Irene Atenaskoa

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Pala d'Oroko Ireneren irudia (X. mendea, Venezia).

Irene Sarantapechaina (grezieraz: Ειρήνη Σαρανταπήχαινα) (Atenas, 752 inguruan - Lesbos, 803ko abuztuaren 9a), Irene Atenaskoa (grezieraz: Ειρήνη η Αθηναία) gisa ezaguna, 780-790 bitartean Bizantziar Inperioko enperadoreordea eta 797-782 bitartean enperatriza (grezieraz: βασιλεύς, Basileus) izan zen[1].

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Leon IV.a enperadorearen emaztea zen eta 780an, senarra hil ondoren, enperadoreorde bilakatu zen. 787. urtean Nizeako II. kontzilioa bildu zuen (irudien gurtza onartu zuena, hain zuzen). Konstantino VI.a semeak, agintzeko adina izan zuenean Irenek haren kontra egin zuen, agintea ez galtzearren. Gorabehera batzuen ondoren, azkenik, garaile atera zen, eta semeari begiak erauzi zizkion.

Bera agintean egon zen urteetan Inperioak behera egin zuen. Mendebaldearekin harremanak izatearren, Karlomagnorekin ezkontzeko ahaleginak egin zituen. Nizeforok gidatutako estatu kolpeak agintea kendu zion, eta Lesbosa erbesteratu zuten. Eliza ortodoxoak santutu zuen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Irene Encyclopædia Britannica Online. Retrieved 18 December, 2012


Aurrekoa
Konstantino VI.a
Bizantziar Inperioko enperatriza
797-802
Ondorengoa
Nizeforo I.a


Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Irene Atenaskoa Aldatu lotura Wikidatan