Azido glukoniko

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Azido D-Glukonikoa
Identifikadoreak
CAS zenbakia 526-95-4 YesY, 133-42-6 (racemate) N
PubChem 10690
ChemSpider 10240 YesY
ChEBI CHEBI:33198 YesY
ChEMBL CHEMBL464345 YesY
Propietateak
Formula molekularra C6H12O7
Masa molarra 196.16 g/mol
Itxura Koloregabeko kristalak
Fusio puntua

131 °C, 404 K, 268 °F

Disolbagarritasuna uretan Ona
Azidotasuna (pKa) 3.86[1]
Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira.
Erreferentziak

Azido glukonikoa formula duen azido organikoa da.

Ezaugarriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Glukosaren deribatu bat denez sei karbonotako kate bat da eta hidroxiloak hark bezala kokaturik ditu. Katearen muturrean ordea aldehidoa izan beharrean karboxilo talde bat du.

Ekoizpena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bakterio batzuek (Acetobacter) eta lizun batzuek (Aspergillus eta Botrytis cinerea) hartzidura oxidatiboaren bidez ekoizten dute[2]. Glukosatik abiatuta katalasa entzimak sortzen du azido glukonikoa. Hartzidura gertatzeko oxigeno kopuru handia egon behar da uretan disolbatuta eta pH ia neutroa behar da.

Erabilerak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Mahatsarekin azido glukonikoaren portzentaia neurketak egiten dira alearen heldutasun maila determinatzeko eta ondorioz mahats-bilketa garaia abiatzeko[3].

Uretan disolbaturik dagoenean glukonato ioi bihurtzen da eta esterifikazio bidez glukonato gatzak eratzen dira. Sodio glukonatoa beirazko botilak garbitzeko erabiltzen da eta burdin glukonatoa anemiaren tratamendutan erabiltzen da.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Bjerrum, J., et al. Stability Constants, Chemical Society, London, 1958.
  2.   Nuria Cubero, Albert Monferrer, Jordi Villalta (2008) Aditivos alimentarios Mundi-Prensa Libros 10. orrialdea .
  3.   José Hidalgo Togores (2001) Tratado de enología 1020. orrialdea .