Luis Arana Goiri

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Luis Arana
Datu pertsonalak
Izen osoa Arana ta Goiri'taŕ Koldo
Jaio 1862ko abuztuaren 25a
Euskal Herria Abando, Bizkaia
(Euskal Herria)
Hil 1951eko ekainaren 1a
(88 urte)
Euskal Herria Santurtzi, Bizkaia
(Euskal Herria)


Luis Arana Goiri edo —garaiko euskal idazkeran— Arana ta Goiri'taŕ Koldo (Abando, gaur egun Bilbo, 1862ko abuztuaren 25a - Santurtzi, 1951ko ekainaren 1a) Sabin bere anaiarekin batera EAJ alderdia sortu zuen euskal politikari abertzalea izan zen. Luisek bere anaia Sabin abertzaletasunean murgildu zuela uste da[1], Sabin berak Luis lehenbiziko abertzalea edota lehenbiziko bizkaitar nazionalista izan zela aipatu zuen. Halaber, ikurrinaren sortzailea izan zen[2].

Luis Arana hainbatetan egon zen EAJren zuzendaritza postuetan. Horrela, Lehen Mundu Gerraren hasieran EAJren baitan bi joera nagusitu ziren: bata moderatua, Engrazio Aranzadik gidatua eta bestea erradikalagoa, Luis Arana buru zuena. Eibarko kongresuaren ondoren, Luis Aranaren taldea izan zen garaile. Hala ere, eskuinaldeko korronte moderatuei atea zabalik uzteko batez ere, EAJ izena aldatu eta Comunión Nacionalista Vasca hartu zuen[3]. Hortaz, Luis Arana, Sabino hil ostean, EAJren Bizkai Buru Batzarreko lehendakari izan zen 1908tik 1915ra, urte horretan alderditik bota baitzuten[1]. Antza, gertaera horrek bere erradikaltasuna bultzatu zuen. 1922 eta 1930 urteen artean Aberriko —EAJko sektore independentistako— lehendakaria izan zen, eta behin sektore desberdinak batzerakon, EAJko burua izan zen 1932tik 1933ra[2].

1936an EAJren zuzendaritzari gutun bat bidali zion alderdia uzten zuela adieraziz eta alderdiko kide bat Espainiako Gobernuan ministro izanda alderdiaren printzipioak traizionatzen zirela salatuz[1]. Espainiako Gerra Zibilean neutraltasunaren alde egin zuen[1].

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Arana-Goiritar familiaren irudia. Sabin Arana amaren magalean dagoen mutikoa da, Luis Arana Goiri berriz Santiago Arana aitak heltzen duen mutikoa delarik.

1862an Abandoko ontzigile enpresari sendi batean jaio zen. Zortzi anai-arreba ziren, baina horietatik bi jaio eta handik gutxira hil ziren. Ibañez kaleko 10 zenbakian dagoen etxean bizi izan zen (gaur egungo Sabin Etxea), Luis Aranaren aitak eraikitzeko agindu zuen etxebizitzan, hain zuzen.

Aita, Santiago Arana, Abandoko Errepublikako alkatea ere izana zen, eta Matxinada karlistaren aldekoa zenez, familia osoak Espainiar Gobernu Liberalaren jazarpenetik ihes egin eta Bidasoako muga zeharkatuz Ipar Euskal Herria babes hartzera derrigortua egon zen, Baiona, Donibane Lohizune eta Ziburun biziz. 1876. urtean Abandora itzuli ziren.

Behin Aranatarrak Abandora itzulita, Orduñako jesuiten ikastetxe-barnetegia ikasi eta 1880ean Pontevedrako probintziako A Guardako jesuiten ikastetxean arkitekturako prestakuntza ikasketak burutu zituen. 1881 eta 1882 urteetan Madrilen (Espainia) izan zen arkitektura ikasten, baina aita hiltzerakoan Euskal Herrira itzuli zen[2].

1882an Luisek bere anai gaztea, Sabino, eusko abertzaletasunean hasiarazi zuela uste da.

1883an familia osoarekin Bartzelonara (Katalunia) joan eta bai Luis nahiz Sabinok beren ikasketak jarraitu zituzten.[1], Luisek bere ariktektura ikasketak 1888an amaitu arte jarraitu zituen. Garai honetan bi anaiek Arturo Kanpion nafarrarekin euren lehenbiziko hartu-eman intelektuala izatea litekeena da, orduantxe Gramática de los cuatro dialectos literarios de la lengua euskara (Euskal hizkuntzaren lau euskaldi literarioen gramatika, Tolosa, 1884) izeneko liburua argitaratu baitzuen, eta Bartzelonan bizi ziren ber harpidedunen artean Arana anaiak baizeuden.

Foruzaletasunetik independentismora[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Luis Arana, bigarren lerroa, ezkerretik hasi eta lehena, txapelaz.

Sabin Arana beraren hitzetan, 1882an Luis Arana trenean zihoala, kantabriar bidaiari batek bere ikur foruzalea ikustean honakoa aipatu omen zion:

« Ba begira, ongi ulertzen ez dudana hauxe da. Bizkaitarrak espainiarrak bazarete, ez dakit nola gainontzeko espainiarrek ez dituzten foruez gozatu eta gainera espainiar guztiek aberri bakar bati zor dizkiogun ardurei muzin egiten diezuen. Foruei esker ez duzue Armada espainiarrean zerbitzatu edota aberriaren ogasunari dirurik ordaindu behar. Zuek ez zarete espainiar zintzoak...  »

Kantabriarrak aipatutakoa egi borobila zela onartuz, Luisek bere burua espainiarra ala bizkaitarra bakarrik ote zen zalantzan jarri eta gogoeta egin zuen, azkenean bigarren aukera hautatuz. Bere gogoeta eta aurkikuntza berria garaia hartan tisiaz gaixo eta bere burua karlistatzat zuen Sabin anai gazteari azaldu zion. Sabin bera ere Luisen ondorio berdinera ailegatu eta hiztegi baten laguntzaz euskara ikasteari ekin zion.

Jarduera politikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jada 1890eko hamarkadan eta Bilbon, Luis Arana bere anai Sabinoren aholkularia eta haren argitaletxe enpresetako administratzailea izago da. 1893an Larrazabalgo otordu ospetsuan parte hartu zutenetako bat izateaz gain, Bizkaiako lehen bandera nazionalista edo abertzalea izango zena diseinatu zuen, Ikurrina. Ondoren, lehenbiziko Bizkai Buru Batzarreeko sortzaileetako bat izango da[1].

1899ean Gasteizko espetxean hiru hilabetez preso egon ondoren, oso argi ez dauden familia arteko arrazoiengatik[1], Luis eta bere emaztea Lapurdiko Ustaritz udalerrira lekualdatu ziren, bertan 1906. urterarte biziz eta tarteka Bilbora joanez.

Bere anaia Sabino Arana zendu ostean, Ramon de la Sotarekin EAJko zuzendaritza lortzeko lehiatu zen, 1908an bere helburua lortuz, 1915 urterarte Euzkadi Buru Batzarreko presidentea izan zen, baina urte hartan bertan bere arerioek alderditik kaleratu zuten[1]. Gertakizun honen ondoren, anaiaren jatorrizko independentismoaren jagole bilakatu eta hartara itzuli behar zela aldarrikatu zuen (Euzkeldun Batzokija, Bizkaitarra, etab.). 1916ean EAJ bitan banatu zenean, Comunión Nacionalista Vasca eszisio autonomistaren aurka agertu zen, erlijio integrismoa eta independentismoaren alde eta emakumeek politikan parte hartu edota bozka ematearen aurka ere azaldu zen. Lehen Mundu Gerran Alemaniaren lerrokatu zen. Bestalde, EAJko beste eszisio independentista zen Eli Gallastegiren Aberri (EAJ) alderdiko kide ere bilakatu zen[1].

Estatutistekin desadostasunak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Espainiako Bigarren Errepublika garaian EAJ berrelkartuaren barnean alderik erradikal, sabiniar eta independentistarekin lerrokatu, Euskal-nafar estatutua lortu nahi zutenen aurka azaldu (Jose Antonio Agirre eta EAJko alde ofizial edo nagusia tartean) eta Euskal Herria 1833 aurreko egorara itzultzearen alde agertu zen, hots, Euskal Foruen berrezarpen osoa[1]. 1932an Bizkai Buru Batzarreko presidentea izendatu zuten, baina honek ez zuen bere pentsamoldea edo jarrera aldatuarazi, eta 1933an kargutik dimititu zuen. Urte honeta Bizkai Buru Batzarrari igorritako gutun batean (uztailaren 24ean) EAJak emakumeek politikan aktiboki parte hartu eta bozka ematearen alde agertzeagatik protesta egin zuen:

« "Gure Aberrian etxean eta behartsu gaixoekiko betekizun kristau eta abertzalea izan duen euskal emakumea, ez daiela modernismoaren aitzakiz bertatik atera eta bere kristau eta euskal baloreak galarazi"[1].  »

Ikus gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. a b c d e f g h i j k   Luis de Arana Goiri, Auñamendi eusko entziklopediako sarrera, http://www.euskomedia.org/aunamendi/2211. Noiz kontsultatua: 2010-10-04 .
  2. a b c   Luis Arana Goiri, pecado y olvido, http://www.gara.net/paperezkoa/20080626/84083/es/Luis-Arana-Goiri-pecado-olvido. Noiz kontsultatua: 2010-10-04 .
  3. Harluxet hiztegi entziklopedikoa

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Aurrekoa
Santiago Aldak, Alipio Larraurik, Antonio Arroyok, Vicente Larrinagak eta Eduardo Arriagak osaturiko Zuzendaritza Batzordea
EBBko presidentea
30px

1908ko urriaren 18a - 1915eko abenduaren 19a
Ondorengoa
Ramon Bikuña
(Comunión Nacionalista Vasca)


Aurrekoa
Luis Arana
EAJren banaketa
EBBko presidentea
Aberri
30px

1922 - 1930
Ondorengoa
Ramon Bikuña (EAJren berrelkartzea)


Aurrekoa
Ramon Bikuña
EBBko presidentea
30px

1932ko otsaila - 1933ko maiatza
Ondorengoa
Jesus Doxandabaratz