Joan XII.a
Wikipedia(e)tik
| Joan XII.a Ioannes PP. XII |
|
|
|
|
|---|---|
| 955 – 964 | |
| Aurrekoa | Agapeto II.a |
| Ondorengoa | Benedikto V.a |
| Jaiotzezko izena | Octavianus |
|
|
|
| Jaiotza | 937 inguru Erroma, Italiako Erresuma |
| Heriotza | 964ko maiatzaren 14a Erroma, Italiako Erresuma |
| Erlijioa | Eliza Katoliko Erromatarra |
Joan edo Joanes XII.a[1] (Erroma, 937 inguru - † ibidem., 964ko maiatzaren 14a) Eliza Katolikoaren 131. Aita Santua izan zen 946 eta 955 urteen bitartean.
Alberiko II.a Spoletokoa aita zuen eta bera hiltzean bere semea Petriren tronuan kokatu zuen. Orduan Octavianus izeneko gazteak 18 urte besterik ez zituen. Adituen ustez, bere agintaldian moraltasunik eza nagusia zen Erroman. Berengario II.a Italiakoa etsaia zuen eta honek Aita Santuen lurraldeetako asko konkistatu zituen. Berengario geldiarazteko, Oto I.arekin ituna sinatu zuen. Laguntzaren truke, Joanek Oto enperadore koroatu zuen.
Erreferentziak [aldatu]
| Artikulu hau Italiako biografia bati buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |