Sakarosa

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Sakarosa
Identifikadoreak
CAS zenbakia 57-50-1 YesY
PubChem 5988
ChemSpider 5768 YesY
UNII C151H8M554 YesY
EC-zbka. 200-334-9
DrugBank DB02772
ChEBI CHEBI:17992 YesY
ChEMBL CHEMBL253582 YesY
RTECS zbka. WN6500000
Propietateak
Formula molekularra C12H22O11
Masa molarra 342.30 g/mol
Itxura Solido zuria
Dentsitatea 1.587 g/cm3, solido
Fusio puntua

Ezer; 186 °C (367 °F; 459 K)-tan urtzen da

Disolbagarritasuna uretan 2000 g/L (25 °C)
log P −3.76
Egitura
Egitura kristalinoa Monokliniko
Eremu taldea P21
Arriskuak
MSDS ICSC 1507
EU Indizea not listed
NFPA 704
NFPA 704.svg
1
0
0
Esposizio denbora AEBtan TWA 15 mg/m3 (guztira) TWA 5 mg/m3 (resp)
LD50 29700 mg/kg (oral, rat)[1]
Harremana duten konposatuak
Harremana duten konposatuak Laktosa
Maltosa
Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira.
Erreferentziak

Sakarosa etxeko azukre arrunta da, glukosaz eta fruktosaz osatutako disakaridoa. Bere formula kimikoa :(C12H22O11) da.

Osu ugaria da landareetan, eta baita eztian ere. Azukre-kanaberatik eta erremolatxatik ateratzen da maila industrialean.

Ez da erreduktorea, bere eraketa prozesuan glukosaren C-1ek eta fruktosaren C-2ak parte hartzen dutelako (ez du karbono anomero librerik).

Gozagarri edo edulkoratzailerik erabiliena da mundu osoan, janariak gozatzeko. Urdailera iristen denean hidrolisi azidoak bere osagaietan (glukosa eta fruktosa) banantzen du. Heste meharrean ere sakarasa izeneko entzimak lan bera egiten du, glukosa eta fruktosa agertuz.

Azukre honen gehiegizko kontsumoak loditasuna, diabetesa eta txantxarra eragiten du.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Sakarosa Aldatu lotura Wikidatan