Alexandro III.a Errusiakoa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Alexandro III.a Errusiakoa
Kramskoy Alexander III.jpg
Errusia Guztien enperadorea

1881-03-01 (Julian) - 1894-10-20 (Julian)
Alexandro II.a Errusiakoa - Nikolas II.a Errusiakoa
Bizitza
Izen osoa Александр Александрович
Jaiotza Anichkov Palace ItzuliAdierazpen errorea: Hitz ezezaguna "sup"
Herrialdea  Errusiar Inperioa
Bizilekua San Petersburgo
Talde etnikoa Errusiarra
Lehen hizkuntza errusiera
Heriotza Livadia Palace ItzuliAdierazpen errorea: Hitz ezezaguna "sup" (49 urte)
Hobiratze lekua San Petersburgoko katedrala
Heriotza modua berezko heriotza: Nefritisa
Familia
Aita Alexandro II.a Errusiakoa
Ama Maria Alexandrovna
Ezkontidea(k) Maria Feodorovna Itzuli  (1866-10-28 (Julian) -
Seme-alabak
Anai-arrebak
Leinua Romanov dinastia
Hezkuntza
Hizkuntzak errusiera
Jarduerak
Jarduerak aristokrata eta arte bildumagilea
Jasotako sariak
Kidetza San Petersburgoko Zientzien Akademia
Russian Geographical Society Itzuli
Imperial Russian Historical Society Itzuli
Imperial Society for the Encouragement of the Arts Itzuli
Gradua Praporshchik Itzuli
Podporuchik Itzuli
poruchik Itzuli
stabskapitän Itzuli
kapitain
koronel
major general Itzuli
teniente jeneral
General of the Infantry (Imperial Russia) Itzuli
General of the Cavalry Itzuli
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa Errusiar Eliza Ortodoxoa
Eliza ortodoxoa
Ekialdeko Kristautasuna
IMDb nm1640169
Alexander III of Russia (signature).png

Alexandro III.a Errusiakoa (San Petersburgo, 1845ko martxoaren 10agreg.otsailaren 26ajul.San Petersburgo, 1894ko azaroaren 1agreg./urriaren 20ajul.) Errusiako tsarra izan zen 1881etik 1894ra. Alexandro II.aren eta Maria Hesse-Darmstadteko enperatrizaren bigarren semea izan zen. 1865ean tsarevitx bihurtu zen, haren anaia zaharrena, ordu arte tsarevitx zena, Nikolas Nizan hil ostean, eta Dagmar Danimarkakoa (María Fiodorovna) printzesarekin ezkondu zen, anaiaren bidea jarraituz. Ezkontza horretatik hainbat ume jaio ziren:

Alexandro III.a 1881ean tronuratu zen, Alexandro II.a San Petersburgon eraila izan ondoren. Subirano autoritario eta energiaz betea izan zen, Errusiako monarkiaren sistema autokratiko eta absolutista bere horretan gorde zuena.

Europako bigarren jendarmetzat hartua izan zen (lehenengoa, haren aitona Nikolas I.a izan zen), eta bat-batean nefritisak jota hil zen 1894an, 49 urterekin. Hori dela eta, ez zuen astirik izan bere seme Nikolas II.ari gobernu mota nolakoa izatea nahi zuen erakusteko. Arazo sozialak konpondu gabe zueden Errusian eta 1905eko altxamendura eraman zuen egoera hark, baita 1917ko Errusiako Iraultzara ere: horrek Romanov dinastiari amaiera jarri zion.

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Alexandro III.a Errusiakoa Aldatu lotura Wikidatan