Artikulu hau "Kalitatezko 1.000 artikulu 12-16 urteko ikasleentzat" proiektuaren parte da

Vesta

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Vesta
Antzinako Erromako erlijioa
Palazzo Braschi - Vestale 1020774.JPG
Ezaugarriak
Sexua emakumezkoa
Ikonografia Ekonomika, sutea eta birjintasuna
Baliokideak Hestia
Domeinua Ekonomika, homea Itzuli eta familia
Familia
Aita Saturno
Ama Ops
Anai-arrebak Jupiter, Neptuno, Pluton, Junon eta Zeres

Erromatar mitologian, Vesta[1], etxearen, sukaldearen eta familiaren jainkosa birjina zen, greziar Hestiaren baliokidea. Saturnoren eta Ops-en alaba eta Jupiter. Neptuno, Pluton, Juno eta Zeresen arreba. Vestak ez dauka berezko nortasunik, ez du mitoetan parte hartzen eta ez zaio inoiz irudirik ematen. Gar sakratuak dira haren ikurra, berari eskainitako errituak suaren bitartez egiten baitziren eta fideltasunaren ikur ere bada.

Ezizen gisa Aio Locucio zuen; etxeko eta barne tenpluetako sua mantentzea errepresentatzen du. Vestaleekin harremanduta dago, hauek 10 urte zituztenean errekrutatzen zituzten jainkosari eskainitako tenpluko sua mantentzeko.

Esan ohi zen, kolore laranjako kandela bat bere izenean piztea nahikoa zela bere presentzia antzemateko.

Bere agerpenek barne munduaren beharraren inguruan hitz egiten dute: etxaldea emozioen berotasuna sinbolizatzen, banakoarena, taldearena edo komunitatearena. Horrela, nagusiki zirkulu batekin errepresentatzen da; izan ere, Aintzinako Erroman zirkuluak osotasuna irudikatzen zuen eta hiriaren erdian zegoen.

Bere kultua Erroman Numak ezarri zuen eta paganismoaren amaierara arte iraun zuen. Erromatar erlijioan, Vestaleek languntzen zuten jainkosa. Behin, Aemilia vestaleak suari ez zion atentzio nahikoa jarri eta hau itzali egin zen. Hark bazekien akats hura heriotzarekin ordainduko zuela, beraz, jainkosari negarrez erregutu zion eta honek berriz, berpiztu egin zuen.

Erromaren sorreraren inguruko mitoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erromaren sorrerari buruzko mito batzuetan, Vesta Numitor erregearen alde egiten du, honek bere alaba Rea Silvia hil ez zezan, Romulo eta Remo bikiez haurdun zegoelarik; ondorioz, bakarrik uzten du. Erregearen izena aldatu egin daiteke, Tarketio ere esan izan zaio.

Romuloren semeak, Numa Ponpiliok, jainkosari eskerrak emateko, vestaleei kultua ezartzen du. Ondorioz, Rea Silvia ezin zen horietako bat izan.

Vestaleak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Vesta Vestaleetan ospatzen zuten, ekainaren 7a eta 15a bitartean. Lehenengo egunean festa hasten zen, urtean behin egiten zena jainkosarekin harremana berritzeko eta etxea zain zezan eskatzeko.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Vesta Aldatu lotura Wikidatan
Mitologia Artikulu hau mitologiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.