Santa Kurutz Laudioko geltokia

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Infobox train2.png
Santa Kurutz Laudio
Santa Cruz de Llodio
Estación de Santa Cruz de Llodio.jpg
Geralekuaren ikuspegia
Kokapen mapa
Lineak
Renfe Aldiriak.svg Bilboko Renfe Aldiriak
Geltokia <Linea> Geltokia
Laudioko geltokia
 
C-3 trenbidea
Luiaondoko geltokia
Kokapena
Helbidea Laudioko Industrialdea, 1; 01400
Udalerria Laudio,  Araba
Geltokiaren datuak
Kodea 13104
Gunea 3. gunea
Irekiera 1903
Irisgarria Geltoki ez irisgarria 
Zerbitzuak Aparkalekua 
Nasa kopurua 2
Trenbide kopurua 2
Jabea ADIF
Eragilea(k) Renfe Operadora
Garraio zerbitzuak
Renfe Aldiriak C-3  Bilbo-Abando - Orduña

Santa Kurutz Laudio/Santa Cruz de Llodio, jatorriz Cerámica de Llodio izendatuta, ADIFek Laudio udalerriko Gardea auzoan duen lurgaineko tren geralekua da. Renfe Operadora eragileak ustiatzen du, Bilboko Renfe Aldirien C-3 lineari dagokiola. 1903an inauguratu zuen Norteko Konpainiak,[1] eta Renfeko Aldirien sareko 3. tarifa-guneari dagokio.

Kokapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Geralekua, itsas mailatik 134 metrora, zabalera iberiarra duen 700. linearen (Casetas - Bilbo trenbidea) parte da, 226,247. puntu kilometrikoan kokatzen dela.[2]

Sarbideak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Arrapala bidezko sarbidea Eskailera bidezko sarbidea Sarbide irisgarria Laudioko Industrialdea, 1
  • Eskailera bidezko sarbidea Santa Kurutz bidea, 1

Irisgarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Nahiz eta sarbideetariko bat irisgarria izan, geralekuaren erabilera ez da irisgarria. Arartekoak argitaratutako irisgarritasuna eta garrioaren ikerketa-diagnosiaren arabera, «Mugikortasun Urriko Pertsona erabiltzaileak ezin du modu autonomoan nasa eta unitate mugikorraren plataformaren arteko desnibela libratu», eta «Burdinbide zerbitzuen eragileak ez du Mugikortasun Urriko Pertsona erabiltzaileari bermatu ibilgailutik igo edota jaistea[3]

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Geralekuaren jatorria 1903an Urkixoko markesak eraikitako Cerámica de Llodio (gaztelaniaz Laudioko Zeramika) teila fabrikan dago, hortik geralekuaren jatorrizko izena datorkiola. Fabrika trenbideen ondoan eraiki zen, eta ondoren geralekua eraiki zen, teilak kargatu eta deskargatzeko zama leku gisa. Lantegiaren instalazioak labe industrial handiak zituen eta produkzio oso handiak egiten ziren.

1941ean burdinbideak nazionalizatu ziren eta Nortek sortu berria zen RENFE enpresa publikoari eskualdatu zion trenbide azpiegitura guztia, geltokia barne.

XX. mendearen bigarren erdian teila fabrikaren inguruan kokatzen zen Aceros de Llodio (gaztelaniaz Laudioko Altzairuak) enpresak zeramika lantegia bere gain hartu zuen, eta geltokian kareharri eta ikatzez kargatutako bagoiak jasotzen hasi ziren, ondoren altzairua sortzeko erabilitako materialak.[4]

2005eko urtarrilaren 1.tik trenbidea eta geltokiaren jabea Administrador de Infraestructuras Ferroviarias (ADIF) enpresa publikoa da, eta Renfe Operadora eragileak tren zerbitzuak ustiatzen ditu.

Geralekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Geralekua Laudio udalerriko hegoaldean kokatzen da. Bi trenbide eta bi alboko nasa ditu, nasa bakoitza markesina banaz hornituta dagoela. Nasen arteko aldaketa trenbideen gaineko pasonibela gurutzatuta egiten da. Kanpoaldean aparkalekua dago.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. (Gaztelaniaz) «Spanish Railway » Blog Archive » Castejón de Ebro á Bilbao (vía Logroño y Miranda de Ebro)» www.spanishrailway.com . Noiz kontsultatua: 2018-06-14.
  2. (Gaztelaniaz) «Cerámica de Llodio (Apd.)» euroferroviarios.net . Noiz kontsultatua: 2018-06-16.
  3. (Gaztelaniaz) Ararteko (PDF) ESTUDIO-DIAGNÓSTICO ACCESIBILIDAD y TRANSPORTE - Santa Cruz de Llodio . Noiz kontsultatua: 2018-06-14.
  4. (Gaztelaniaz) «Comienza la reforma del edificio Cerámica de Llodio» El Correo 2010-11-24 . Noiz kontsultatua: 2018-06-16.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Euskarazko Wikipedian bada atari bat, gai hau duena:
Euskal Wikiatlasa