Andres Eliseo Mañarikua

Wikipedia, Entziklopedia askea
Andrés Eliseo Mañarikua» orritik birbideratua)
Jump to navigation Jump to search
Andres Eliseo Mañarikua
Bizitza
Jaiotza Bilbo1911ko azaroaren  10a
Herrialdea  Bizkaia, Euskal Herria
Heriotza 1988ko uztailaren  21a (76 urte)
Hezkuntza
Heziketa Gregoriotar Pontifize-Unibertsitatea
Jarduerak
Jarduerak historialaria eta apaiz katolikoa
Enplegatzailea(k) Deustuko Unibertsitatea
Kidetza Euskalerriaren Adiskideen Elkartea
Eusko Ikaskuntza

Andres Eliseo Mañarikua Nuere (Askao kalea, Bilbo, Bizkaia, 1911ko azaroaren 10a1988ko uztailaren 21a) historialari eta apaiz katolikoa izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gasteizko eta Logroñoko apaizgaitegietan Teologiako ikasketak egin ondoren, Zuzenbide Kanonikoan lizentziatu zen, Erromako Gregoriar Unibertsitatean. Deustuko Unibertsitateko Zuzenbideko irakasle izan zen 1944. urtetik aurrera (Zuzenbidearen Historia, Erromatar Zuzenbidea, Bizkaiko Historia). Euskalerriaren Adiskideen Elkarteko eta Eusko Ikaskuntzako kide ere izan zen. Surge, Euskera, Scriptorium Victoriense eta Estudios Vizcaínos aldizkarietan eman zituen argitara lan aipagarrienak.

Idazlanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Obra nagusiak: Santa María de Begoña en la Historia Espiritual de Vizcaya (1950), Historiografía de Vizcaya, De Lope de Salazar a Labayru (1971), Álava, Guipúzcoa y Vizcaya a la luz de su Historia (1977), La Cristianización del País Vasco (1978), La Historia de Vizcaya en las Crónicas medievales (1984) eta Vizcaya, ss. VIII al XI. Orígenes del Señorío (1984).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]