Amilosa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Amilosa
Identifikadoreak
CAS zenbakia 9005-82-7 YesY
ChemSpider NA YesY
UNII 7TDQ74Y18L YesY
ChEBI CHEBI:28102 N
Propietateak
Formula molekularra aldakorra
Masa molarra aldakorra
Itxura hauts zuria
Arriskuak
NFPA 704
NFPA 704.svg
1
1
0
Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira.
Erreferentziak

Amilosa glukosa unitatez egindako polimeroa da[1]. Amilosa almidoi izeneko polisakaridoaren bi osagaietako bat da, egitura guztiaren %20-30a osatzen dena. Beste %70–80a amilopektina da[2]. Landaretan aurkitzen da eta erreserba funtzioa betetzen du.

Egitura[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Amilosa homopolisakarido bat da, α-D-glukopiranosen katea baita. Molekula hauek α(1→4) lotura O-glikosidikoaren bidez elkartuta daude. Maltosa molekulak (bi glukosatako disakaridoa) elkartuta daudela ere esan daiteke. Kate luzeak dira, 200 eta 2500 unitate artean eduki ditzaketenak.

Amilosaren egitura helikoidalaren barnean hiru iodo ioi.

Kate luze honek helize itxura hartzen dueta bira bakoitzean sei glukosa molekula izaten ditu. Helize honetan barnealdera hidrogeno atom oak bakarrik kokatzen dira, ingurune hidrofoboa osatuz, eta kanpoaldera aldiz hidroxilo taldeak, alde hidrofilikoa eratuz.

Iodoaren testa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Amilosaren espiralaren barnean iodo ioia sartzen da eta amilosak kolore urdina hartzen du. Honetan oinarritzen da iodoaren testa, polisakaridoak identifikatzeko edota elikagai desberdinetan egon daitekeen almidoi kopurua zehazteko. Fruiten heldutasuna neurtzeko ere erabiltzen da, berde dauenean almidoi kopuru handia izaten baitute eta heltzerakoan almidoi hori sakarosa bihurtzen da.

Amilopektinarekin ezin da iodoaren testa egin, molekula adarkatua denez espiralak txikiegiak dira iodoa barnera sartu ahal izateko.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]