Nikolas I.a Errusiakoa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Nikolas I.a Errusiakoa
Franz Krüger - Portrait of Emperor Nicholas I - WGA12289.jpg
Errusia Guztien enperadorea

1825eko azaroak 19 - 1855eko otsailak 18
Alexandro I.a Errusiakoa - Alexandro III.a Errusiakoa
Hautaketa: Oinordetzako monarkia
Grand Duke of Finland

1825eko azaroak 19 - 1855eko otsailak 18
Alexandro I.a Errusiakoa - Alexandro III.a Errusiakoa
Bizitza
Izen osoa Николай Павлович Романов
Jaiotza Gatchina Palace1796ko ekainaren 25a
Herrialdea  Errusiar Inperioa
Lehen hizkuntza errusiera
Heriotza Winter Palace1855eko otsailaren 18a (58 urte)
Hobiratze lekua San Petersburgoko katedrala
Heriotza modua berezko heriotza: pneumonia
Familia
Aita Paulo I.a Errusiakoa
Ama Maria Feodorovna
Ezkontidea(k) Alexandra Feodorovna
Seme-alabak
Anai-arrebak
Leinua Q870568
Hezkuntza
Hizkuntzak errusiera
frantsesa
alemana
Jarduerak
Jarduerak agintaria
Jasotako sariak
Zerbitzu militarra
Adar militarra Ingeniaritza militar
Zalditeria
Guards unit
Gradua Q2624059
Inspector General
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa Errusiar Eliza Ortodoxoa

Nikolas I.a (errusieraz: Николай I Павлович, Nikolai I Pavlovich; Gatchina, 1796ko uztailaren 6agreg./ekainaren 25ajul. - San Petersburgo, 1855eko martxoaren 2agreg./otsailaren 18ajul.) Errusiako enperadorea izan zen 1825-1855 urteetan.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Tsar izendatu zuten egunean bertan matxinada aurrerazale bat, Dezenbristek (ideia liberaleko ofizialak) antolatua, desegin zuen. Nikolas I.aren erreinaldian zenbait gauzatan aurrera egin zen: lege bildumak osatu ziren, lehen errusiar burdinbidea egin zen eta estatuaren mende zeuden jopuen egoerak zertxobait hobera egin zuen. Aurrerabide politikorik, ordea, ez zen batere izan. Gutxiengoak gogor esetsi zituzten, "autokrazia, ortodoxia eta abertzaletasuna" ideien pean. Intelektualen artean eslaviarzaleen eta mendebalzaleen bereizketa hasi zen. Aldi berean, Gogol, Lermontov eta Puxkin idazleekin errusiar literaturaren urrezko aroa hasi zen. Nikolas I.ak oso gogor zapaldu zuen Poloniako matxinada (1830-31), eta 1839an Austriari lagundu zion Hungariako matxinada desegiten. Krimeako gerran hil zen eta semeak, Alexandro II.ak, hartu zuen aginpidea.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Nikolas I.a Errusiakoa Aldatu lotura Wikidatan