Nobelio

Nobelioa
102 Mendelebioa ← Nobelioa → Lawrentzioa
102 No                                                                                                                                                                                                                                           Taula periodikoa
Ezaugarri orokorrak
Izena, ikurra, zenbakia	Nobelioa, No, 102
Serie kimikoa	aktinidoak
Taldea, periodoa, orbitala	-, 7, f
Masa atomikoa	(259) g/mol
Konfigurazio elektronikoa	[Rn] 5f14 7s2
Elektroiak orbitaleko	2, 8, 18, 32, 32, 8, 2
Propietate fisikoak
Egoera	solidoa
Urtze-puntua	1.100 K (827 °C, 1.521 °F)
Lurrun-presioa P/Pa 1 10 100 1 k 10 k 100 k T/K
Propietate atomikoak
Oxidazio-zenbakia(k)	2, 3
Elektronegatibotasuna	1,3 (Paulingen eskala)
Ionizazio-potentziala	1.a: 642 kJ/mol
Isotopo egonkorrenak
Nobelioaren isotopoak iso UN Sd-P D DE (MeV) DP 253No Sintetikoa 1,7 m α 8,440 249Fm ε 3,200 253Md 255No Sintetikoa 3,1 m α 8,445 251Fm ε 2,012 255Md 259No Sintetikoa 58 m α 7,910 255Fm ε 0,500 259Md SF - -

Nobelioa edo unilbioa elementu kimiko sintetiko bat da, No ikurra eta 102 zenbaki atomikoa dituena. Aktinidoen serieko elementu transuranido metaliko erradioaktiboa da. Kurioa karbono-ioiekin bonbardatuz sintetizatzen da.

Ezaugarri nagusiak

Nobelioa gutxi ezagutzen da, oso kantitate txikietan ekoiztu baita. Bere isotoporik egonkorrenak (²⁵⁹No), 58 minutuko erdibizitza dauka eta ²⁵⁵Fm eratzen du alfa desintegrazio bidez edo ²⁵⁹Md elektroi-harrapaketa bidez.

Ziklotroi bidez egindako esperientzietan lortu den aktinidoeen saileko gai bakun sintetikoa hau Suedia, Sobietar Batasuna eta Kaliforniako zenbait ikertzaile taldek aurkitu zuten. 1957an aurkitu zen. Nobelio deitura behin-behinerako onartu du IUPAC erakundeak. Ez du erabilerarik ez gai elkartu ezagunik.

Kanpo estekak

• Datuak: Q1901
• Multimedia: Nobelium / Q1901