Alexandro II.a Errusiakoa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Alexandro II.a Errusiakoa
Alexander II of Russia by N.Lavrov (1868, Museum of Artillery).jpg
Enperadore

Bizitza
Jaiotza Small Nicholas Palace (en) Itzuli1818ko apirilaren 17a (juliotar egutegia)
Herrialdea  Errusiar Inperioa
Bizilekua Neguko Jauregia
Heriotza Neguko Jauregia1881eko martxoaren 1a (juliotar egutegia) (62 urte)
Hobiratze lekua San Petersburgoko katedrala
Heriotza modua gizahilketa
regicide (en) Itzuli: Odoljarioa
Familia
Aita Nikolas I.a Errusiakoa
Ama Alexandra Feodorovna
Ezkontidea(k) Maria Alexandrovna (en) Itzuli  (1841eko apirilaren 16a (juliotar egutegia), 1841eko apirilaren 28a -  1880ko maiatzaren 22a (juliotar egutegia))
Catherine Dolgorukov (en) Itzuli  (1880ko uztailaren 6a -  1881eko martxoaren 1a (juliotar egutegia))
Seme-alabak
Anai-arrebak
Leinua Romanov-Holstein-Gottorp (en) Itzuli
Hezkuntza
Hizkuntzak errusiera
Jarduerak
Jarduerak politikaria
Jasotako sariak
Gradua list of Russian field marshals (en) Itzuli
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa kristautasun ortodoxoa
Alexander II of Russia signature.svg

Alexandro II.a (errusieraz: Александр II Николаевич, Aleksandr II Nikolaevitx) (Mosku, 1818ko apirilaren 29a - San Petersburgo, 1881eko martxoaren 13a), 1855-1881 bitartean Errusiako enperadorea izan zen.

Nikolas I.aren semea zen, eta Vasili Zhukovski poeta liberalaren ardurapean hazi zen. Krimeako gerra galdu ondoko urteetan (Parisko Ituna, 1856), Alexandro II.ak mendebaldeko herrien aldean Errusiak bizi zuen atzerapenaz oharturik, garrantzizko erreformak eragin zituen: basailuak askatu, 1861; administrazioaren erreforma, 1864; hezkuntza publikoaren erreforma; azkenik, burdinbide-sarearen garapenaz bultzada handia eman zion ekonomiari.

1863. urtean bat egin zuen Alemaniarekin, abertzale poloniarren altxamendua zapaltzeko. Turkiaren aurkako gerran abiatu zelarik (1877-78), Bismarckek laguntza ukatu eta atzera egin zien Alexandro II.ak Europari buruz zituen asmoei (San Stefanoko hitzarmena). Bitartean, Kaukasoko konkista amaitu (1859) eta Erdialdeko Asian barneratu zen (Tashkent, 1865; Bukhara eta Samarkanda, 1868). Errusia barnean, bestalde, politika absolutistaren aurka altxatu zen herri-mugimendua (Narodnaia Volia 1870) garatu zen. Mugimendu horretako nihilista-talde batek hil zuen bonba batez.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Alexandro II.a Errusiakoa Aldatu lotura Wikidatan