Léon Bourgeois

Wikipedia, Entziklopedia askea
Léon Bourgeois
Léon Bourgeois.jpg
Frantziako lehen ministro

1895eko azaroaren 1a - 1896ko apirilaren 29a
Alexandre Ribot (en) Itzuli - Jules Méline
Frantziako Ministro Kontseiluaren presidentea

1895eko azaroaren 1a - 1896ko apirilaren 22a
Alexandre Ribot (en) Itzuli - Jules Méline
enbaxadore


Logo de l'Assemblée nationale française.svg
Frantziako Nazio Biltzarreko kidea


Frantziako Hirugarren Errepublikako senataria


Prefect of Police of Paris (en) Itzuli

Bizitza
Jaiotzaformer 9th arrondissement of Paris (en) Itzuli1851ko maiatzaren 29a
Herrialdea Frantzia
Lehen hizkuntzafrantsesa
HeriotzaÉpernay1925eko irailaren 29a (74 urte)
Hobiratze lekuaChâlons-en-Champagne East Communal Cemetery (en) Itzuli
Hezkuntza
HeziketaParis Law Faculty (en) Itzuli
Hizkuntzakfrantsesa
Jarduerak
Jarduerakpolitikaria, diplomazialaria eta epailea
Lantokia(k)Paris
Jasotako sariak
Nominazioak
KidetzaAcadémie des sciences morales et politiques
Nazioarteko Zuzenbide Institutua
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoaRadical-Socialist and Radical Republican Party (en) Itzuli

Find a Grave: 178938349 Edit the value on Wikidata

Léon Victor Auguste Bourgeois (Paris, 1851ko maiatzaren 21a - Épernay, 1925eko irailaren 29a) frantziar politikaria izan zen. Frantziako lehen ministroa izan zen 1895etik 1896ra. 1920ko Bakearen Nobel Saria jaso zuen.

Zuzenbidea ikasi zuen eta administrazioan sartu zen. Tarn eta Garona Garaia departamenduetako prefektua izan zen. 1887an polizia prefektua izan zen Jules Grévy presidenteak dimisioa eman zuenean. 1888an diputatu hautatu zuten eta Erradikal Independenteen taldean sartu zen.

Lehen ministro izan zen 1925etik 1926ra. Zergen progresibitatea, berdintasun ekonomikoa eta hezkuntzarako aukerak eta elkartasun kooperatiboa sustatu zituen. Kanpo politikan, Nazioen Liga indartsu bat babestu zuen. Bakeari eusteko neurriak proposatu zituen: derrigorrezko arbitrajea, desarmea eta zigor ekonomikoak.

Ondoren, Batzarreko presidente (1902-04), senatari (1905) eta Atzerri ministro (1906) izan zen. Lehen Mundu Gerraren ondoren, Senatuko presidente (1920-23) eta Nazioen Ligako Kontseiluko presidente izan zen.

1920an Bakearen Nobel Saria jaso zuen.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]