Karlos VII.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Karlos VII.a
Karlos VII.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa

1742ko urtarrilak 24 – 1745eko urtarrilak 20
Aurrekoa Karlos VI.a
Ondorengoa Frantzisko I.a

1741eko abenduak 19 – 1743ko maiatzak 12
Aurrekoa Maria Teresa
Ondorengoa Maria Teresa

Bavariako printze hauteslea
1726ko otsailak 26 – 1745eko urtarrilak 20
Aurrekoa Maximiliano II.a Emanuel
Ondorengoa Maximilian III.a Josef

Jaiotza 1697ko abuztuaren 6a
Brusela,
Espainiar Herbehereak
Heriotza 1745eko urtarrilaren 20a
Munich, Bavaria
Ezkontidea Maria Amalia Austriakoa
Senideak Aita: Maximiliano II.a Emanuel
Ama: Teresa Kunegunda Sobieska
Erlijioa Katolikoa
Coat of Arms of Charles VII Albert, Holy Roman Emperor.svg

Karlos VII.a, Erromatar Inperio Santuko enperadorea (Brusela, 1697ko abuztuaren 6a - Munich, 1745eko urtarrilaren 20a), Karlos Alberto Wittelsbachekoa eta Karlos VII.a Alberto (alemanez, Karl VII. (HRR)) ere deitua, Bavariako printze hauteslea izan zen 1726tik 1745era arte, eta Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadorea 1742tik 1745era arte. Wittelsbacheko etxeko kidea zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Maximiliano II.a Emanuel Bavariako printze hauteslearen eta Teresa Kunegunda Sobieskaren semea, eta Joan III.a Sobieski Poloniako erregearen biloba zen. Bere familia Espainiako Ondorengotza Gerran banandu zen eta urte askotan Austrian bizi izan zen, etxe barruan atxilotua. Familia ez zen elkartu 1714ko Rastatteko Ituna izenpetua izan zen arte. 1717an Karlos VI.a enperadoreak, veneziarrei laguntzeko helburuz, hasi zuen otomandarren aurkako gerran borrokatu zen[1].

1722an Maria Amelia Austriako artxidukesa, Josef I.a Erromatar Inperio Santuko enperadorearen alaba gazteenarekin ezkondu zen. Zazpi seme-alaba izan zituzten. 1726an, aita hil zitzaionean, Bavariako duke eta Erromatar Inperio Santuko printze hautesle izendatu zuten.

Karlos VI.a enperadorea 1740an hil zen. 1713ko Santzio Pragmatikoaren arabera, haren alaba Maria Teresa izan beharko zen oinordekoa. Baina Karlos Albertok Josef I.a enperadorearekin zuen ahaidetasuna (suhia zen) erabili zuen Habsburgotar dinastiaren lurraldeak erreklamatzen hasteko aitzakia gisa. Horrek Austriako Ondorengotza Gerra piztu zuen. 1741ean Karlos Alberto Bohemiako errege koroatu zuten, eta 1742an enperadore, Frantzia eta Espainiaren laguntza jaso ondoren. Handik gutxira, Maria Teresak, hungariarren laguntzaz, Austria Garaia eta Bohemiatik bota zuen. 1744an, Prusiako errege Frederiko II.a Handiak Bohemia inbaditu zuen, eta horrek Karlos Alberto Bavariara itzultzea ahalbidetu zuen[1]. Karlos Alberto Munichen hil zen, gerra amaitu baino lehenago[2].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. a b Charles VII, Holy Roman Emperor Encyclopaedia Britannica, 9th and 10th editions. 1902encyclopedia.com
  2. Lur entziklopedietatik hartua.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Karlos VII.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa Aldatu lotura Wikidatan