Giulio Andreotti

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Giulio Andreotti
Giulio Andreotti

1972ko otsailaren 17a – 1973ko uztailaren 7a
Presidentea Emilio Colombo
Aurrekoa Mariano Rumor
Ondorengoa Giovanni Leone
1976ko uztailaren 29 – 1979ko abuztuaren 4a
Presidentea Francesco Cossiga
Aurrekoa Aldo Moro
Ondorengoa Francesco Cossiga
1989ko uztailaren 22a – 1992ko apirilaren 24a
Presidentea Giovanni Leone
Alessandro Pertini
Aurrekoa Ciriaco de Mita
Ondorengoa Giuliano Amato

Jaiotza 1919ko urtarrilaren 14a
Erroma,  Italia
Heriotza 2013ko maiatzaren 6a (94 urte)
Erroma,  Italia
Alderdi Politikoa Kristau-demokrazia
Ezkontidea Livia Danese
Lanbidea Politikari, kazetaria
Erlijioa Katolikoa

Giulio Andreotti (italieraz ˈʤuːljo andreˈɔtti ahoskatua; Erroma, 1919ko urtarrilaren 14a - ibidem, 2013ko maiatzaren 6a) politikaria izan zen. Italiako lehen ministro izan zen hiru aldiz (1972-1973, 1976-1979, 1989-1992).

Alderdi demokrata-kristauaren diputatu aukeratu zuten 1946an, eta hurrengo urtean Alcide de Gasperiren kabinetean sartu zen. Gasperi hil zenean Italiako eskuin-joerako politikari nagusia bilakatu zen, eta bera izan zen, bata bestearen ondoren, ministerio gehienen buru. Hogeita bat aldiz izan zen ministro, sei aldiz Kanpo Arazoetarako ministro eta zortzi aldiz Defentsa-ministro, besteak beste.

Italia Ipar Atlantikoko Itunaren Erakundearen (NATO) kide izan arren, herri komunistekiko eta herri arabiarrekiko jarrera irekia bultzatu zuen. 1960ko hamarkadan zentroko eta zentro-eskuineko koalizio-gobernu guztietan parte hartu zuen. Ondorengo hamarkadan zentro-ezkerreko zenbait kabinetetako kide izan zen, eta Italiako Alderdi Komunistaren lankide izan zen 1976-1979 bitartean. 1992ko hauteskundeetan demokristauek izan zuten porrotaren ondoren Giuliano Amato sozialistak kendu zion lehen ministro kargua.

Bere garaiko eskandalu politiko guztiekin lotu izan da Andreottiren izena eta 1995ean, mafiarekin zerikusia izatea leporatu zitzaiolarik, Palermoko auzitegiaren aurrera agertu behar izan zuen. Hala, ospe politikoa guztiz galdu zuen salaketa haren ondoren[1]. 1998-1999an berriz ere izan zituen istiluak justiziarekin, Aldo Mororen kasuan zerikusia izan zuela-eta; azkenean, 1999ko irailean errugabe aitortu zuten Perugian.

2008. urteko Paolo Sorrentinoren Il divo filmean Andreottiren jarduera politikoa azaltzen da.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Giulio Andreotti Aldatu lotura Wikidatan