Irene Atenaskoa
.jpg)
Irene Sarantapechaina (grezieraz: Ειρήνη Σαρανταπήχαινα) (Atenas, 752 inguruan - Lesbos, 803ko abuztuaren 9a), Irene Atenaskoa (grezieraz: Ειρήνη η Αθηναία) gisa ezaguna, 780-790 bitartean Bizantziar Inperioko enperadoreordea eta 797-782 bitartean enperatriza (grezieraz: βασιλεύς, Basileus) izan zen[1].
Biografia [aldatu]
Leon IV.a enperadorearen emaztea zen eta 780an, senarra hil ondoren, enperadoreorde bilakatu zen. 787. urtean Nizeako II. kontzilioa bildu zuen (irudien gurtza onartu zuena, hain zuzen). Konstantino VI.a semeak, agintzeko adina izan zuenean Irenek haren kontra egin zuen, agintea ez galtzearren. Gorabehera batzuen ondoren, azkenik, garaile atera zen, eta semeari begiak erauzi zizkion.
Bera agintean egon zen urteetan Inperioak behera egin zuen. Mendebaldearekin harremanak izatearren, Karlomagnorekin ezkontzeko ahaleginak egin zituen. Nizeforok gidatutako estatu kolpeak agintea kendu zion, eta Lesbosa erbesteratu zuten. Eliza ortodoxoak santutu zuen.
Erreferentziak [aldatu]
- Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Izan ere, egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek Creative Commons Aitortu 3.0 Espainia lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
| Aurrekoa Konstantino VI.a |
Bizantziar Inperioko enperatriza 797-802 |
Ondorengoa Nizeforo I.a |
