Trehalosa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Trehalosa
Trehalose.svg
Formula kimikoaC12H22O11
SMILES kanonikoa[CH1O[CH](O[CH]2O[CH](CO)[CH](O)[CH](O)[CH]2O)[CH](O)[CH](O)[CH]1O&zoom=2.0&annotate=none 2D eredua]
SMILES isomerikoa
OC[C@H]1O[C@H](O[C@H]2O[C@H](CO)[C@@H](O)[C@H](O)[C@H]2O)[C@H](O)[C@@H](O)[C@@H]1O
InChl3D eredua
Estereoisomeroaalpha,beta-trehalose (en) Itzuli eta beta,beta-trehalose (en) Itzuli
Identifikatzaileak
InChlKeyHDTRYLNUVZCQOY-LIZSDCNHSA-N
CAS zenbakia99-20-7
PubChem7427
Reaxys1292766
Gmelin16551
ChEBI2145829
ChEMBLCHEMBL1236395
EC zenbakia202-739-6
ECHA100.002.490
CosIng80292
Human Metabolome DatabaseHMDB0000975
KNApSAcKC00001152
UNIIB8WCK70T7I
KEGGC01083 eta G00293
PDB LigandTRE

Trehalosa bi glukosaz osaturiko disakaridoa da.

Egitura[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Trehalosaren formula enpirikoa da. Glukosa bien karbono anomerikoen hidroxilo taldeak α(1→1) lotura O-glikosidikoaz elkartzen dira, hone ondorioz ez du ahalen erreduzitzailerik. Horrela beraz trehalosaren izen sistematikoa honako hau da:

α-D-glukopiranosil-(1→1)-α-D-glukopiranosidoa

Metabolismoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Heste meharrera iristean trehalasa entzimak hidrolisatzen du bi glukosa emanez.

Garrantzia biologikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Mikosa izena ere ematen zaio, "onddoen azukrea" esan nahi du. Onddo batzuek (eta zenbait bakteriok) izozteari edo ur faltari aurre egiteko sintetizatzen dute[1], baldintza txarretan daudenerako energia iturri gisa.

Kriptobiosi prozesuetan ura ordezkatuz mintz biologikoei lotzen zaie hidrogeno zubien bidez. kristalak eratzen ditu eta mintzak egonkortzen ditu. Tardigradoek eta Artemia salina krustazeoak trehalosa kopuru handiak sortzen dituzte egoera horretan irauteko[2].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. (Ingelesez) «Stabilization against Thermal Inactivation Promoted by Sugars on Enzyme Structure and Function: Why Is Trehalose More Effective Than Other Sugars?» Archives of Biochemistry and Biophysics 360 (1): 10–14. 1998-12-01 doi:10.1006/abbi.1998.0906. ISSN 0003-9861. (Noiz kontsultatua: 2018-11-11).
  2. Erkut, Cihan; Penkov, Sider; Fahmy, Karim; Kurzchalia, Teymuras V.. (2012-01-01). «How worms survive desiccation» Worm 1 (1): 61–65. doi:10.4161/worm.19040. PMID 24058825. PMC PMC3670174. (Noiz kontsultatua: 2021-07-28).

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]