Nobelio

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Nobelioa
102 MendelebioaNobelioaLawrentzioa
Yb

No

(Upb)
No-TableImage.png
Orokorra
Izena, Ikurra, Zenbakia Nobelioa, No, 102
Serie kimikoa aktinidoak
Taldea, periodoa, orbitala -, 7, f
Masa atomikoa (259) g/mol
Konfigurazio elektronikoa [Rn] 5f14 7s2
Elektroiak orbitaleko 2, 8, 18, 32, 32, 8, 2
Propietate fisikoak
Egoera solidoa
Urtze-puntua 1.100 K
(827 °C, 1.521 °F)
Irakite-puntua K
( °C, °F)
Propietate atomikoak
Oxidazio-zenbakia(k) 2, 3
Elektronegatibotasuna 1,3 (Paulingen eskala)
Ionizazio-potentziala 1.a: 642 kJ/mol
Isotopo egonkorrenak
Artikulu nagusia: nobelioaren isotopoak
iso UE Sd-P D DE (MeV) DP
253No Sintetikoa 1,7 m α 8,440 249Fm
ε 3,200 253Md
255No Sintetikoa 3,1 m α 8,445 251Fm
ε 2,012 255Md
259No Sintetikoa 58 m α 7,910 255Fm
ε 0,500 259Md
SF - -
Erreferentziak

Nobelioa edo unilbioa elementu kimiko sintetiko bat da, No ikurra eta 102 zenbaki atomikoa dituena. Aktinidoen serieko elementu transuranido metaliko erradioaktiboa da. Kurioa karbono-ioiekin bonbardatuz sintetizatzen da.

Ezaugarri nagusiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Nobelioa gutxi ezagutzen da, oso kantitate txikietan ekoiztu baita. Bere isotoporik egonkorrenak (259No), 58 minutuko erdibizitza dauka eta 255Fm eratzen du alfa desintegrazio bidez edo 259Md elektroi-harrapaketa bidez.

Ziklotroi bidez egindako esperientzietan lortu den aktinidoeen saileko gai bakun sintetikoa hau Suedia, Sobietar Batasuna eta Kaliforniako zenbait ikertzaile taldek aurkitu zuten. 1957an aurkitu zen. Nobelio deitura behin-behinerako onartu du IUPAC erakundeak. Ez du erabilerarik ez gai konposatu ezagunik.[1]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Nobelio Aldatu lotura Wikidatan