1984ko Italiako Giroa

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
1983 << 1984ko Italiako Giroa >> 1985
Sailkapenak 22 etapa, 3808 km
Nagusia  Italia Francesco Moser 98h 32' 20s
Puntuak  Suitza Urs Freuler 178 p.
Mendia  Frantzia Laurent Fignon 53 p.
Intergiroa -
Taldeak  Frantzia Renault - Elf

1984ko Italiako Giroa Itzuli Handi honen 67. edizioa izan zen. 1984ko maiatzak 17 eta ekainak 8 artean ospatu zen, sarrerako bat eta 22 etapatan banatutako 3808 kilometroko ibilbidea eginez, garailea izan zen Francesco Moserrek, batez beste, 38,681 kilometro orduko abiaduran bete zituenak.

Marino Lejarreta berriztarrak oso paper ona egin zuen edizio honetan, podiumean amaitzetik zazpi segundora baino ez baitzen geratu.

Bi txirrindulari baino ez ziren izan edizio honetan maglia arrosa jantzi zutenak: Francesco Moser eta Laurent Fignon. Italiarrak maglia arrosa sarrerako etapan lortu zuen, frantziarrak taldekako erlojupekoan kendu zion arren. Mendate tontorrean amaitu zen lehen etapan, Moserrek lidertza berreskuratu zuen. Euren denborak ez ziren oso ezberdinak izan hurrengo etapetan, Milango erlojupekoa iritsi zen arte, non Moserrek minutu eta erdi atera zion Fignoni. Alabaina, frantziarrak 20. etapa irabazi eta lidertza berreskuratu zuen, Moserri minutu bat baino gehixeago ateraz.

Hala, Giroa azken etapan erabaki zen, Francesco Moserrek nagusitasun handiz irabazi zuen 42 kilometroko erlojupeko bat, Laurent Fignon bigarren postura bidaliz. Biekin batera, podiumean Moreno Argentin egon zen.

Giroaren edizio hau polemikaz beterik egon zen, Fignonek autoritateen, telebista publikoaren, probaren antolakuntzaren eta italiar publikoaren babes argi bat salatu baitzuen. Gauza guzti hauek Laurent Fignonen autobiografian irakur daitezke, 2010eko irailak 17ko El Mundo egunkariak adierazten duen bezala.

« "Baldintza normaletan, etapa guztiek gutxienezko arau moral batzuk errespetatu izan balituzte, erlojupeko horrek (42 kilometrokoa, (Francesco) Moserrek frantziarrari 2:24 ateraz irabazi zuena) bigarren mailako garrantzia baino ez zuen izango, diferentziak askoz txikiagoak izango ziren. Eta nire lehen Italiako Giroa modurik logikoenean irabaziko nuen. Horren ordez, paparrean min batek irakiten zidan: bidegabekeriarena".  »
« "Hori zen ondorioa. Goazen gertaeretara: 18. etapako goizean guztia bereziki adierazita nuen nire egutegian, non xehetasunik txikienak ere kontu handiz aztertu genituen Guimardekin (bazekien erasoa non jo) [...] fartsa iskanbilatsu bat gertatu zen. Mendiko etapa dantesko honen egitarauan Stelvio mitikorako (2757 metro) igoera agertzen zen, non Coppi handiak bere balentriarik handienetako bat erdietsi zuen eta txirrindularitzaren italiarrik fededunenek beste inor hain balentria handirik lortzeko gai izango ez zela uste zutelarik... Hotza eta altuera probestuz, autoritateen babes politikoarekin, existitzen ez ziren arriskuak asmatu zituzten. Errepideen agentzia nazionalak "elur arriskua" edo eta "elurjauzi" arriskuz hitz egin zuen. Hain ospetsuak ez ziren beste mendate batzuekin ere egin zuten: etapak egunez egun egokitzen ziren euren interesen arabera. Erabat surrealista zen. Cyrill Guimardek ahal izan zuen guztia protestatu zuen. Baina alferrik. Vincenzo Torrianik Stelvio mendatea etapatik kendu zuen eta duintasunik gabeko ibilbide alternatibo bat eskaini zuen. Helmugan, Val Gardenan, bigarren amaitu nuen eta Moserri denbora apur bat janez, guztioi inposatu zigun "kolpe politiko"agatik oso pozik. Eraso handiko gure plana zapuztua geratu zen kirol arauak errespetatzen ez zituzten antolatzaileen moral bikoitzagatik".  »
« "Hurrengo egunean, hain zuzen ere aurreikusitako tokian, bakarrik irten nintzen hainbeste gorroto nituen hotz eta lainoarekin... Etapa hau bakarrean irabaziz, sailkapena irauli eta lidertza lortu nuen. Baina Moser, orain nigandik minutu eta erdira zegoena, ez zen kanporatua izan, Stelvion, 2000 metrotik gorako altueran gertatu izango zena. Pelotoi guztiak ahal izan zuen guztia egin zuen babesteko, denbora gehiegi gal zezan eragozteko... Afizionatu mordo bat txandakatu egiten ziren mendateetan bultzatzeko. Komisarioek eurek ere, eurena aportatu zuten 20 segundorekin zigortuz ustezko zuzkidura desegoki bategatik! Ezinbestekoa zen Giroa Moserrek irabaztea".  »
« "Eta, azkenean, erlojupekoa: Moser:42 km, batez beste 51 kilometro orduko abiaduran. Ni, bigarren 2 minutu eta 24 segundora. Minutu bat eta hiru segundo galduta sailkapen nagusian. Ni kaosean hondoratu nintzen. Askoz zailagoa zen nire erlojupekoaren zati handi batean telebistako helikopteroko gidaria, zalantzarik gabe bere lanari zion pasioak hartua, ni nire dortsala bere aparatuarekin lisatzeko bezain hurbil filmatuz dibertitu zela onartzea. Alferrikakoa hala eragindako turbulentziek nire abiadura moteltzeko behar adina haize bidali zidatela esatea. Bi edo hiru aldiz, erortzeko zorian, kexatzeko ukabila atera behar izan nuen. Guztia Moserrek irabaz zezan. Guimard haserre bizian zegoen. Baita neu ere.  »

Taldeak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Taldea Taldeko liderra
Del Tongo - Colnago Giuseppe Saronni
Alfa Lum - Olmo Marino Lejarreta
Ariostea - Benotto Carmelo Barone
Atala - Campagnolo Urs Freuler
Bianchi - Piaggio Silvano Contini
Carrera - Inoxpran Roberto Visentini
Dromedario Alfio Vandi
Fanini - Wührer Jens Veggerby
Gemeaz - Zor Eduardo Chozas
GIS Francesco Moser
Taldea Taldeko liderra
Línea Italia - Motta John Eustice
Magniflex - Cilo - Aufina Beat Breu
Malvor - Bottecchia Acacio Da Silva
Metauromobili Lucien Van Impe
Murella Gianbattista Baronchelli
Renault - Elf Laurent Fignon
Sammontana Moreno Argentin
Santini - Galli Davide Cassani
Supermercati Brianzoli Jonathan Boyer

Etapak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Etapa Data Ibilbidea Kilometroak Etapa garailea Sailkapen nagusiko liderra
Sarrerakoa maiatzak 17 Lucca 5 (banakako erlojupekoa)  Italia Francesco Moser  Italia Francesco Moser
1.a maiatzak 18 Lucca-Pietrasanta Marina 55 (taldekako erlojupekoa)  Frantzia Renault - Elf  Frantzia Laurent Fignon
2.a maiatzak 19 Pietrasanta-Florentzia 127  Suitza Urs Freuler  Frantzia Laurent Fignon
3.a maiatzak 20 Bolonia-San Luca 110  Italia Moreno Argentin  Frantzia Laurent Fignon
4.a maiatzak 21 Bolonia-Numana 238  Suitza Stefan Mutter  Frantzia Laurent Fignon
5.a maiatzak 22 Numana-Block Haus 194  Italia Moreno Argentin  Italia Francesco Moser
6.a maiatzak 23 Chieti-Foggia 193  Italia Francesco Moser  Italia Francesco Moser
7.a maiatzak 24 Foggia-Marconi di Pisticci 225  Suitza Urs Freuler  Italia Francesco Moser
8.a maiatzak 25 Policoro-Acropoli 228  Suitza Urs Freuler  Italia Francesco Moser
9.a maiatzak 26 Acropoli-Cava di Tirreni 104  Norvegia Dag-Erik Pedersen  Italia Francesco Moser
10.a maiatzak 27 Cava di Tirreni-Isernia 209  Frantzia Martial Gayant  Italia Francesco Moser
11.a maiatzak 28 Isernia-Rieti 243  Suitza Urs Freuler  Italia Francesco Moser
12.a maiatzak 29 Rieti-Citta di Castello 175  Italia Paolo Rossola  Italia Francesco Moser
13.a maiatzak 30 Citta di Castello-Lerici 269  Italia Roberto Visentini  Italia Francesco Moser
14.a maiatzak 31 Lerici-Alessandria 204  Italia Sergio Santimaria  Italia Francesco Moser
15.a ekainak 1 Certosia pi Pavia-Milan 38 (banakako erlojupekoa)  Italia Francesco Moser  Italia Francesco Moser
16.a ekainak 2 Alessandria-Bardonecchia 198  Norvegia Dag-Erik Pedersen  Italia Francesco Moser
17.a ekainak 3 Bardonecchia-Lecco 249  Suitza Jurg Bruggmann  Italia Francesco Moser
18.a ekainak 4 Lecco-Merano 252  Italia Bruno Leali  Italia Francesco Moser
19.a ekainak 5 Merano-Selva Val Gardena 74  Euskadi Marino Lejarreta  Italia Francesco Moser
20.a ekainak 6 Selva Val Gardena-Arabba 169  Frantzia Laurent Fignon  Frantzia Laurent Fignon
21.a ekainak 7 Arabba-Treviso 208  Italia Guido Bontempi  Frantzia Laurent Fignon
22.a ekainak 8 Soave-Verona 42 (banakako erlojupekoa)  Italia Francesco Moser  Italia Francesco Moser

Sailkapenak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sailkapen nagusia
1. Francesco Moser  Italia GIS 98h 32' 20s
2. Laurent Fignon  Frantzia REN + 1' 03s
3. Moreno Argentin  Italia SAM + 4' 26s
4. Marino Lejarreta  Euskadi ALF + 4' 33s
5. Johan Van de Velde  Herbehereak Herbehereak MET + 6' 56s
6. Gianbattista Baronchelli  Italia MUR + 7' 48s
7. Lucien Van Impe  Belgika MET + 10' 19s
8. Beat Breu  Suitza MAG + 11' 39s
9. Mario Beccia  Italia MAL + 11' 41s
10. Dag-Erik Pedersen  Norvegia MUR + 13' 35s


Puntukako sailkapena
1. Urs Freuler  Suitza ATA 178 puntu
2. Johan Van de Velde  Herbehereak Herbehereak MET 172 puntu
3. Francesco Moser  Italia GIS 166 puntu


Mendiko sailkapena
1. Laurent Fignon  Frantzia REN 53 puntu
2. Flavio Zappi  Italia MET 40 puntu
3. Moreno Argentin  Italia SAM 30 puntu


Gazteen sailkapena
1. Charly Mottet  Frantzia REN 99h 02' 11s
2. - - - -
3. - - - -


Taldekako sailkapena
1. Renault - Elf  Frantzia REN -
2. - - - -
3. - - - -