Leopoldo I.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa
| Leopoldo I.a | |
|
Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadorea
|
|
|---|---|
| 1658 – 1705 | |
| Aurrekoa | Fernando III.a |
| Ondorengoa | Josef I.a |
|
|
|
| Jaiotza | 1640ko ekainaren 9a Viena |
| Heriotza | 1705eko maiatzaren 5a (64 urte) Viena |
Leopoldo I.a Germaniako Erromatar Inperio Sainduko enperadorea 1658-1705 urteetan, Austriako artxidukea (1657-1705) eta Bohemiako (1656-1705) eta Hungariako (1655-1705) erregea (Viena, 1640 - Viena, 1705). Fernando III.aren semea eta ondorengoa izan zen.
Leopoldoren enperadorealdiaren ezaugarri nagusia Otomandar Inperioaren aurkako garaipen militarra izan zen. 1664an turkoei eutsi zien, Montecuccoli printzeak Hungariako Szentgotthard hirian lortu zuen garaipenari esker. Hungariako aitonen seme protestanteak altxatu ziren ondoren, eta oste turkoek, egoera hartaz baliatuta, Viena setiatu zuten. Leopoldo I.ak Joan III.a Sobieski Poloniako erregearen laguntzaz salbatu ahal izan zuen Viena (1683).
1699an turkiarrek Karlowitzeko Bakea izenpetu behar izan zuten, Leopoldo I.ak bultzatu zuen Aliantza Santuak horretaraturik. Huts egin zuen, ordea, Luis XIV.a Frantziako erregearen aurkako gerretan; Nimegako (1679) eta Ryswickeko (1697) hitzarmenak izenpetu behar izan zituen haren aurrean, eta Austriako eta Borboiko etxeak elkarren aurka ezarri zituen Espainiako Erregetzarako gerraren garaian hil zen. Vienan bizi izan zen, eta benetako estatu bat sortu zuen hiri horren inguruan. Josef bere seme zaharrenari utzi zion tronua.