Gangliosido

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Gangliosidoa.

Gangliosidoak oligosakarido multzo bat duten glukolipidoak dira. Nerbio-sistema zentraleko zeluletan oso ugariak dira.

Egitura eta motak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gangliosidoak zeramidaz (esfingosina + gantz-azidoa), oligosakarido batez eta azido sialikoz osaturik daude. Azido sialiko hau amino talde bat duen azukre azidoa da. Azido sialiko ugariena Azido N-Azetilneuraminikoa da (NANA).

60 gangliosido desberdinetatik gora identifikatu dira dagoeneko.

Garrantzi biologikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Nerbio-sistema zentraleko zeluletan aurkitzen dira eta bertan mintzeko lipidoen %6a osatzen dute[1]. Zelula mintzen kanpoaldeko geruzan kokatzen dira eta gangliosidoen buru polarrak hormona glikoproteiko zehatz batzuen errezeptoreak dira.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ernst Klenk zientzilari alemaniarrak isolatu zituen aurrenekoz 1942 urtean. Garuneko ganglioen zeluletan aurkitu zituenez gangliosido izena eman zien[2].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Stryer, Lubert (1975) Biosynthesis of Macromolecular Precursors W H Freeman & Co 486 or. ISBN 0-7167-0174-X .
  2.   «Gangliosides, structure, occurrence, biology and analysis» web.archive.org 2009-12-17 . Noiz kontsultatua: 2018-12-22 .