Artikulu hau "Kalitatezko 1.000 artikulu 12-16 urteko ikasleentzat" proiektuaren parte da

Obabakoak

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Obabakoak
Jatorria
Egilea Bernardo Atxaga
Sorrera-urtea 1988
Argitaratze-data 1988
Jatorrizko izenburua Obabakoak
Jatorrizko herrialdea Euskal Herria
Argitaletxea Erein
ISBN 978-84-7568-218-1
OCLC 22164202
Orrialdeak 396
Ezaugarriak
Genero artistikoa Ipuina eta eleberria
Hizkuntza euskara
Historia
Jasotako sariak Espainiako Narratiba Sari Nazionala

Obabakoak euskal literaturaren historian libururik ezagunena izan da Euskal Herritik kanpo, jadanik hogei hizkuntza baino gehiagotara itzulia izan delarik. Landa munduan girotutako ipuin bilduma da, errealismo magikoaren eragin nabariarekin eta literatura unibertsalari egindako milaka keinu intertestual baliatuz. Zenbait kritikarik neorruralismoa deituriko korrontearen barruan kokatu dute.

Bernardo Atxaga asteasuarrak 1988an kaleratu zuen lehen aldiz Erein argitaletxearen bidez. Lan honi esker, hurrengo urtean Espainiako Narratiba Sari Nazionala eman zioten, holakorik lortzen duen lehen euskal idazlea izatera iritsiz.

Atalak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Liburua ipuin bilduma eta eleberriaren arteko hibridazio bat bezala uler daiteke, ipuin gehienek lotura edo jarraitutasun bat mantentzen dutenez gero. Kontakizun gehienak azaltzen diren pertsonaia, dokumentu eta grabazioetan oinarritzen dira. Haien artean, Atxagak ahozko tradizioko sinesmen bat baliatzen du: Belarri-zulotik sartu eta burmuinaz elikatzen den muskerrarena.

Ia 400 orrialdeak bi atal nagusitan banatuta daude. Lehenengoak ez du izenburu propiorik eta bigarrenak, luzeenak, bai. Jarraian, kapitulu guztien izenburuak azalduko ditugu.

Lehen atala[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Camilo Lizardi erretore jaunaren etxean aurkitutako gutunaren azalpena.
  • Jose Francisco: Obabako erretoretxean azaldutako bigarren aitortza.
  • Post tenebras spero lucem.
  • Esteban Werfell.
  • Gauero aterako nintzateke paseatzera.
  • Hamaika hitz Villamedianako herriaren ohoretan eta bat gehiago.

Bigarren atala: «Azken hitzaren bila»[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Aspaldi, artean gazte eta berde nintzela.
  • Bagdadeko morroia.
  • Cocteauk.
  • Dayoub, Bagdadeko morroia.
  • Eskuarekin agur egiten zigun norbait.
  • Ezkontaurreko izenez, Laura Sligo.
  • Finis Coronat Opus.
  • Goizean.
  • Hans Mensher.
  • Ipui bat bost minututan izkribatzeko.
  • Klaus Hanhn.
  • Margarete, Heinrich.
  • Ni, Jean Baptiste Hargous.
  • Ondo plajiatzeko metodoaren azalpen laburra eta adibide bat.
  • Pitzadura bat elur izoztuan.
  • Rhineko ardo bat hartuz.
  • Samuel Telleria Uribe.
  • Wei Lie Deshang.
  • X eta Y.
  • Zuzia iratxekirik dagoenean bizi da.

Itzulpenak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2011ko urrian errusiera izango da itzulitako 25. hizkuntza liburu honetarako. Guztira, hauek dira bertsio guztiak: Euskara, ingelesa, gaztelera, frantsesa, alemana, italiera, portugesa, nederlandera, suediera, norvegiera, daniera, finlandiera, kroaziera, errumaniera, poloniera, turkiera, greziera, albaniera, katalana, galiziera, asturiera, japoniera, arabiera, hebreera eta koreera.

  • 2015- Obabakoak bulgarieraz. María Pachkovak (itz.). [1]

Zineman[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2005ean, Montxo Armendariz orbaibartar zuzendariak liburua zinemara eraman zuen, Obaba filmarekin.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Euskarazko Wikipedian bada atari bat, gai hau duena:
Euskara