Hergé

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Hergé
Herge in Angouleme closeup.JPG
zuzendari artistiko

Bizitza
Izen osoa Georges Prosper Remi
Jaiotza Etterbeek1907ko maiatzaren  22a
Herrialdea  Belgika
Heriotza Woluwe-Saint-Lambert1983ko martxoaren  3a (75 urte)
Hobiratze lekua Dieweg Cemetery Itzuli
Heriotza modua berezko heriotza: Leuzemia
Familia
Ezkontidea(k) Germaine Kieckens  (1932 -  1977)
Fanny Rodwell Itzuli  (1977 -  1983)
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak umorista grafikoa, idazlea, komikilaria eta gidoilaria
Lan nabarmenak Tintinen abenturak
Jasotako sariak
Mugimendua Q3577783 Itzuli
Izengoitia(k) Hergé
Genero artistikoa ligne clairea Itzuli
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa katoliko ez-elizkoia
IMDb nm0378960
en.tintin.com/herge
Hergé signature-2.svg
Galerie de Traitres "Salduen galeria"ren orria, "L'Insoumis" taldeak argitaratua, Georges Remy (sic)-ren inguruan, Hergé, Anderlechten Erresistentziaren Museoan

Georges Remi Hergé izengoitiz ezaguna (Brusela, 1907ko maiatzaren 22a – Brusela, 1983ko martxoaren 3a) komikigile belgikarra izan zen. Tintin pertsonaiaren sortzaile, eta Jou, Zette eta Jocko edo Quico eta Flupi.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Georges Remiren biografia jaio baino lehen gertaturiko pasadizo batek markaturik: ez zuen izan bere aitona ezagutu aukera. Léonie Dewignek, bere amona, aita ezezagunaren seme bizkiak izan zituen 1882an (Alexis, Hergéren aita, eta Léon). 1893an familia osatu zuen Philippe Remirekin, beraz adopiozko aitona izan zuen. Horrexegatik agisn bere izengoitia izen-abizen hizkiekin osaturik dago, alderantziz idatzita, Nerabea zela, marrazkiak eginten zituen Le Boy-Scoutaldizkarian eta 1924 urtean hasi zen "Hergé" ezizena erabiltzen, R.G., bere izenaren inizialak alderantziz ipintzetik dator.[1]

Bere lanik ezagunenak "Tintin" pertsonaiaren 23 liburu sortarenak dira. Hasiera eman zion, 1929ko urtarrilaren 10ean, gaztetxoei zuzendutako Le Petit Vingtièmealdizkari katolikoaren osagarrian.(Les Aventures de Tintin, reporter du Petit "Vingtième", au pays des Soviets). Lehenengo lan horiek Norbet Wallezek, engargatu zizkion; argitalpenaren orduko zuzendaria zen, apaiza eta faxista ezaguna (1947-1950 bitartean gartzelan egon zen naziei laguntzeagatik) eta horren kutsua nabari zaie. Ondoren nazien aldeko Le Soir aldizkarian ere argitaratu zuen eta Léon Degrellerekin, Waffen SS izandako kidea eta Rexismoaren fundatzailea, harremana izan zuen.

Beste lan batzuen artean "Jo, Zette et Jocko" eta "Quick et Flupke" ditugu.


Ibilaldi profesionala[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Egilearen inguruan polemika egon da, beti ere artetik kanpoko auziengatik. Besteak beste, nazien kolaboratzailetzat hartu izan zuten eta Bigarren Mundu Gerra bukatu ondorengo urteetan lau aldiz atxilotu zuten kontu politikoak zirela eta. 1944tik, Bruselaren okupazio alemaniarra amaitu zenetik, 1946 arte komikirik ez zuen argitaratu hau guztia zela eta. Orduan nolabait errugabetu egin zuten eta lanean segitu ahal izan zuen, hurrengo urteetan krisialdi pertsonalak jota ibiliko bazen ere.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Tintin-en abenturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. "Tintin sobieten herrialdean" (1929).
  2. "Tintin Kongon" (1931).
  3. "Tintin Amerikan" (1932).
  4. "Faraioaren Zigarroak" (1934).
  5. "Loto Urdina" (1935).
  6. "Belarri Hautsia" (1937).
  7. "Uharte Beltza" (1938)
  8. "Ottokarren Zetroa" (1939).
  9. "Urrezko hagindun karramarroa" (1941).
  10. "Izar misteriotsua" (1942).
  11. "Adarbakarraren sekretua" (1943).
  12. "Rackham Gorriaren altxorra" (1943).
  13. "Kristalezko 7 bolak" (1944).
  14. "Eguzkiaren Tenplua" (1948).
  15. "Tintin urre beltzaren lurraldean" (1950).
  16. "Ilargira bidean" (1953).
  17. "Ilargian oinez" (1953).
  18. "Tornasol auzia" (1956).
  19. "Ikatz stocka" (1958).
  20. "Tintin Tibeten" (1959).
  21. "Castafioreren bitxiak" (1962).
  22. "Sidneyrako 714 hegaldia" (1967).
  23. "Tintin eta pikaroak" (1976).
  24. "Tintin eta Alpha-Art" (Guztiz argitaratu gabea).

Jo, Zette eta Jocko[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. "Le Manitoba ne Répond Plus"
  2. "L’Eruption du Karamako"
  3. "Le Testament de Monsieur Pump"
  4. "Destination New York"
  5. "La Vallée des Cobras"

Quick et Flupke[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. "Haute tension"
  2. "Jeux interdits"
  3. "Tout va bien"
  4. "Toutes voiles dehors"
  5. "Chacun son tour"
  6. "Pas de quartier"
  7. "Pardon, Madame"
  8. "Vive le progrès"
  9. "Catastrophe"
  10. "Farces et attrapes"
  11. "Coups de bluff"
  12. "Attachez vos ceintures"

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

monografiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • (Gaztelaniaz)Astérix de la A a la Z / ed. Carine Picaud. "AAstérix à la BNF!" Erakusketaren katalogoa. Argitaratzailea: Barcelona : Lunwerg, 2015. ISBN: 9788416489015
  • (Gaztelaniaz) Astérix y sus amigos : homenaje a Albert Uderzo : sesenta páginas sobre Astérix de treinta y cuatro autores. Argitaratzailea: Barcelona : Salvat, 2007 ISBN: 978-84-345-0642-8
  • (Gaztelaniaz) Esteba Zurbrügg, Miquel: Astérix y compañía. Argitaratzailea: Palma de Mallorca : Asociación Cultural del Cómic, 2009. ISBN: 978-84-612-9856-3
  • (Gaztelaniaz) Royen, René van, Sunnyva van der Vegt: Astérix y la historia real. Argitaratzailea: Barcelona : Beta, 2000. ISBN: 84-7091-391-3
  • (Gaztelaniaz) Royen, René van, Sunnyva van der Vegt: Los viajes de Astérix. Argitaratzailea: Barcelona : Beta, 2003. ISBN: 84-7091-413-8
  • Uderzo: bere lagunek marraztua. Koldo Biguri itz. Argitaratzailea: Legutiano (Alava) : Infomart, L.G. 1997. ISBN: 84-92208-27

hemeroteka[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • (Gaztelaniaz) Bach, Mauricio: ' Asterix : Mis problemas con las mujeres . Qué leer día a día . ISSN 1136-3916 -- Vol/Nr 54, Año abr. 2001, p. 46-47.
  • (Gaztelaniaz) Carballal, Fran : 'Astérix frente a la economía de mercado : Asterix, la residencia de los dioses (Alexandre Astier, Louis Clichy, 2014) . CLIJ. ISSN 0214-4123. -- N. 266 (julio-agosto 2015) p. 58-63
  • (Gaztelaniaz) Santo-Tomás, Álvaro: "El universo estético de un clásico". Leer. ISSN 1130-7676. -- N. 150 (marzo 2004), p. 20-21
  • (Gaztelaniaz) Suárez, Eduardo: " Astérix : un desternillante choque de civilizaciones ". Leer. ISSN 1130-7676. -- N. 150 (marzo 2004), p. 14-18

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. (Gaztelaniaz)  Sterckx, Pierre (2016) Hergé y el arte: el arte infinito del creador de Tintín. Zephyrumediciones 11. orrialdeak .

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Hergé Aldatu lotura Wikidatan