Fermio

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Fermioa
100 EinstenioaFermioaMendelevioa
Er

Fm

(Upn)
Fm-TableImage.png
Orokorra
Izena, Ikurra, Zenbakia Fermioa, Fm, 100
Serie kimikoa aktinidoak
Taldea, periodoa, orbitala [[. taldeko elementu|]], 7, f
Masa atomikoa (257) g/mol
Konfigurazio elektronikoa [Rn] 5f12 7s2
Elektroiak orbitaleko 2, 8, 18, 32, 30, 8, 2
Propietate fisikoak
Egoera solidoa
Urtze-puntua 1.800 K
(1.527 °C, 2.781 °F)
Irakite-puntua K
( °C, °F)
Propietate atomikoak
Oxidazio-zenbakia(k) 2, 3
Elektronegatibotasuna 1,3 (Paulingen eskala)
Ionizazio-potentziala 1.a: 627 kJ/mol
Isotopo egonkorrenak
Artikulu nagusia: fermioaren isotopoak
iso UE Sd-P D DE (MeV) DP
252Fm Sintetikoa 25,39 o SF - -
α 7,153 248Cf
253Fm Sintetikoa 3 e ε 0,333 253Es
α 7,197 249Cf
255Fm Sintetikoa 20,07 o SF - -
α 7,241 251Cf
257Fm Sintetikoa 100,5 e α 6,864 253Cf
SF - -
Erreferentziak

Fermioa elementu kimiko sintetiko bat da, Fm ikurra eta 100 zenbaki atomikoa dituena. Aktinidoen serieko elementu transuranido metaliko oso erradioaktiboa da. Plutonioa neutroiz bonbardatu ostean sortzen da. Izena Enrico Fermiri zor dio.

Ezaugarri nagusiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Orain arte fermio-kantitate urria ekoiztu ahal izan da. Bere propietate kimikoak gutxi ezagutzen dira. (III) oxidazio-egoera da ur-disoluzioetan existi daitekeen bakarra. 254Fm isotopoa eta hura baino astunagoak sintetizatzeko, elementu arinagoak (batez ere uranioa eta plutonioa) neutroiz biziki bonbardatu behar dira. Leherketa termonuklearretan baldintza horiek existitzen dira, eta laboratorioan ere errepikatu ahal izan dira, esaterako Estatu Batuetako Oak Ridge National Laboratory-ko fluxu handiko isotopo erreaktorean. Nobelioaren sintesia ere 250Fm kimikoki identifikatu zenean lortu zen. Fermioak ez dauka inolako erabilerarik, oinarrizko ikerketa ez bada.

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Fermio Aldatu lotura Wikidatan