Septimio Severo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Septimio Severo
Septimius Severus Glyptothek Munich 357 cropped.jpg
Vexilloid of the Roman Empire.svg
Erromatar enperadorea

193ko apirilaren 9a - 211ko otsailaren 4a
Didio Juliano - Karakala, Geta
consul suffectus (en) Itzuli


Antzinako Erromako senataria


Erromatar gobernadorea


Legio IV Scythicako legatus (en) Itzuli


Plebearen tribunoa


Pretore


Kuestore


Erromako kontsula

Bizitza
JaiotzaLeptis Magna145eko apirilaren 11
HerrialdeaAntzinako Erroma
HeriotzaEboracum (en) Itzuli211ko otsailaren 4a (65 urte)
Hobiratze lekuaSant'Angelo gaztelua
Heriotza moduaberezko heriotza
Familia
AitaPublius Septimius Geta
AmaFulvia Pia
Ezkontidea(k)Paccia Marciana (en) Itzuli  (175 -  186)
Julia Domna  (187 -  211)
Seme-alabak
Anai-arrebak
LeinuaSeverar leinu
Hezkuntza
Hizkuntzaklatina
Feniziera
antzinako greziera
Jarduerak
Jarduerakpolitikaria, militarra eta Enperadorea
Sinesmenak eta ideologia
ErlijioaAntzinako Erromako erlijioa

Find a Grave: 35110615 Edit the value on Wikidata

Luzio Septimio Severo (latinez: Lucius Septimius Severus; Leptis Magna, 146ko apirilaren 11 - York, 211ko otsailaren 4) erromatar enperadorea izan zen 193ko apirilaren 9tik hil zen arte.

Agintea eskuratzen[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Severo Leptis Magna hirian, Kartagoren ondoan, jaio zen. Haren familia equites mailakoa bazen ere, Marko Aureliok senatari klasekoa bihurtu omen zuen.

190ean kontsul izendatu zuten Severo. Hurrengo urtean, Komodok Panoniako legioen buruan jarri zuen. Pretoriar Goardiak Pertinax hil zuenean, 193an, Panoniako armadek enperadore aldarrikatu zuten. Gauza bera gertatu zen Inperioko hainbat tokitan, baina Severok Erroma lehena hartu zuen.

Siriako legioek, halere, Peszenio Niger jenerala aldarrikatu zuten enperadore, eta Britaniakoek Klodio Albino. Nolanahi ere, 197rako, Severok hautagai guztiak garaituak zituen. Inperio osoa bere esku zeukan.

Agintean[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Severok soldaduen sena zeukan. Loria lorpen militarren bidez eskuratu nahi zuen. Partiarren kontra borrokatu ostean, Mesopotamiaren iparraldea Erromaren menpe bueltatu zen. Borrokan, erromatarrek Ktesifon hiriburua arpilatu zuten, eta biztanleak esklabo bihurtu.

Senatuarekiko harremana ez zen inoiz oso ona izan. Boterea armadaren bidez eskuratu izanak ez zion hasiera ona eman. Severok senatari andana hiltzera zigortu zuen, ustelkeria eta traizioa leporatuta. Haren aldekoak jarri zituen haien ordez. Pretoriar Goardia ere desegin zuen eta 50.000 soldadu leialekin ordezkatu zuen.

Diktadore militarra bezalakoa bazen zere, ospetsua zen erromatarren artean, Komodoren ustelkeria eta anabasa desegin zituelako. Partiarren kontrako garaipena oroitarazteko, Arku bat eraikin zuen Erroman, zeinek zutik segitzen du.

Hil ostean Senatuak jainko izendatu zuen. Ondorengoak bi semeak izan ziren, Karakala eta Geta, Julia Domna emaztearen ikuskaritzapean. Severok lortutako egonkortasuna berehala bukatu zen.

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Septimio Severo Aldatu lotura Wikidatan