Hungariera

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Hungariera / Magyarrera
Magyar nyelv
Rozsireni madarstiny.PNG eta Dist of hu lang europe.svg
Datu orokorrak
Lurralde eremua Hungaria eta zenbait lurralde Errumania, Eslovakia, Serbia, Ukraina, Kroazia, Austria eta Eslovenian
Hiztunak 13 milioi
Rankinga 57
Ofizialtasuna Hungaria, Europar Batasuna, Eslovenia (eskualde hizkuntza), Serbia (eskualde hizkuntza), Austria (eskualde hizkuntza), hainbat udalerritan Errumania, hainbat eskubide Ukraina, Kroazia eta Eslovakian
Eskualdea Europa Erdialdea
UNESCO sailkapena 1 ziurra
Araugilea Hizkuntzalaritzako Ikerketa Institutua Hungariako Zientzia Akademian
Hizkuntza familia
giza hizkuntzak
Ural–Altaic languages
uraldar hizkuntzak
Finno-Ugric languages
Ugriar hizkuntzak
Informazio filologikoa
Hizkuntza-tipologia free-order language, nominative–accusative language, hizkuntza eranskari, subject–verb–object eta syllabic language
Denbora gramatikalak present tense eta past tense
Modu gramatikalak indicative, conditional eta imperative mood
Genero gramatikalak baliorik ez
Kasu gramatikalak nominatibo, akusatibo, datibo, instrumental-comitative case, causal-final case, translative case, terminative case, essive-formal case, essive-modal case, inesibo, superessive case, adessive case, illative case, sublative case, adlatibo, elative case, delative case eta ablatibo
Alfabetoa Hungarian alphabet
Hizkuntza kodeak
ISO 639-1 hu
ISO 639-2 hun
ISO 639-3 hun
Ethnologue hun
Wikipedia hu

Hungariera edo magyarrera[1] (magyar nyelv) uraldar hizkuntza bat da, ugriar adarrekoa.

12-15 milioi bat hiztunek hitz egiten dute, batik bat Hungarian, bai eta Errumanian, Eslovakian, Serbian, Ukrainan, Kroazian, Austrian eta Eslovenian ere. Hizkuntza ofiziala da estatu horietan guztietan, bai eta Europar Batasunean ere.

Ezaugarriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hungariera hizkuntza fino-ugriarren ugriar adarrekoa da, ob-ugriar hizkuntzekin eta mansi eta khanty hizkuntzekin batera.

XIII. mendeaz gero, alfabeto latinoaren antzekoa darabil hungarierak eta XVI. mendetik aurrera finkatu zuen ortografia. Hungarieraren ortografia bereizgarri dira bokal luzeen eta bokal biribilen azentua, eta txistukarien idazkera (sz euskal esea da, eta s, euskal ixa). Hungarieraren gramatikaren beste ezaugarria atzizkien kopurua da. Hungarierak inguruan Uraletakoak ez diren beste hizkuntzak dituenez gero, hitz asko ditu irandar, turkiar, kaukasiar, eslaviar, latindar eta alemaniar jatorrikoak. Euskaraz bezala, galdegaia aditzaren aurre-aurrean jartzen du.

Hiztunen banaketa geografikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erakundeak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Magyar Tudományos Akadémia Nyelvtudományi Intézete edo "Hungarierazko Zientzia Akademiaren Hizkuntzetarako Ikerketa Institutua" izeneko erakundeak hizkuntza arautzen du.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hizkuntza ez indoeuroparrak Europan

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Hungariera Aldatu lotura Wikidatan
Wikipedia
Hizkuntza honek bere Wikipedia du.
Bisita ezazu.