Juliano Apostata

Wikipedia(e)tik
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Juliano Apostata
Julian.jpg
Antzinako Erromako senatari


Erromatar enperadorea

otsaila 360 - 363ko ekainak 26
Konstantzio II.a - Joviano
Bizitza
Jaiotza Konstantinopla331 edo 332
Heriotza Mesopotamia363ko ekainaren 26a
Hobiratze lekua Tarso
Heriotza modua gizahilketa
Familia
Aita Julius Constantius
Ama Basilina
Ezkontidea(k) Helena
Anai-arrebak
Leinua Konstantinotar dinastia
Hezkuntza
Hizkuntzak antzinako greziera
Irakaslea(k) Maximo Efesokoa
Nicocles
Lanbidea
Lanbidea politikaria eta filosofoa
Zerbitzu militarra
Gatazka Battle of Strasbourg

Flavio Klaudio Juliano (latinez: Flavius Claudius Julianus; Konstantinopla, 331 edo 332 - Maranga, 363ko ekainaren 26a), Juliano II.a eta kristauek Juliano Apostata izengoitiz ezaguna, erromatar enperadorea izan zen 361etik hil zen arte. Historialari kristauek Apostata goitizena eman zioten erlijio hori arbuiatu zuelako (apostasia) eta helenismo neoplatonikoa hobetsi zuelako.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Konstantino Handiaren iloba zen eta bizirik irten zen, Galo anaiarekin batean, bere familiari eginiko eraso batetik. Liburu artean igaro zuen gaztaroa eta, kristautasunari uko egin ondoren, neoplatonismoaren bidetik abiatu zen. Bere lehengusu Konstantzio II.ak deitu zion 355. urtean Galia meatxupean ezarri zuten germaniarren aurkako borrokara, eta Estrasburgon garaitu zituen (357).

Enperadore izendatu zuten bere soldaduek 360an eta erabateko enperadore egin zen Konstantzio II.a hil ondoren (361). Juliano enperadorearen eskutik etorri zen erlijio askatasuna eta erromatarren antzinako molde paganoak piztu ziren berriro inperioan. Persiarren aurkako guduan hil zen 363. urtean. Kristautasunaren aurkako tratatu bat idatzi zuen, Adversus Christianos («Kristauen aurka») izenburuaz.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Juliano Apostata Aldatu lotura Wikidatan