Kala (arrantza)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Kala itsasoko arrantza-espezie asko biltzen diren eremu jakin bat da.

Kala onenak plataforma kontinentaletan daude gehienbat bertan plaktona hazten delako. Plaktona organismo txikiz osatuta dago, eta arrain askoren elikagaia da. Plaktonaren kontzentrazioa eguzki-argiaren, uraren tenperaturaren eta urak dituen gatz mineralen eta materia organikoaren baitan dago. Espezie ugari egoten dira itsaslaster hotzak eta beroak elkartzen diren lekuetan ere.

Arrantzaleek ezin dute edonon arrantzatu. Nazioarteko legeriak aukera ematen die kostaldeko herrialdeei berentzat gordetzeko itsasertzetik 370km-ra arteko itsas eremuan arrantza egiteko eskubidea. Herrialde bateko ontziek beste herrialde batzuen uretan arrantza egiteko, arrantza-hitzarmenak izenpetzen dute.

Gaur egun, neurriz kanpo arrantzatzen da, eskura dauden baliabideak kontuan hartuta. Horrek berekin dakar kalak neurriz kanpo uztiatzea eta, beraz, espezieak agortzea eta desagertzea. Egoera horri haurre egiteko, gobernuek neurri batzuk hartu dituzte, itsas ingurunean modu iraunkorrean ustiatzeko; esaterako, arrantza-tekniko batzuk debekatzea(arraste-arrantza, kasu), harrapaketa kopurua murriztea, harrapatutako espezien tamaina kontrolatzea, eta atsedenaldi biologikoak esartzea.

Herrialde batzuetan, aspalditik egiten dute akuikultura. Uretako animaliak-eta landare-organismoak itziak haztea da akuikultura. Aukera ematen du arrain eta itsaski horiek desagertzea saihesteko, baina zenbait arazo sortzen ditu. Batzuetan, Itsaso zabalean arrantzatutako arrainen irinarekin elikatzen dira arrain-haztegietako espezieak.

Munduko kalarik nagusienak hurrengoak dira: Ozeano Bareko ipar-mendebaldekoa, Ozeano bareko erdi-mendebaldekoa eta Atlantikoko ipar-ekialdekoa.