Faroera

Wikipedia, Entziklopedia askea
Faroera
Føroyskt mál — Føroyskt
Datu orokorrak
Lurralde eremua Faroeak
 Danimarka
bai eta Norvegia ere
Hiztunak60.000 - 80.000
Ofizialtasuna Faroeak
UNESCO sailkapena2: kaltebera
AraugileaFøroyska málnevndin
Hizkuntza sailkapena
giza hizkuntza
hizkuntza nostratikoak
euro-asiar hizkuntzak
indoeuropar hizkuntzak
germaniar hizkuntzak
ipar-germaniar hizkuntzak
mendebaldeko eskandinaviar hizkuntzak
Informazio filologikoa
Hizkuntza-tipologiasubjektua aditza objektua, V2 hizkuntza, nominatibo-akusatibo hizkuntza, hizkuntza azentuala eta hizkuntza fusionatzailea
Genero gramatikalakgenero maskulinoa, genero femeninoa eta neutroa
Alfabetoalatindar alfabetoa
Hizkuntza kodeak
ISO 639-1fo
ISO 639-2fao
ISO 639-3fao
Ethnologuefao
Glottologfaro1244
Wikipediafo
Linguasphere52-AAA-ab
UNESCO1027
IETFfo

Faroera[1][2] (faroeraz: føroyskt, ahoskera: [ˈføːɹɪʂt]) eskandinaviar hizkuntza uhartetarra da, germaniar hizkuntzen taldekoa. 48.000 bat lagunek hitz egiten dute Faroe uharteetan, eta beste 25.000 inguruk Danimarkan. 1937az geroztik, faroera Faroe uharteetako hizkuntza ofiziala da.

Oro har, gaurko hizkuntza eskandinaviarretatik urrun samar dago faroera[3] baina norvegiera zaharraren eta islandieraren antza du. Venceslaus Ulricus Hammershaimb faroetar hizkuntzalari eta folklorezaleak finkatu zuen feroera idatzia 1846an. 1912an lortu zuten Faroeko biztanleek elizetan eta eskoletan faroera erabiltzeko baimena, eta 1938an hizkuntza nagusi egin zen hezkuntzan. Ahozko literatura aberatsa dute faroetarrek (baladak). 1965ean Faroeraren Akademian sortu zen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hizkuntza honek bere Wikipedia du: Bisita ezazu.
Hizkuntza Artikulu hau hizkuntzei buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.