Belar bedeinkatu

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Belar bedeinkatu
Sailkapen zientifikoa e
Erreinua: Plantae
Kladoa: Angiospermae
Kladoa: Eudicotyledoneae
Kladoa: Asteridae
Ordena: Dipsacales
Familia: Valerianaceae
Generoa: Valeriana
Espeziea: Valeriana officinalis
L.

Belar bedeinkatua (valeriana officinalis), Valerianaceae familiako landare belarkara da.

Landare hostoiraunkorra da, eta 20-120 cm-ko garaiera izan dezake. Zurtoin bakuna du. Hostoak pinatuak dira, eta hostoxka koskadunez beteak. Lore txikiak ditu, arrosa argiak, eta udaberrian eta udan ateratzen dira korinbo bete batetik. Errizomak arrautza formakoak edo biribilak, 3-5 cm-koak eta gris-horixkak dira, eta kolore bereko diametro txikiko sustrai askoz estalita daude.

Jatorriz Europakoa eta Asiako zenbait lekuetakoa da. Hala ere, Ipar Amerikan ere sartu dute. Habitat ohikoena baso hezeak eta ur-korronteen ertzak dira, bai eremu zelaietan, bai eta inguru menditsuetan ere.

Sendabelar gisa, lur-azpiko organoak —errizomak, sustraiak eta estoloiak— eta fitoestraktuak erabiltzen dira. Hauts bihurtuta, kolore uherra du, eta usain tipiko, sarkor bat, gazta zaharraren usainaren antzekoa.

Tximeleta eta sits batzuen larbak espezie hau dute elikagai.

Sendabelar gisa oso erabilia da, nerbioak baretzeko, bereziki. Lasaigarri moduan erabiltzen da histerismoaren, insomnioaren eta neurosiaren kontra. Konbultsio-atakeei aurre egiteko ere baliatzen da. Antzinako Grezian eta Erromatar Inperioan jada erabiltzen zuten sendabelar gisa.

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Belar bedeinkatu Aldatu lotura Wikidatan