Niobio

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Niobioa
41 ZirkonioaNiobioaMolibdenoa
V

Nb

Ta
Nb-TableImage.png
Orokorra
Izena, Ikurra, Zenbakia Niobioa, Nb, 41
Serie kimikoa trantsizio-metalak
Taldea, periodoa, orbitala 5, 5, d
Itxura gris metalikoa
Niobioa
Masa atomikoa 92,90638(2) g/mol
Konfigurazio elektronikoa [Kr] 4d4 5s1
Elektroiak orbitaleko 2, 8, 18, 12, 1
Propietate fisikoak
Egoera solidoa
Dentsitatea (0 °C, 101,325 kPa)
8,57 g/L
Urtze-puntua 2.750 K
(2.477 °C, 4.491 °F)
Irakite-puntua 5.017 K
(4.744 °C, 8.571 °F)
Urtze-entalpia 30 kJ·mol−1
Irakite-entalpia 689,9 kJ·mol−1
Bero espezifikoa (25 °C) 24,60 J·mol−1·K−1
Lurrun-presioa
P/Pa 1 10 100 1 k 10 k 100 k
T/K 2.942 3.207 3.524 3.910 4.393 5.013
Propietate atomikoak
Kristal-egitura kubikoa, aurpegietan zentratua
Oxidazio-zenbakia(k) 5, 4[1], 3, 2[2], 1[3]
(oxido azido ahula)
Elektronegatibotasuna 1,6 (Paulingen eskala)
Ionizazio-potentziala 1.a: 652,1 kJ/mol
2.a: 1.380 kJ/mol
3.a: 2.416 kJ/mol
Erradio atomikoa
(batezbestekoa)
145 pm
Erradio atomikoa
(kalkulatua)
198 pm
Erradio kobalentea 137 pm
Datu gehiago
Eroankortasun termikoa (300 K) 53,7 W·m−1·K−1
Soinuaren abiadura 3.480 m/s
Isotopo egonkorrenak
Artikulu nagusia: niobioaren isotopoak
iso UE Sd-P D DE (MeV) DP
91Nb Sintetikoa 6,8x102 u ε - 91Zr
91mNb Sintetikoa 60,86 e IT 0,104e 91Nb
92Nb Sintetikoa 10,15 e ε - 92Zr
γ 0,934 -
92Nb Sintetikoa 3,47x107 u ε - 92Zr
γ 0,561, 0,934 -
93Nb  %100 Nb egonkorra da 52 neutroirekin
93mNb Sintetikoa 16,13 u IT 0,031e 93Nb
94Nb Sintetikoa 2,03x104 u β- 0,471 94Mo
γ 0,702, 0,871 -
95Nb Sintetikoa 34,991 e β- 0,159 95Mo
γ 0,765 -
95mNb Sintetikoa 3,61 e IT 0,235 95Nb
Erreferentziak

Niobioa (edo kolunbioa) elementu kimiko bat da, Nb ikurra eta 41 zenbaki atomikoa dituena. Trantsizio-metala da, harikorra, grisa, biguna eta ez oso arrunta. Niobita mineralean ageri da eta aleazioetan erabiltzen da. Normalean altzairuak egiteko erabiltzen da, erresistentzia handiagoa izan dezaten.

Ezaugarri nagusiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Niobioa gris distiratsua da, baina kolore urdina hartzen du airearekin kontaktuan, giro-tenperaturan, denbora luzez dagoenean. Talde berean dagoen tantaloaren antzeko ezaugarri kimikoak dauzka.

Airean oxidatzen da 200 Â°C-tik gora eta bere oxidazio-egoera arruntenak +2, +3 eta +5 dira. +4 oxidazio-egoera ez da hain arrunta, eta gutxi ikertu da bere paramagnetismoaren ondorioz.

Erreferentzia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Niobio Aldatu lotura Wikidatan