Giulio Andreotti

Wikipedia(e)tik
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Giulio Andreotti
Giulio Andreotti, ca 1987.jpg
member of the Constituent Assembly of Italy

1946ko ekainak 12 - 1948ko urtarrilak 31
Undersecretary to the Presidency of the Council

1947ko maiatzak 31 - 1954ko urtarrilak 18
Paolo Cappa - Mariano Rumor
Italiako Errepublikako diputatua

1948ko uztailak 9 - 1991ko maiatzak 31
Minister of Treasury

1958ko uztailak 1 - 1959ko otsailak 15
Giuseppe Medici - Fernando Tambroni
41. Italiako ministroen kontseiluko presidentea

1972ko otsailak 17 - 1973ko uztailak 7
Emilio Colombo - Mariano Rumor
Italian Minister of Defence

1974ko martxoak 14 - 1974ko azaroak 23
Mario Tanassi - Arnaldo Forlani
Italiako ministroen kontseiluko presidentea

1976ko uztailak 29 - 1979ko abuztuak 4
Aldo Moro - Francesco Cossiga
Italian Minister of the Interior

1978ko maiatzak 11 - 1978ko ekainak 13
Francesco Cossiga - Virginio Rognoni
Italian Minister of Foreign Affairs

1983ko abuztuak 4 - 1989ko uztailak 22
Emilio Colombo - Gianni De Michelis
Italiako ministroen kontseiluko presidentea

1989ko uztailak 22 - 1992ko apirilak 24
Ciriaco de Mita - Giuliano Amato
biziarteko senatari

1991ko ekainak 1 - 2013ko maiatzak 6
Italiako senataria

1991ko ekainak 19 - 2013ko maiatzak 6
Bizitza
Jaiotza Erroma1919ko urtarrilaren 14a
Herrialdea  Italia
Bizilekua Erroma
Heriotza Erroma2013ko maiatzaren 6a (94 urte)
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
Heziketa Erromako La Sapienza Unibertsitatea
Hizkuntzak italiera
Lanbidea
Lanbidea idazlea, politikaria, diplomazialaria eta erreportaria
Lantokia(k) Erroma
Jasotako sariak
Kidetza Chamber of Deputies of Italy
Pontifical Academy of Mary
Equestrian Order of the Holy Sepulchre
Academia Latinitati Fovendae
Europako Kontseiluko Legebiltzarra
Sinesmenak
Erlijioa katolizismoa
Alderdi politikoa Kristau-demokrazia
Italian People's Party
European Democracy
Union of Christian and Centre Democrats
For the Autonomies
IMDb nm0028390

Giulio Andreotti (italieraz ˈʤuːljo andreˈɔtti ahoskatua; Erroma, 1919ko urtarrilaren 14a - Erroma, 2013ko maiatzaren 6a) italiar politikaria izan zen. Italiako lehen ministro izan zen hiru aldiz (1972-1973, 1976-1979, 1989-1992).

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Alderdi demokrata-kristauaren diputatu aukeratu zuten 1946an, eta hurrengo urtean Alcide de Gasperiren kabinetean sartu zen. Gasperi hil zenean Italiako eskuin-joerako politikari nagusia bilakatu zen, eta bera izan zen, bata bestearen ondoren, ministerio gehienen buru. Hogeita bat aldiz izan zen ministro, sei aldiz Kanpo Arazoetarako ministro eta zortzi aldiz Defentsa-ministro, besteak beste.

Italia Ipar Atlantikoko Itunaren Erakundearen (NATO) kide izan arren, herri komunistekiko eta herri arabiarrekiko jarrera irekia bultzatu zuen. 1960ko hamarkadan zentroko eta zentro-eskuineko koalizio-gobernu guztietan parte hartu zuen. Ondorengo hamarkadan zentro-ezkerreko zenbait kabinetetako kide izan zen, eta Italiako Alderdi Komunistaren lankide izan zen 1976-1979 bitartean. 1992ko hauteskundeetan demokristauek izan zuten porrotaren ondoren Giuliano Amato sozialistak kendu zion lehen ministro kargua.

Bere garaiko eskandalu politiko guztiekin lotu izan da Andreottiren izena eta 1995ean, mafiarekin zerikusia izatea leporatu zitzaiolarik, Palermoko auzitegiaren aurrera agertu behar izan zuen. Hala, ospe politikoa guztiz galdu zuen salaketa haren ondoren[1]. 1998-1999an berriz ere izan zituen istiluak justiziarekin, Aldo Mororen kasuan zerikusia izan zuela-eta; azkenean, 1999ko irailean errugabe aitortu zuten Perugian.

2008. urteko Paolo Sorrentinoren Il divo filmean Andreottiren jarduera politikoa azaltzen da.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Giulio Andreotti Aldatu lotura Wikidatan