Altamirako leizea eta Espainia iparraldeko paleolitoko labar-artea

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Altamirako leizea
eta
Espainia iparraldeko paleolitoko labar-artea
1
UNESCOren gizateriaren ondarea
Techo de Altamira (replica)-Museo Arqueológico Nacional.jpg

Altamirako labar-margoak

Mota Kulturala
Irizpideak i, iii
Erreferentzia 310
Kokalekua  EH
 Espainia
Eskualdea2 Europa eta Ipar Amerika
Izen ematea 1985 (IX. bilkura)
Luzapen urtea 2008
1 UNESCOk jarritako izen ofiziala (euskaratua)
2 UNESCOren sailkapena

Altamirako leizea eta Espainia iparraldeko paleolitoko labar-artea Unescok izendatutako Gizateriaren Ondare da, 1985ean Altamirako leizea bakarrik hartzen zuena eta 2008an Bizkaiko golko ertzeko beste hainbat leize gehitu zitzaionak. Guztira 18 leize dira, Paleolitoko labar-artearen gailurra direnak, K.a. 35.000 eta 11.000 artean garatua.

Leize nagusia Altamirakoa da, Santillana del Mar udalerrian, Kantabrian. Magdaleniar eta Solutrear aldietako labar-artea dago bertan, Goi Paleolito garaikoa.

Izendapen honen barnean daude Euskal Herriko hiru leize:

Leizeak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

18 dira izendapenean sartutako leizeak:

Kantabrian[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kantabrian 10 leize daude eta izendapenaren jatorria den Altamirako leizea:

Asturias[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Asturiasen 5 leize daude, denak Comarca de Oriente eskualdean:

Euskal Herrian[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Euskal Autonomia Erkidegoan 3 leize daude, 2 Gipuzkoan eta 1 Bizkaian: