Nobelio

Nobelioa

102 Mendelebioa ← Nobelioa → Lawrentzioa Yb ↑ No ↓ (Upb) Taula periodikoa
Orokorra
Izena, Ikurra, Zenbakia	Nobelioa, No, 102
Serie kimikoa	aktinidoak
Taldea, Periodoa, Orbitala	-, 7, f
Masa atomikoa	(259) g/mol
Konfigurazio elektronikoa	[Rn] 5f14 7s2
Elektroiak orbitaleko	2, 8, 18, 32, 32, 8, 2
Propietate fisikoak
Egoera	solidoa
Urtze-puntua	1.100 K (827 °C, 1.521 °F)
Irakite-puntua	K ( °C, °F)
Propietate atomikoak
Oxidazio-zenbakia(k)	2, 3
Elektronegatibotasuna	1,3 (Paulingen eskala)
Ionizazio-potentziala	1.a: 642 kJ/mol
Isotopo egonkorrenak
Artikulu nagusia: nobelioaren isotopoak iso UE Sd-P D DE (MeV) DP 253No Sintetikoa 1,7 m α 8,440 249Fm ε 3,200 253Md 255No Sintetikoa 3,1 m α 8,445 251Fm ε 2,012 255Md 259No Sintetikoa 58 m α 7,910 255Fm ε 0,500 259Md SF - -
Erreferentziak

Nobelioa edo unilbioa elementu kimiko sintetiko bat da, No ikurra eta 102 zenbaki atomikoa dituena. Aktinidoen serieko elementu transuranido metaliko erradioaktiboa da. Kurioa karbono-ioiekin bonbardatuz sintetizatzen da.

Ezaugarri nagusiak

Nobelioa gutxi ezagutzen da, oso kantitate txikietan ekoiztu baita. Bere isotoporik egonkorrenak (²⁵⁹No), 58 minutuko erdibizitza dauka eta ²⁵⁵Fm eratzen du alfa desintegrazio bidez edo ²⁵⁹Md elektroi-harrapaketa bidez.