Antonio Salandra

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Antonio Salandra
Antonio Salandra.png
minister of the Navy of the Kingdom of Italy Itzuli

1915-09-23 - 1915-09-29
Leone Viale - Camillo Corsi
minister of Foreign Affairs of the Kingdom of Italy Itzuli

1914-10-17 - 1914-11-05
Antonino Paternò Castello - Sidney Sonnino
Italiako Erresumako Lehen Ministro

1914-03-21 - 1916-06-18
Giovanni Giolitti - Paolo Boselli
minister of Interior of the Kingdom of Italy Itzuli

1914-03-21 - 1916-06-18
Giovanni Giolitti - Vittorio Emanuele Orlando
minister of Treasury of the Kingdom of Italy Itzuli

1909-12-11 - 1910-03-31
Paolo Carcano - Francesco Tedesco
minister of Finance of the Kingdom of Italy Itzuli

1906-02-08 - 1906-05-29
Pietro Vacchelli Itzuli - Fausto Massimini
minister of Agriculture, Industry and Trade of the Kingdom of Italy Itzuli

1899-05-14 - 1900-06-24
Alessandro Fortis - Paolo Carcano
senator of the Kingdom of Italy Itzuli


Italiako Erresumako diputatua

Bizitza
Izen osoa Antonio Salandra
Jaiotza Troia1853ko abuztuaren  13a
Herrialdea  Italiako Erresuma
Heriotza Erroma1931ko abenduaren  9a (78 urte)
Hobiratze lekua Apulia
Hezkuntza
Heziketa Napoli Federiko II.a Unibertsitatea
Hizkuntzak italiera
Jarduerak
Jarduerak politikaria eta abokatua
Enplegatzailea(k) Erromako La Sapienza Unibertsitatea
Jasotako sariak
Kidetza Accademia delle Scienze di Torino
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Historical Right Itzuli

Antonio Salandra (Troia, Foggiatik hurbil, Italia, 1853ko abuztuaren 13a - Erroma, Italia, 1931ko abenduaren 9a) italiar politikaria izan zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erromako Unibertsitatean Zuzenbide irakaslea izan ondoren (1879) diputatu hautatu zuten Alderdi Liberalaren eskutik (1886), eta hainbat alorretako ministro izan zen 1891-1910 urteetan. 1914an gobernuburu izendatu zuten eta Erromainan gertatu zen matxinada errepublikarrari aurre egin behar izan zion.

Lehen Mundu Gerran Italiaren neutraltasuna erabaki ondoren, dekretu-legeen bidez gobernatzeko baimena jaso zuen Erregearengandik, eta Gerran parte hartzea erabaki zuen 1915ean. Erromarako Martxa bultzatu zuen 1922an, eta faxismoaren aldeko izan zen hasieran. Senatari izan zen 1928an.

Obra nagusiak: Italiar neutraltasuna: 1914. Oroitzapenak eta pentsamenduak (1928) eta Parte-hartzea: 1915 (1930).

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Antonio Salandra Aldatu lotura Wikidatan

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]