Fluor

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Fluorra
8 OxigenoaFluorraNeona
-

F

Cl
F-TableImage.png
Orokorra
Izena, Ikurra, Zenbakia Fluorra, F, 8
Serie kimikoa halogenoak
Taldea, periodoa, orbitala 17, 2, p
Itxura gas hori arrea
Fluorra
Masa atomikoa 18,9984032(5) g/mol
Konfigurazio elektronikoa 1s2 2s2 2p5
Elektroiak orbitaleko 2, 7
Propietate fisikoak
Egoera gasa
Dentsitatea (0 °C, 101,325 kPa)
1,7 g/L
Urtze-puntua 53,53 K
(-219,62 °C, -363,32 °F)
Irakite-puntua 85,03 K
(-188,12 °C, -306,62 °F)
Urtze-entalpia (F2) 0,510 kJ·mol−1
Irakite-entalpia (F2) 6,62 kJ·mol−1
Bero espezifikoa (25 °C) 31,304 J·mol−1·K−1
Lurrun-presioa
P/Pa 1 10 100 1 k 10 k 100 k
T/K 38 44 50 58 69 85
Propietate atomikoak
Kristal-egitura kubikoa
Oxidazio-zenbakia(k) -1
(oxido azido sendoa)
Elektronegatibotasuna 3,98 (Paulingen eskala)
Erradio atomikoa
(batezbestekoa)
50 pm
Erradio atomikoa
(kalkulatua)
42 pm
Erradio kobalentea 71 pm
Van der Waalsen erradioa 147 pm
Datu gehiago
Eroankortasun termikoa (300 K) 27,7 W·m−1·K−1
Isotopo egonkorrenak
Artikulu nagusia: fluorraren isotopoak
iso UE Sd-P D DE (MeV) DP
18F sintetikoa 109,77 m ε 1,656 18O
19F  %100 F egonkorra da 10 neutroirekin
Erreferentziak

Fluorra elementu kimiko bat da, F ikurra eta 9 zenbaki atomikoa dituena.

Ezaugarri nagusiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Fluor purua (F2) gas hori zurbil edo marroi korrosiboa da. Elementu oso oxidatzailea da, elementu guztien arteko erreaktiboena eta elektronegatiboena, eta azkar eratzen ditu konposatuak beste elementu batzuekin. Bere oxidazio-zenbakia -1 da, beste fluor-atomo batekin lotzen denean salbu, orduan bere oxidazio-zenbakia 0 da. Hain erreaktiboa da, argonarekin, kriptonarekin, xenonarekin eta radonarekin ere konbinatzen dela. Hidrogenoarekin modu lehergarrian konbinatzen da, baita baldintza ilun eta freskoetan ere. Fluor gasaren korronte baten pean, metalak erre egiten dira gar distiratsua igorriz. Erreaktiboegia da forma elementalean existitzeko. Aire lehorrean urarekin erreakzionatzen duenean, oso arriskutsua den azido hidrofluorikoa eratzen du.

Fluorra eta positiboki kargatutako beste elementuren bat konbinatzean fluoruroak eratzen dira. Askotan konposatu hauek gatz ioniko kristalinoak dira. Fluorrak eta metalek osatzen dituzten gatzak gatzik egonkorrenak dira.

Hidrogeno fluoruroa azido ahula da uretan disolbatzen denean. Beraz, metal alkalinoen fluoruroek disoluzio basikoak sortzen dituzte.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Fluor Aldatu lotura Wikidatan