Wikipedia, Entziklopedia askea
Landibarre |
---|
Nafarroa Beherea, Euskal Herria |
Landibarreko Behaune auzoko eliza. |
|
 |
|
Herrialdea | Euskal Herria |
---|
Lurraldea | Nafarroa Beherea |
---|
|
Estatua | Frantzia |
---|
Eskualdea | Akitania Berria |
---|
Departamendua | Pirinio Atlantikoak |
---|
Elkargoa | Euskal Hirigune Elkargoa |
---|
Barrutia | Baiona |
---|
Kantonamendua | Bidaxunerria, Amikuze eta Oztibarre |
---|
Izen ofiziala | Lantabat |
---|
Auzapeza | Patrick Etchegaray (2020-) |
---|
Posta kodea | 64640 |
---|
INSEE kodea | 64313 |
---|
Herritarra | landibartar |
---|
|
Azalera | 28,86 km² |
---|
Garaiera | 91 – 577 metro |
---|
|
Biztanleria | 279 (2018: 5) |
---|
Dentsitatea | 10,33 biztanle/km² |
---|
Zahartzea[1] | % 21,52 |
---|
Ugalkortasuna[1] | ‰ 62,36 |
---|
|
Jarduera[1] | % 74,01 (2011) |
---|
Desberdintasuna[1] | % 7,32 (2011) |
---|
Langabezia[1] | % 0 (2013) |
---|
|
Euskaldunak | % 71,48 (2010) |
---|
Erabilera | % 42,52 (2011) |
---|
Landibarre Nafarroa Behereko erdialdeko udalerri bat da, Oztibarre eskualdekoa.
Lau auzo nagusi ditu, parrokia historikoak direnak:
Landibarreko baroierria Nafarroako Erresumaren menekoa izan zen[3]. XII. mendeko dokumentu batean aipatzen da lehen aldiz Landibarreko herria. Jaun baten peko lurra izan zen Erdi Aroan. Behaune, bertako auzo garrantzitsuena, Lüküzeko etxearen jabetza izan zen, 1227an Lehuntzeko monasterioak hartu zituen arte. Behaunen sortu zen “Jean le Basque” deituriko nafar kapitain ospetsua eta Henrike III.a Nafarroako eta IV.a Frantziako erregearen lagun mina.
Udalerriaren ekonomia laborantzan dago oinarriturik.
Landibarreko Mixel Sainte-Marie[4]. Euskal Herriko Ahotsakerako[5][6] egindako elkarrizketa.
Landibarreko euskara[4] Garaziko euskara[6] da, euskalki nafar-lapurtarraren[7] barnean dagoen sortaldeko[8] hizkera.
Donamartiko eliza
- Gotorleku protohistoriko bat dago Gazteluzaharren.
- Elizeiria etxea XIV. mendekoa da
- Donozteia etxe gotortua ere XIV. mendekoa da
- Elizeiriko borda eta Iturburua baserriak XVII. mendekoak dira
- San Zipriano kapera XII. mendekoa da, eta prozesio-gurutze eder bat du
- San Petri kapera ere XII. mendean du jatorria.
- Doneztebe kapera ere XII. mendekoa da, nahiz eta XV, XVI eta XVIII. mendeetan birmoldaketak izan dituen
- Donamarti eliza XVIII. eta XIX. mendeetakoa da