf (arabieraz: تصوّف) islamismo barruko hainbat eskola, sekta eta kofradiaren arau eta praktika aszetiko eta mistikoen multzoa da, gizakia jainkozko bilakatzea eta Egia absolutuarekin bat egitea lortu nahi duena[1]. Bere jarraitzaileek ṣūfī (persieraz: صُوفِيّ) edo derbitxe dute izena.

Sufi klasikoen ezaugarri nagusia dhikr (edo Jainkoaren izenak errepikatzea) eta aszetismo jardutea zen. Omeiatar Kaliferriaren hasierako ortodoxiaren aurkako bere jarrerak jarraitzaile asko eman zizkion[2]. Bere agindu (ṭuruq) gehienak, bai sunitar, xiitar edo mistoak direnak, Muhammadetik 'Alī bere lehengusuaren bitartez jaso dituzte, Abu Bakr kalifatik hartutako naqshbandi izan ezik[3].

Aditu batzuen ustez, Islamaren bertsio esoterikoa besterik ez da, eta badaude Islametik at kokatzen dutenak[4].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Harluxet Hiztegi Entziklopedikoa Sufismo .
  2.   Hawting, Gerald R. (2000) The first dynasty of Islam: The Umayyad Caliphate AD 661-750 Routledge ISBN 0415240735 .
  3.   Kabbani, Muhammad Hisham (2004) Classical Islam and the Naqshbandi Sufi Tradition Islamic Supreme Council of America 557. orrialdea ISBN 1930409230 .
  4. Idries Shah, The Sufis, New York: Anchor Books, 1971, ISBN 0-385-07966-4
Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Sufismo Aldatu lotura Wikidatan