Andatza (mendia)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Artikulu hau mendiari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Andatza (argipena)».
Andatza
Andatza 0001.jpg
Datu orokorrak
Garaiera 562 m
Geografia
Koordenatuak 43° 14′ 53″ N, 2° 04′ 28″ W / 43.247927777778°N,2.0743222222222°W / 43.247927777778; -2.0743222222222Koordenatuak: 43° 14′ 53″ N, 2° 04′ 28″ W / 43.247927777778°N,2.0743222222222°W / 43.247927777778; -2.0743222222222
Herrialdea Euskal Herria
Mendikatea Andatzako mendilerroa
Herrialdea Espainia
Lurraldea Gipuzkoa
Mendizaletasuna
Ohiko bidea Usurbiletik

Andatza Gipuzkoako iparraldeko mendi bat da. Gailurrak 562 metroko garaiera du. Iparretik Usurbil herria du oinean, eta hegoaldetik Zizurkil da gertuen dagoen herria. Mendebaldean Aia herriko Andatza auzoa dago. Egun, basoak, bereziki intsinis pinudiak, estalitako basoa da. Gailurrean, gurutze handi bat dago, mendi-aterpea, eta txangozaleentzat mahaiak eta beste azpiegitura zenbait. Maiatzaren lehen igandean Andatza eguna ospatzen da. Mendia GR 34 (Donostia-Arantzazu) ibilbide luzeak zeharkatzen du.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kalkolitoa eta Brontze Aroa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Andatzako estazio megalitikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sakontzeko, irakurri: «Andatzako estazio megalitikoa»

Kalkolito eta Brontze Aroko hamaika dolmen eta zista bat daude Andatza mendian eta horren inguruetan, Andatzako estazio megalitikoa izenekoan bildurik.[1] 2003an Eusko Jaurlaritzak Monumentu Multzo izendapenarekin Kultura Ondasun izendatu zuen estazio megalitiko hau.[2][3][4][5][6]

  • Dolmenak: Andatza I, Andatza II, Arkutxa, Beldarrain, Belkoain (Belkoain mendian), Karramiolotz, Loatzu I, Loatzu II, Olaiko, Palankaleku eta Zarateko Benta.[1][3][4][5][6]
  • Zista: Andatza III[1]

2018ko udan Aranzadik egindako X. prospekzio kanpainan beste monumentu megalitiko bat aurkitu zen Txangosta inguruan. Gizakiek egindako egitura bat zela baieztatu zuten, itxura guztien arabera trikuharri bat, baina uste baino konplexuagoa zenez 2019an, ikerketa sakonagoa egiteko, indusketarekin jarraituko zutela iragarri zuten.[7]

Andatzako estazio megalitikoaren mapa      Trikuharria      Zista

Biribillondoko aztarnategia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Biribillondoko gainean Aranzadi Zientzia Elkarteak egindako 9 zundaketek berretsi dutenez Kalkolito eta Brontze Aroko aire libreko aztarnategi bat dago bertan.[8][9][10] Aztarnategi honetan aurkitutako materialek (bi harrizko aizkora zati,[9] xafla zatiak, harraskailu bat, sukarrizko zati ugari...) Andatzako estazio megalitikoko monumentuetan aurkitutakoen antz handia dute.[8][10]

2005ean Radio Nacional de Españak Biribillondoko gainean antena bat jartzeko proiektua aurkeztu zuen. Leku hori Andatzako estazio megalitikoaren oinarrizko babes eremuan dagoenez, obrek eragin zezaketen inpaktu arkeologikoa neurtzeko xedez ikerketa arkeologiko sail bat egin zen Manuel Ceberio Rodriguez eta Luis del Barrio Bazacoren zuzendaritzapean: prospekzio intentsibo eta selektiboak, zundaketak eta laborategi lanak. Gainazalean eta testuingurutik kanpora hainbat kronologiatako material arkeologikoa aurkitu zuten: ziur aski Erdi Arokoak diren zeramika zatiak, Bigarren Karlistaldiko jaurtigaiak, harrizko aizkora bat eta sukarrizko zati ugari, horien artean aipagarri xafla bat eta harraskagailu bat.[11] Ondoren egindako 9 zundaketetan aurkitutako material arkeologikoak bertan aztarnategi bat dagoela berretsi zuen. Aurkitutakoak Andatzako estazio arkeologikoko monumentu arkeologikoetan aurkitutakoen antzekoak dira.[10][11][12]

2006an Manu Ceberio Rodriguezen zuzendaritzapean egindako IV. prospekzio kanpainan material litiko ugaria aurkitu zuten.[13][14]

Erromatar Behe Inperioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Irigaingo aztarnategia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2004an III. eta V. mendeen arteko nekazaritza eta abeltzaintzako kokapen bat aurkitu zen Irigainen. Aurkikuntza garrantzitsua izan zen, Oria ibaiaren beheko zatiko aitzin aroko populaketari buruzko lehenengo testigantza baita. Zeramika arrunt ez-torneatuaren hainbat lagin aurkitu ziren. Kokapenaren ezaugarriak bat datoz Beheko Inperio garaiko Gipuzkoako landa inguruneko beste aurkikuntzekin.[9]

2004aren amaieran eta 2005aren hasieran zazpi zundaketa egin ziren. Lehen biak Irigaingo punturik altuenean egin ziren eta emaitza negatiboa eman zuten baina beherago egin ziren hurrengo zundaketek emaitza positiboa eman zuten. 2005ean beste hiru zundaketa egin ziren, aurreko urtekoetatik metro gutxira, hego-ekialdera. Hauek ere emaitza positiboa eman zuten, material zeramikoak nabarmenduz. 2006an egindako laugarren kanpainan beste hiru zundaketa egin ziren ipar-ekialderantz. Ezin izan zen aztarnategiaren ipar-ekialderanzko zabalkundea frogatu. Aurkikuntza interesgarriena XIX. mende hasierako txanpon bat izan zen.[9]

Orreagako monasterioaren jabetza (XIII - XIX mendeak)[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jose Maria Mutiloa Poza historialariak 1976ko "Roncesvalles en Guipuzcoa" liburuan dionez, ezin izan zuten Orreagako Kolegiataren Andatza-Irisasi mendiko presentziaren hasiera argitzen duen dokumenturik aurkitu.[15] Orreagako monasterioaren jabetzaren jatorria XIII. mendearen hasieran Hernando Blancafort zaldunak egindako dohaintza dela dio Javier Ibarra Murillo historialariak 1936ko "Historia de Roncesvalles" liburuan.[15] Ziurra dena da 1249an Orreagako Kabildoak lur zati bat zuela Iria izeneko lekuan (jatorrizko eskuizkribuan "Idia" jartzen du).[15]

1368an Iruñeko Bikario Jeneralak Orioko bizilagun batzuk Iria eta Andatzan hartutakoa itzultzera zigortu izanak Orreagako monasterioa ordurako mendiaren jabe zela adierazten du.[15] Urte berean beste auzi bat izan zen Orreaga eta Gil Lopez Oñaz eta beste kapare batzuen artean Andatzako belardien aprobetxamendua zela eta. Gil Lopez Oñazek ez zuen nahi Orreagako Kolegiataren behiak saroitik kanpora ateratzerik, larreak bere eta beste kapare batzuen erabilerarako nahi baitzituen. Erregearen Gipuzkoako Alkateek Orreagaren aldeko epaia eman zuten.[16]

1350 inguruan Orreagako priore Antso Gartzia Etxaguek eta Zizurkilgo bizilagunek akordioa izenpetu zuten Andatzako lurren inguruan.[17]

1368tik aurrera Orreagaren Andatzako jabetzen aipamenak ugaritzen dira: erosketak, salmentak, alokairuak, Apezpikutzaren epai eta jakinarazpenak, adostasun eta hitzarmenak, baina ez dute esplizituki zehazten zein ziren lurren mugak.[15]

1388, 1400 eta 1406an Orreagak Atxegako jaunarekin egindako hitzarmenetan Izaur eta Lipuzal lekuak aipatzen dira, Maria Teresa Idayaga eta Miguel Urbietari erositako lurrak eta baita Atxegak, Orreagak eta Aginaga eta Usurbilgo herritarrek egurraren, larreen eta uraren gainean zituzten eskubideak ere.[15]

Orreaga eta Zizurkilgo komunitatearen artean gatazka sortu zen mendiaren jabego eta mugen inguruan eta epaiketara jo zuten Zizurkilgo auzotarren eskaeraz. 1389ko azaroaren 6an emandako epaiak aurrez hartutako erabakiak deuseztatu zituen eta eztabaidagai ziren mugarriak kendu eta berriak jartzeko agintzen zuen. Mugarri berrien iparraldea, goialdea, Orreagaren esku geratu zen eta hegoa Zizurkilgo bizilagunentzat. Ondorioz, Zizurkilgo komunitateak abeltzaintzarako erabiltzen zuen eremua murriztu zen eta lursail handia pribatizatu zen Orreagaren mesedetarako. Zizurkilgo artxibategian gordetzen da epaiketaren ebazpen originalaren pergaminoa. Agiriak jasotzen dituen hainbat toponimo (Orericuebirivilla, Numito, Etumeta, Arrimunoa, Ondaerdibirvill, Çiorça, Ollanerreca...) ezagunak dira gaur egun ere [18] Toponimo horiek erakusten dute 1350 inguruan Orreagako prioreak eta Zizurkilgo bizilagunek sinaturiko akordioarekin alderatuz Zizurkili esleitutako lursailak murriztu zirela. Gaur egun Aiakoak diren Johanes Aroça (Arotza), Idoya (Idoiaga) eta Loaraçu (Logaratzu) eta Usurbilgo Ayzaga (Atxega) ustiatzeari uzteko agindua jaso zuen Zizurkilek eta zedarritze hauen harriak eta lekukoak erauzi zituzten. Ezarri zen behin-betiko mugaketako toponimoak: Arrimuñoa (Armuñoa), Ondaerdibirvill (Ondardibiribil), Ondaerdi (Ondardi) eta Çiorça (Ziortza) Usurbil, Aia eta Zizurkilen gaur egungo mugan daude edo Zizurkil barnean (parentesi artean gaur egungo leku-izenak). Lehen akordioaren eta bigarren epaiaren artean gizarte-mailako desberdintasun adierazgarri bat dago: aurrenekoan San Millango Rodrigo Zizurkilgo komunitatearen maila berean dago, baina 1389akoan ez da ageri. Dirudienez honek Ahaide Nagusi hauen eta Zizurkilgo biztanleen arteko erlazioan aldaketa garrantzitsuak adierazten ditu. Horren ildotik, bi urte beranduago Zizurkildarrek Tolosako hiribilduko biztanle izatea eskatu zuten. Eskualdean zegoen gizarte-hierarkizazioa ere nabarmentzen da epaian. Gizarte-mailako bereizketa adierazten dute "gizon on" eta lagunei kontsultatzeak eta lekuko gisa agertzen direnen izenek: Martin Gonzalbez Atxega jauregiko ezkutari eta edukitzailea, Paris etxeko Otsoa (Urdaiagako burdinolen jauna), bere semea (Migel Martinez Aizarnakoa) eta suhia (Migel Yvaynes Gaztainagakoa), eta Martin Bizkarrakoa, Migel Martinez Blastegikoa eta Pero Sanchez Isabakoa, ezkutariak. Bereizte handia dago gizon hauen eta abeltzaintzan, nekazaritzan, errotetan edo burdinoletan lan egiten zuten biztanle gehienen artean.[17]

1419ko urriaren 26an Orreagak Orioko María Miguel Reiztari Andatza mendia erosi zion 80 florinen truke.[15]

XV., XVI. eta XVIII. mendeetan zehar jabetza zabaltzen joan zen, María Miguel Reiztaren ondorengoekin, Atxegako jaunarekin eta Aginaga, Orio eta Usurbilgo biztanleekin izandako hitzarmenen, lagapenen eta sententzien bidez.[15]

1573. urtean Garraldako abadea zen Orreagako monasterioko kalonjeak Iria-Andatzako jabetzen balorazioa egin zuen mugarriak pertsonalki egiaztatuz. Hauek dira zerrendatzen dituen jabetzak:[15]

  • Saroiak: Nagusiak hauek ziren: Ylumbe (Illunbe)[19] baserri ondokoak, Armyamategui (Armiarmategi)[20], Joanesaroe (Juanasoro)[21][22], Nenuto (Enuto)[23], Ondaerdi (Ondardi)[24], Oyardo (Oiardo)[25], Boyoca eta Agaramunde (Agamuno)[26].[15] Bestelako jabetzak zerrendatzean beste saroi hauek ere aipatzen ditu: Calamusaroe (Kalamusoro)[27][28], Begoça (Berorza)[29], Beisiguisaroe eta Sarasu-ko (Saratsu)[30].[15][31][32] Horietatik gehienak toponimo ezagunak dira[31][32] (parentesi artean gaur egungo leku-izenak).
  • Mintegiak

1577an Orreagak Iria eta Andatza mendiak Donostiako Juan López (Peres) Aguirre eta Alzegari, Felipe II.a Espainiakoaren baimenarekin, 12.500 dukateko enfiteusi-zentsuarekin saldu zizkion baina salerosketa ez zen gauzatu kontratuko baldintza batzuk ez betetzearen ondorioz. Saltzeko saiakeraren arrazoia Aginaga, Orio eta Usurbilgo herritarrekin izandako auziak izan daitezke. Aginagako Komunitateak enkante publikoan erosteko eskaera ere ez zen gauzatu.[15]

1748. urtean epaiketa egin zen Andatza mendiaren behealdean dagoen Izao izeneko lursailaren aprobetxamenduaren inguruan. Lurrak Orreagako Monasterioaren jabetzakoak ziren eta Usurbilgo Kontzejuaren ardurapean zeuden baina 1518an Orioko maizterrek arrantzarako nasak jarri zituzten bertan eta Orreaga eta Usurbil kexa atera ziren behin eta berriz. Epaiketan erabaki zen Izaoko lurrak Oriori zegozkiola itsasoak ur handienetan hartzen duen pareraino, XVI. mendeaz geroztik horrela izan zelako. Orreagako Kolejiatak itsasbeheran itsasadarraren aldeko ihitokiaz baliatu zitekeen baina ez prioreak ez Oriok ezin zuten itsasoak ureztatzen zuen lekuan ezer aldatu. Monasterioa ez zegoen ados erabakiarekin eta urtetan Orioren aurka azaldu zen. 1751an auzia berriz hasi zen eta azkenean, 1808. urtean lurrak Orreaga eta Orioren artean banatu behar zirela erabaki zen.[33]

Orreagako monasterioaren mugarriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sakontzeko, irakurri: «Andatzako Orreagako kolegiataren mugarriak»

Orreagako monasterioarenak izandako lurrak mugatzen dituzten 7 mugarri daude: Igartzazabalgoa, Illunbekoa (ez dago jatorrizko kokapenean), Juanasorokoa, Etumetako Mugarriluzekoa, Ondardibiribilekoa, Puelakoa eta Sagatzukoa. Artikutzako mugarrien antz handia dute.[34]

Andatzako Orreagako Kolegiataren mugarrien mapa      Jatorrizko kokapenean      Mugitua

Aro garaikidea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bigarren Karlistaldia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sakontzeko, irakurri: «Bigarren Karlistaldia»

1876ko otsailaren 20an lehen gorputzeko Cathalan jeneral liberalak, Sierra brigadaren buru zela, Andatza okupatu zuen. Cuadros jeneral liberala, Otal brigadarekin, Zarateko Bentara igo zen eta Moriones jeneral liberala aldiz, Suances eta Mariné brigadekin, Pagoetan kokatu zen, Iturriozko benta menderatuz. Hirugarren gorputz liberalaren erasoaren helburua Hernio mendia zen eta bidean Andatza eta Zarateko benta inguruan pasa zuten gaua.[35]

Gerra Zibila[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sakontzeko, irakurri: «Txaldatxurreko lubakiak», «Saseta defentsa-sistema» eta «Gipuzkoako kanpaina»
Gerran kanoiak idiekin igo zituzten Andatzara. Justo Camino Ibargoienen testigantza.[36]

Andatzako mendilerroan Kandido Sasetak sortutako defentsa-sistemak 1936ko abuztuak 16tik irailak 19ra, 34 egunez, geldiarazi zuen Jose Iruretagoyena Solchaga koronelaren tropa kolpisten aurrerapena. Belkoain mendian borroka gogorrak izan ziren eta 1936ko abuztuak 28ra arte eutsi zioten gudariek posizioari. Ondoren, Andatzara, Andazarratera eta Zarateaitzera atzera egin behar izan zuten. Zarateaitzen ezarri zuen Azpeitiako Komandantziak inguruko aginte-kuartela eta erreketeen erasoei aurre egin zien 1936ko abuztuak 29tik irailak 18ra.[37]

Gerra hasi eta bi egunera Juan Azpiroz Alda Usurbilgo erretorearen bila joan ziren eta Andatzan barrena ihes egin zuen Aiako Izuela baserrira. Etxe horretan edo bertako borda batean bi hilabete igaro zituen.[38]

Kolpistak Usurbil hartzera zetozela zioten zurrumurruak zabaltzen zirenean herriko gazte batzuk Aia aldera jotzen zuten Andatzan barrena, errepresioaren edo derrigortuta soldadu eramango zituztenaren beldur zirelako eta egunak ematen zituzten mendian arriskua baretu arte.[39]

1936ko abuztuak 30ean Donostiako Frente Popular egunkariak Kandido Saseta komandantea elkarrizketatu zuen Andatzako gailurrean.[37][40] Tontorrera iritsi aurretik, goizean Donostiako San Bartolomeko kuarteletik ateratzen ikusitako Donostiako Euzko Gaztediko, Errenteriako eta Pasai Donibaneko ehun mendigoizale ingururekin egin zuen topo kazetariak.[40] Elkarrizketan Kandido Sasetak garrantzia kendu zion aurreko egunetan Belkoain galdu izanari, Andatzatik aurkarien mugimenduak kontrola zitzakeelako.[40] Defentsa-lerroa aldatu bazen ere, Zarateaitz - Zarateko benta - Andatza zen une hartan, kolpistek kostaldera aurrera egin ezinik jarraitzen zuten.[37] Kandido Sasetak esan zuenez nahiko jende baziren baina baliabide materialak falta zituzten.[40] Donostiako gudari batek arma hobeak eta munizioa bidaltzeko eskatu zuen.[40] Kazetaria joan zenean arratsaldea aurrera zihoan eta Kandido Saseta gudarien patruilak mendiko leku desberdinetan banatzen ari zen.[40]

Usurbil, Orio eta Andatzaren okupazioaren berri El Pensamiento Navarro egunkarian

Anakleto Arana Andatzako borrokaldietan aritu zen Pasaiako Bordaundi kuarteleko buruzagi moduan. Erbestean errefuxiatuta zegoela Jose Migel Barandiaranek egindako elkarrizketan kontatu zuenez, Andatzan, moskete eta errifle, ez zen bana ere ailegatzen gudari bakoitzarentzat.[41]

1936ko irailak 6ko Donostiako Frente Popular egunkariak argitaratu zuenez erreketeek Andatzan hainbat eraso egin zituzten baina azkenean atzera egin behar izan zuten 28 gorpu eta milizianoek hartu zituzten 50 fusil atzean utziz.[37][40]

1936ko irailak 15ean, Cayuela teniente-koronelak Andatzako posizioaren aurkako erasoaldia abiarazi zuen eta hurrengo egunean hartu zuen.[37] Cayuelak bere egunerokoan dionez operazioan hiru hildako eta 32 zauritu izan ziren.[37] Koldo Mitxelenak, euskal hizkuntzalari eta idazleak, egun horretan Andatzan izan zuen gerrako lehen bizipena Eusko Gudarostearekin, 21 urte zituela.[42][43]

Andatzako gurutzea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gurutzea oineko plakarik gabe, 1950 inguruan Indalecio Ojangurenek ateratako argazkian

Andatzako gurutzea porlanezkoa da. 1933an eraiki zuten batzokiko gazteek Arrueneberri etxearen azpialdean eta idi parearekin igo zuten mendira. Garai hartan Andatzako tontorra estatuaren jabetzako lurretan zegoen eta han jarri ordez, 480 metroko altueran, Usurbili begira dagoen puntan zutitu zuten, Urdaiaga Torreko Zatarain familiaren lurretan.[34]

Gurutzeari plaka bat jarri zioten oinean, idazki honekin:[34]

Gurutzearen oineko plaka 2015ean
« 1933'KO OŔIĹAN 3'AN

USURBIL'GO MENDIGOIXALIAK

ANDATZA-MENDIAN

JAŔITAKO-OROIGAŔIA

GORA-EUZKADI

»

Frankismo garaian inguruko baserritar batek gorde zuen plaka eta Franco hil ondoren berriz jarri zuen bere lekuan.[34]

1945eko ibilaldi neurtua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Juan Mari San Sebastian Bengoetxea eta Pedro Loidi Iriondoren hilarriak

1945eko maiatzak 6ean, igandea, Antiguako Luistarrek antolatutako ibilaldi neurtua ospatu zen. Antiguako parrokiatik abiatu zen ibilaldia, Igeldotik Mendizorrotzera igo ziren eta handik Oriora jaitsi. Orion Oria ibaiaren gaineko zubitik eta Aiako Santiago ermitaren ondotik igaro ondoren Andatzako igoera ekin zioten eta amaitzeko handik Usurbila jaitsi ziren.[44]

Bi pertsona hil ziren ibilaldi neurtu hartan, Pedro Loidi Iriondo oriotarra eta Juan Mari San Sebastian Bengoetxea hernaniarra. Andatzako gurutzearen ondoan daude bien hilarriak.[44]

Egun beroa izan zen, Igeldoko behatoki meteorologikoan 29,9 C neurtu zituzten, aurreko egunean baino 10 gradu gehiago, eta ez zuen euririk egin. Aurreko hilabeteak (otsaila, martxoa eta apirila) ere oso lehorrak izan ziren.[44]

Ibilaldian parte hartu zuen Felipe Gurrutxagaren hitzetan Andatzako igoera oso gogorra izan zen beroa eta ur faltagatik. Arratsaldean Usurbil aldera jaisten ari zirela, hainbat lagunek Pedro Loidi Iriondo adarrekin egindako ohatila batean, gerrikoekin lotuta, nola jaisten zuten ikusi zuen. Urdaiaga auzoko sendategi psikiatrikora eraman zuten Pedro. Beste hogei bat lagun ere artatu zituzten bertan. Mendian botaka egin eta konortea galdu zuten askok eta guztiek ura eskatzen zuten. Gaueko hamarrak eta erdietan anbulantziaz eraman zuten Pedroren gorpua familiaren etxera, Oriora.[44]

Juan Mari San Sebastian Bengoetxea Hernanira eraman zuten bere lagunek manta batean bilduta intsolazioarekin. Zentzurik gabeko hitzak esaten zituen. Hasiera batean Goikoetxea doktoreak artatu zuen eta hurrengo egunean Irigoien doktoreak. Azken honek sukarra jaisteko Adarrako elurzulotik elurra ekartzeko eskatu zuen, baina ezin izan zuten ezer egin Juanen alde. 1945eko maiatzaren 7ko eguerdian hil zen.[44]

Enbilleneko Pello eta Patxi Zabalaren omenezko plaka[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Enbillenetarren omenezko plaka Andatzako tontorrean dagoen errotarrian dago

1991ko abenduaren 30ean Usurbilgo Enbillenea baserrian gertatutako istripuan bi anaia hil ziren. Pello eta Patxi Zabala baserriko belar-zuloaren inguruan lanean ari zirela, bi anaietako bat barrura erori zen. Beste anaia laguntzera joan zen baina hura ere belar-zulora erori zen. Biek konortea galdu zuten eta belar-zuloko gasa arnastearen ondorioz hil ziren.[45]

Plakaren xehetasuna

Urtebete beranduago, 1992an, omenaldia egin zieten bi anaiei Andatzan. Usurbildar ugarik parte hartu zuen mendi ibilaldian eta Enbillenetarren omenezko oroigarri bezala plaka bat jarri zuten. Testu hau du plaka horrek:[45]

« ENBILLENETARRAK

PATXI ZABALA 1953-8-2 / 1991-12-30

PELLO ZABALA 1955-6-13 / 1991-12-30

IZAR TARTETIK HOR DAUDE BEIRA

JENDIA NOLA BIZI DAN

NEGAR MALKUAK DAUKAZKITELA

FUERUAK OFENDITZIAN

ZER KONTATUA IZANGO DUTE

JOSAFATERA BILTZIAN.

»


Ekosistema[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Flora[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Basoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Andatza Orreagako Kolegiataren jabetza izan zen XIII-XIX mendeetan basoen osaketa altuera eta lurraren kalitatearen arabera banatzen zen: Oria ibai inguruko zonalde heze eta emankorrenetan haritz kanduduna (Quercus robur L.) zen nagusi eta Andatzako tontor inguruko lur lehorrago eta kaskarragoetan berriz ametza (Quercus pyrenaica Willd).[46]

1886an haritz kandudunak eta ametzak azaleraren %84a hartzen zuten. XX. mende hasieratik aurrera intsinis pinuarekin eta itsas pinuarekin ordezkatzen joan ziren. 1938an hostozabalak azaleraren %20a besterik ez ziren.[46]

Fauna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Speocharidius (Kobiella) galani[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Emeretzuko leizearen sarrerako amildegia

Leiodidae familiako kakalardo mota hau endemikoa da,[47] Andatzako Emeretzu[48] leizean bakarrik aurkitu da. Espezie troglobio honen gorputzak 2,60 - 3,10 milimetro arteko luzera du. Antenak oso luzeak eta finak dira, gorputzaren luzeraren bi heren baino gehiagokoak. Espainiako ornogabeen liburu gorrian espezie kaltebera gisa sailkatua dagoen arren ez dauka babes figura arauturik.[47]

Leizearen erdialdean eta sakonerarik handienetan aurkitu izan da, materia organikoz elikatzen den lekuetan. 1996 eta 1997an ikerlariek hainbat ale harrapatu zituzten. 2007an beste bat harrapatu zuten miaketa bidez eta 2008an 13. Azken bisitetan leizearen barnean gertatu diren tenperatura eta hezetasun aldaketen ondorioz espezie honetako aleen kopurua nabarmen gutxitu dela dirudi eta ikusi eta harrapatzea zaildu da.[47]

Ez da bere bizi zikloa ezagutzen. Materia organiko pilaketetan talde txikitan ikusi da.[47]

Espezie hau, sakabanatze eta ale kopuru txikia duten gainerako troglobioak bezala, atzeratze prozesu argi batean dago eta egoera okerragora joango da bere ingurunea babesteko neurri azkar eta eraginkorrak hartzen ez badira. Mehatxu faktoreak aleen gehiegizko bilketa eta lurpeko pitzaduretatik elikagaiak iristea eragotzi dezaketen inguruneko baldintzen aldaketak dira. Arazo nagusia habitataren aldaketa da. Leizeak ingurune sentikor eta hauskorrak dira. Aldaketen eragile nagusiak gehiegizko bisita eta entomologoek egindako miaketa intentsiboegiak dira. Bisitek eragin kaltegarria dute, tenperatura eta hezetasuna aldatzen dituztelako. Miaketek substratuaren egitura normala aldatu dezakete. Bestalde, baso-ustiapenak eragin oso kaltegarria izan du leizearen ingurunean, bai perkolazio bidezko elikagaien ekarpenean eta baita aurrez aipatutako ingurune faktoreetan ere.[47]

Arrano sugezalea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1959ko uztailean arrano sugezale txita bati eraztuna jarri zitzaion Andatzako zuhaitz lehor baten gainean zegoen kabi batean.[49]

Basurdea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1882ko irailaren 27an amaieran Madrilgo hainbat egunkarik (El Debate, El Figaro, La Unión, La Iberia...) berri eman zutenez basurde talde batek kalte handiak eragin zituen Andatzako hariztietan, baina batez ere Arizavaleta eta Amaria baserrietan, Usurbilgo herriko kaskotik gertu. Gauez Oria ibaia igerian zeharkatzen zuten eta erriberako arto sailetan txikizio handiak eragin. Oinatzen arabera taldean basurde oso handiak zeuden. Zenbait ehiztari uxaldi bat egitekoak ziren.[50][51][52][53]

1884ko urtarrilaren 16ko Madrilgo El campo aldizkarian Orio, Aginaga eta Usurbilgo ehiztariek egindako beste uxaldi arrakastatsu bat aipatzen da.[54]

1897ko ekainaren 30ean Madrilgo La Unión Católica egunkarian albiste izan zen Andatzan basurde eme bat umeekin agertu izana. Ehiztariak uxaldi bat prestatzen ari ziren.[55]

XX. mendearen amaieran basurdea Andatza inguruan desagertzeko arriskuan zegoen Gipuzkoako Foru Aldundiak Nekazaritza Saileko Iñigo Mendiola teknikariaren esanetan. 1999 aldera inguruko ehiztarien ekimenez 2 hektareako azalera hesitu zuten 600 metroko itxiturarekin eta basurde batzuk sartu zituzten bertan ugaldu eta Andatza aldean basurde populazioa finkatzeko ahaleginetan. Basurdeak ugaritu egin ziren eta janaria ematen zitzaienez inguruko basurdeak ere gerturatzen hasi ziren. Itxitura jartzean Gipuzkoako Foru Aldundiak, ehiztariekin adostuta, basurde populazioa ugaritu arte Andatzan basurdeak ehizatzeko baimenik ez ematea erabaki zuen.[56]

Zizurkilgo lurretan Gipuzkoako Ehiza Federazioaren Sarobetxoeta ehiza barrutia dago. 2 metroko altuerako hesiarekin itxitako 20 hektareako azalera du. Gipuzkoar ehiztari federatuek txakurrak basurde arrastoa jarraitzeko trebatu ditzakete bertan.[57]

Lepahoria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lepahoriaren habitata hosto erorkorreko zuhaitzen baso handiak kontserbatzen diren eremuak dira. Andatzan konifero landaketak nagusi izan arren lepahoriak ikusi izan dira. EAEn populazioa ezezaguna bada ere datu faltak dentsitatea baxua dela erakusten du. Gehiegizko harrapaketak eta baso-ustiakuntzak espeziea mugatu dute. Europako hainbat eremutan bere populazioaren joera baso-ustiakuntzari lotua dagoela ikusi da. Zepo eta harrapaketen debekua ere garrantzitsua da. EAEko mehatxatutako espezieen katalogoan dago, bakana babes kategorian.[58][59]

Ekonomia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Errotarri harrobiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Andatzako hareharria erabiliz egindako errotarrien lehen aipamena 1400 urtekoa da eta XIX. mendera arte errotarri harrobietan lanean jarraitu zuten. Bertako errotarrien kalitatea bikaina zen, Andatzako hareharria gogorra eta trinkoa baita, ehotzeko egokia. Ekoitzitako errotarriak Gipuzkoa osora eramaten zituzten. Gehienetan Aginagan ontziratu eta Oria ibaitik Orioko portura garraiatzen zituzten, bertatik itsasontziz banatzeko. Errotarri harrobiak Orreagako Monasterioaren eta Atxega, Oa eta Illunbe etxeen lurretan zeuden.[60]

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Amaitu gabe utzitako errotarria goroldioak estalirik

1400 urtean Orreagako monasterioak eta Juan Beltran Atxegakoak sinatutako itunean aipatzen dira lehen aldiz Andatzako errotarri harrobiak.[60]

1419an Maria Ruiz Arregik Orreagako Monasterioari Andatzako lur batzuk saldu zizkion. Salmentaren baldintzetan saltzaileak eta bere ondorengoek lur horietan ganaduak ibiltzeko eta bertako errotarri harrobiak ustiatzeko eskubideak aipatzen dira, baita errotarriak garraiatzeko behar den zura hartzekoa ere.[60]

1541ean Andatzako errotarriak eraman zituzten Errenteriara. Aginagan kargatu eta Orioraino eraman zituzten lehenik eta handik beren helburura.[60]

1559an Joanes Berreinaza, Usurbilgo alkatea eta Joan Ibañez Gilisasti, alkabala errentatzailea bildu ziren. Azken honek errotarrien salmentako dukat bakoitzeko 3 marabedi eskatzen zituen eta Illunbe etxearen harrobitik ateratako errotarri bat Irureta andreari 15 dukatean saldu zion Joanes Etxebesteri ordaina eskatzen zion. Etxebestek argudiatu zuen harrobia ez zela kontzejuarena eta aurreko 24 urtean errotarriak atera arren ez zutela alkabalarik ordaindu. Alkabala bezala 45 marabedi ordaintzera behartu zuten.[60]

Amaitu gabe utzitako errotarria erdiko zuloarekin orbel eta goroldioz estalirik

1561ean Juanes Gilisasti Usurbildarrak bi errotarri eraman zizkion Azpeitiako Soreasuko Gregorio Olazabal errotariari. 28 dukat eta garraiolarientzako bazkaria ordaindu zituen, 14 jasotzean eta beste 14 martxoan.[60]

1567an Orreagako monasterioak Juanes Lopez Agirre eta Atxegakoari saltzen dizkio harrobiak.[60]

1578an gutxienez 20 harginek, beren koadrilekin, egiten zuten lan errotarri harrobietan.[60]

1600ean Orreagako monasterioaren jabetzako harrobiak agertzen dira berriz ere. Horrek esan nahi du 1567an ez zituztela harrobi guztiak saldu edo beren jabetzara itzuli zirela.[60]

1754an Manuel Larramendik "Corografia de la muy noble y muy leal provincia de Guipuzcoa" ("Gipuzkoa probintzia oso noble eta oso leialaren korografia") liburuan idatzi zuenez Andatzatik ateratako errotarriak oso estimatuak ziren.[61]

Amaitu gabe utzitako errotarria erdiko zuloarekin
Amaitu gabe utzitako errotarria pinu-orri eta orbelez estalirik

1804ean Orreagako monasterioaren lurretan 7 harrobi zeuden.[60]

Andatzako errotarri baten salneurria[60]
Urtea Salneurria
1559 15 dukat
1561 14 dukat + bazkaria
1562 15 dukat
1679 416 erreal kuarto
1710 Errotarriaren diametroaren arabera:
Diametroa Salneurria
1,05 - 1,15 metro 8 peso
1,15 - 1,26 metro 9 peso
1,26 - 1,36 metro 11 peso
1,36 - 1,47 metro 13 peso
1,47 - 1,575 metro 16 peso
1,575 - 1,68 metro 17 peso

Laurdeneko zatia 2 peso.

1737 50 peso (1,575 metroko diametroa)
1738 22 peso (1,260 metroko diametroa)
Orreagako Monasterioaren harrobien alokairua[60]
Urtea Zenbatekoa
1600 6 dukat
1602 6 dukat eta 6 erreal
1634 7 dukat
1646 15 dukat
1649 12 dukat
1697 5 dukat hargin bakoitzeko

Ikerketak eta aurkikuntzak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1976an Jose Maria Mutiloa Poza historialariak Roncesvalles en Guipúzcoa liburuan Andatzako errotarri industriaren garrantzi ekonomikoari buruz idatzi zuen eta harrobiei buruzko lehen dokumentuak ezagutzera eman zituen.[62]

1985ean Antxon Agirre Sorondok talde bat antolatu zuen Andatza mendiko harrobien kokapena aurkitzeko. Ikerketaren emaitzak Puelazarra eta Puelaberri artean lurperatuta aurkitutako erdiko zulorik gabeko ustezko errotarri bat eta Andatzako tontorretik gertu aurkitutako errotarri erdia izan ziren.[62]

1997ko uholdeek Erroizpeko urtegi inguruetan eragindako kalteak ikusten ari zela Aldatsako Angelek errotarri bat aurkitu zuen Igartzazabal baserriaren azpikaldeko errekan. Errotarri hau tamaina handikoa zen eta osorik zegoen. Hurrengo egunetan kaxkarragoak eta osatu gabeak ere aurkitu zituen.[65] Errotarria handik ateratzeko lehen saialdian ez zuten arrakastarik izan, Ingemarko kableek huts egin zietelako, baina bigarrenean Usurbilgo Udaletxeko langileek lortu zuten beren helburua eta Bordatxoko biribilgunera eraman zuten.[63][64]

2003an Antxon Agirre Sorondok Mallorcako errotei buruzko nazioarteko 4. kongresuan harrobi hauekin erlazionaturiko 30 dokumentu berri aurkeztu zituen. Dokumentu horietan XV eta XIX. mendeen arteko errotarrien salneurriari eta esplotazioen salmenta eta alokairuari buruzko informazioa dago.[62]

2009an Josu Tellabidek eta Asier Agirresarobek 1985ean Antxon Agirre Sorondok hasitako lana jarraitu zuten eta zenbait errotarri aurkitu zituzten.[62]

Atxulondoko burdinola[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sakontzeko, irakurri: «Atxulondoko burdinola»
Atxulondoko burdinolaren aurriak

Atxulondoko burdinola Abalozko sakanaren goi partean kokatuta zegoen, Asta eta Atxulondoko errekek bat egiten duten gunean, Zizurkilgo lurretan. Bere existentzia baieztatzen duten daturik zaharrenak XV. mendekoak (1470) dira. Gipuzkoan sortu zen lehenengotako industria izateaz gain, burdinola honen garrantzia handia izan zen, "Real Ferreria" deitua izan baitzen eta garai oparoenean 25 bat olagizonek egin omen baitzuten bertan lan.[66][67]

Gaur egun, basoaren erdian galdurik eta sasiak janda dago, burdinola eta olagizonen etxea izandakoaren aurriak eta energi hidraulikoa lortzeko bi erreketan burututako azpiegituraren hainbat aztarna baino ez da geratzen.[67]

Basogintza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Andatza Orreagako Kolegiataren jabetza izan zen XIII-XIX mendeetan basoen osaketa altuera eta lurraren kalitatearen arabera banatzen zen: Oria ibai inguruko zonalde heze eta emankorrenetan haritz kanduduna (Quercus robur L.) zen nagusi eta Andatzako tontor inguruko lur lehorrago eta kaskarragoetan berriz ametza (Quercus pyrenaica Willd).[46]

Mariano Zirikiain Gaiztarroren iritziz Aginagako Oria ibaiko ontziolak euskal kostaldeko garrantzitsuenetakoak izan ziren.[68] Ontziola horiek Andatzako zurarekin hornitzen ziren.[46]

Eric Bauer Mandersheid-ek "Los Montes en la historia de España" ("Mendiak Espainiako historian") liburuan dionez munduari lehen aldiz bira eman zion 300 tonako Victoria itsasontzia 1517an Getariako ontziolan eraiki zuten Andatzako zura erabiliz, horretarako lortu zuten pribilegioa erabiliz.[46]

1748tik Ordenantzaz geroztik Espainiako Itsas Armadak zur-ekoizpenaren kontrol zuzena hartu zuen, Estatuaren ontzigintzara bideratuz.[46]

1763ko otsailaren 24an Orreagako Kolegiatarenak ziren Andatza eta Iria mendien administratzaile zen Jose Beldarrainek "Instrucción sobre el modo de plantar árboles en el monte de Ydia" (euskaraz "Iria mendiko zuhaitzak landatzeko moduari buruzko argibideak") argitaratu zuen. Bertan mintegien hazkuntza metodoak, landaketa tarteak eta batez ere tantaien (gazteleraz bravo) hazkuntza aztertu zituen.[69]

XVIII. mendetik aurrera Espainiako itsas armadaren eta zenbait armadoreren ekimenez ontzioletatik gertuko udalerrietan koniferoak landatzen hasi ziren mastak egiteko. 1815ean zirkulu-formako 3 unada (0,3 hektarea/unada) landatu ziren izei zuriarekin 3 altueratan: Latindegi (5-45 metro), Irigain-Bizikatxo (40-130 metro) eta Ondardibiribil (355-460 metro). Mario Michel Rodríguez mendi ingeniariaren ustez espeziearentzat egokiena zen altuera aurkitzeko Marinak eta Irisasiko administratzaileak elkarlanean eginiko entsegu bat izan zitekeen. Administratzaileak Orreagako kolegiataren bidez lor zitzakeen izei zuri landaretxoak. 1870ean Maximo Lagunak izeidi hauek bisitatu zituen, Espainiako Baso-landarediaren Komisioarentzat egiten ari zen lanerako. Egoera onean zeudela iruditu zitzaion baina gehiegizko sarritasuna zutela. Irigaingoek batez beste 55 zentimetroko diametroa eta 24 metroko altuera zuten. Birsortze naturala ere behatu zuen baina ez zuen aurrera egiten ganaduaren presioagatik. Unada hauek 1892an inbentariatu ziren eta izei zuria ordenazio berriko B kuartelerako espezie nagusia izatea baztertu zen. Bi sailek gutxienez 1940 arte iraun zuten eta azken aleak 1957an moztu ziren.[46]

1887-1998 artean lau baso-kudeaketa proiektu egin dira:[46]

Zurinak jotako haritz kandudun baten hostoa

1907ko zurin izurritea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1907an lehen aldiz zurina, oidiuma, ikusi zuten Andatzan eta laster mendi osora zabaldu zen. 1910eko otsailaren 10ean Irisasiren ardura zuen ingeniariari baimena eman zitzaion gaixo zeuden zuhaitzak barne hartuko zituzten ustiapen plan bereziak mendi osoan egiteko. Horren ondorioz aurrez programatutako ekintzak bertan behera geratu ziren gaixotasunak jotako unadetan. 1916an antolamendua berrikusteko ardura zuten ingeniariek mendiaren egoera "nahasia eta kaotikoa" zela esan zuten. Bi urtean 8.000 haritz hil ziren. Hariztia mantentzeko asmoz haritz gorri (Quercus rubra L.) eta zingira-haritza (Quercus palustris Muenchh) haritz amerikarrekin entseguak egin zituzten Oidiumari erresistentzia zioten ikertzeko.[46] 1919an Octavio Elorrieta mendi-ingeniariak egindako bisitan entsegua arrakastatsua izan zela ikusi zuen, ordura arte oidiumak ez baitzituen eraso.[70]

1922ko sutea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1922ko martxo hasieran gertatutako suteak kalte handiak eragin zituen.[71] Sutearen jatorria larreak garbitzeko asmoz sastraken erreketa izan zen. Mendiaren bost seiren erre ziren, 500 hektarea inguru, gehienak aurreko 12 urteetan pinuarekin basoberrituak.[72] Zurinak ahuldutako hariztiek kalte larriak jasan zituzten.[46] Garaiko 300.000 pezetetan baloratu zituzten jasandako galerak[71] eta basoa leheneratzeko gastuak kontutan hartuta kopurua 400.000 pezetatik gora igoko zela kalkulatu zuten.[72]

Sutea Zizurkilgo lurretan hasi zen martxoaren 5ean 20:00etan eta hego haize indartsuaren laguntzaz Andatzako gainerantz zabaldu zen hegotik iparrera, mendiaren zabalera osoa hartuz eta Oria ibairaino iritsiz. Lehortearen eta aurreko asteetako hegoko eta hego-ekialdeko haizearen ondorioz lurra eta landaredia iharrak egoteak sutearen zabalkundean lagundu zuen. Martxoaren 5ean 15:00etan sua mugatzea lortu zuten eta ordu batzuk geroago, goizaldeko ordu bietan hasitako euriak itzaltzen lagundu zuen. Sutea itzaltzeko lanetan aritu ziren Usurbilgo postuko Ramon Izquierdo Guardia Zibileko kaboa, Santos Grajal Capietos tronpeta, Mauricio Cea Santidrián, Celedonio Moral y Moral eta Julián Francia Sáenz guardiak, mendi-zaintzako bi peoi eta Aginaga, Urdaiaga eta Usurbilgo hirurogei biztanle baino gehiago eta autoritate bezala Usurbilgo udal epailearen ordezkoa. Behin baino gehiagotan suak inguratuta aurkitu ziren arren ez zen hildakorik izan. Mendi-zain baten etxea eta mintegiko etxola berria salbatzea lortu zuten.[72] 60 urteko Antonio Balda eta 18 urteko Martin Balda zizurkildarrak atxilotu zituzten mendiari sua eman ziotenak zirelakoan. Argia astekariaren kronikaren arabera atxiloketek herria haserrarazi zuten errugabeak zirelako eta askatu egin behar izan zituzten.[73]

Sutearen ondoren, 1928an Gipuzkoako Foru Aldundiak informazioa eskatu zion Espainiako Sustapen Ministerioari mendia erosi edo erabiltzeko aukerari buruz baina eskaera ez zuten kontuan izan.[46]

Pinua ateratzeko Biribillondoko kablea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1945-1946 urteetan Andatzako pinu sailetatik zura ateratzeko kablea muntatu zuten. Muntaketa Zubietako Kalea baserriko Iparragirre anaiek egin zuten adituen laguntzaz, Aizpuruko errotako zerrategia errentan baitzuten. Biribillondotik Artzabal baserri ondoko Tokieder etxeraino jaisten zituzten enborrak. Kableak 2 kilometroko luzera zuen eta 2 poste besterik ez, bat Aiztondon eta bestea Olazabalen. Enborrak Biribillondoraino idi pareekin eta aurre-gurdiz eramaten zituzten arrastaka baina Etumetatik Biribillondora eramateko beste kable bat ere muntatu zuten. Balazta sistema bat zutenez mantso-mantso jaisten ziren enborrak eta ez zituzten txirrikak kaltetzen, baina okindegien labeetarako egurra ere jaisten zuten eta eta hau ziztu bizian joaten zen, txirrikak berotuz. Txirrikak asto gainean eramaten zituzten atzera gora. Bost bat urtean atera zuten egurra. Ondoren, kablea desmuntatu eta Nafarroako Errazkin herrira saldu zuten, Aralarko Malloetatik belarra jaisteko.[74]

Gipuzkoako Foru Aldundiaren kudeaketa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2001ean Usurbilgo herritar batzuk sinadura bilketa egin zuten Gipuzkoako Foru Aldundiaren baso ustiaketak ez zituelako konbentzitzen. Haien ustez Aldundiak ez zuen kontuan hartzen usurbildarren iritzia eta ez zuen baloratzen mendiaren benetako balioa: ekologikoa (bioaniztasuna, berezko basoa), kulturala, aisialdikoa, paisaia... Usurbildarrek Irisasiren erabilera antolatzeko eskubidea eta betebeharra zutela aldarrikatzen zuten eta udalari eskaera egiten zioten hori benetan gauzatzeko ekintzak bideratu zitzan.[75]

2015eko azaroak 8tik 9ra bitartean Puelazar inguruan gertatuko sutean 6,5 Ha erre ziren, horietatik 5,5 lur publikoak, Gipuzkoako Foru Aldundiaren eskumenekoak. Sua itzaltzeko lanetan Usurbil, Errenteria eta Hondarribiko erretenek, basozainak, suhiltzaileek eta Usurbilgo Udal Brigadako langileek parte hartu zuten.[76]

2017an Gipuzkoako Foru Aldundiak Andatzako tontorra eta Ziortza arteko 3,6 Ha-ko eremuan aurreko urtean moztutako Intsinis pinuaren ordez bertako flora indartu asmoz haritz, ametz eta lizarrekin birlandaketa egingo zuela iragarri zuen, guztira 6.500 zuhaitz.[77]

2016an moztutako pinudia ordezkatzeko landatutako haritz, ametz eta urkiak nahi baino era urriagoan zetozela ikusita, 2019ko martxoan beharrezko ikusi zen Ziortza eta Logaratzu arteko eremua hostozabalez estaltzeko landaketa batekin laguntzea. 14,5 hektarea basoberritu zituen Gipuzkoako Foru Aldundiak 12.400 landarerekin: 5.900 pago (Fagus sylvatica), 5.900 haritz (Quercus robur) eta 600 ametz (Quercus pyrenaica).[78]

Erroizpeko zetaola[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erroizpe errekatik gertu zetaola edo zeta-lantegi bat egon zen.[79] 1878an Espainiako Diputatuen Kongresuan Andatzan zeta-harren ereduzko haztegi bat sortzeko lege proposamena onartu zen.[80] Instalazioak eraiki ondoren 1880. urtean hasi zen ustiapena[46] baina bere jarduerak urte gutxi iraun zuen, 1890erako erabat ondatua zegoen.[79][81] Zetaola honen eraikuntza ospe handikoa izan zen. Gipuzkoako Foru Aldundiak eta Espainiako agintariek laguntza ekonomikoa eta politikoa eman zioten. Proiektua bertan behera geratzeko arrazoiak ez daude argi,[81] baina zeta-harrek etsai asko zituzten, armiarmak, inurriak, liztorrak eta beste intsektuak, saguak eta bereziki txori intsektujaleak.[82]

Enpresa hau Euskal Herrian XIX. mendearen bigarren erdiko garapen industrialean kokatu behar da. Garai hartako saiakera industrial berritzaileen artean aipagarrienetako bat da. Proiektua Gregorio Lopetedi Lekunberriren ikerketa batean oinarritu zen. Hark sartu zituen haritzeko zeta-harraren hazketa teknikak Gipuzkoan XIX. mendearen azken laurdenean.[81] Frantzian zehar ibili ondoren bere zeta haria egiteko egokia zela frogatu zuen eta Donostiako Gros auzoan zeta hari bihurtzeko "Lembicicoa" ("Lehendabizikoa") izeneko lantegi bat sortu zuen.[82][83] 1880an "Tratado práctico de la cría del gusano de seda del roble (attacus pernyi)" ("Haritzaren zeta-harraren (attacus pernyi) hazkuntzaren tratatu praktikoa") liburua argitaratu zuen bere ikerketen berri emanez.[83][84] Bere lanak sona handia izan zuen eta 1882an Bordeleko azoka ezagunean urrezko domina irabazi zuen.[83]

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erroizpeko zetaolaren aurriak landaretzak hartuta

1878ko ekainaren 14an Llobregateko kondeak Andatzan zeta-harren ereduzko haztegi bat sortzeko lege proposamena aurkeztu zuen Espainiako Diputatuen Kongresuan.[46][80] Haztegiaren ustiapena Federico Perez de Nuerosi eman zitzaion. 300 hektarea jaso zituen haztegiarentzat, horietatik 100 ha basoberako hariztia zen eta 200 ha zuhaitzik gabea. Emakidadunak 300 hektareak haritzez estaltzeko betebeharra hartu zuen. Hazitako zeta-har espezie guztietatik hariztiak zituzten Espainiako probintzietara bidaltzeko adina tximeleta gorde behar zituen eta hazi gramoko gehienez kobratu zitekeena zehaztuta zegoen (50 zentimo). Urtero egindako lanen zerrenda bidali behar zion emakidadunak Espainiako Sustapen Ministerioari, lan teoriko-praktiko bat osatzeko helburuarekin. Emakidadunak eskubidea zuen bere lursailetan haritza ez zen guztia suntsitzeko, ustiapenerako egokiak ziren landareak kimatzeko, lursailak itxiturarekin ixteko eta hegazti intsektujaleak uxatzeko behaketa dorreak eraikitzeko. Emakida 45 urterako zen, beti ere zeta-harren hazkuntzarekin jarraitzeko baldintzarekin eta langintza horrekin erlazionatutako lanak soilik egitekotan. Baldintzak bete ezean Estatuaren jabetzara itzuliko ziren lursailak. Emakidadunak ez zuen kontribuzio zuzenik ordaindu behar lehen 10 urteetan.[80]

1878ko urriaren 1ean "Granja sericícola de Irisasi" (Zeta ekoizpenerako Irisasiko basetxea) izeneko sozietate anonimoa sortu zen Bilbon, Espainiako edozein lekutan zetarekin erlazionatutako produktuak ustiatzeko. 375.000 pezetako kapital soziala zuen, 500 pezetako 700 izendun akziotan banatuta. Kapital sozialaren erdia galduz gero sozietatea disolbatu eta likidatuko zela zehaztu zuten. Irabaziak banatzean %15 Federico Perez de Nueros Irisasi mendiaren emakidadunak jasoko zuen eta gainerakoa akziodunen artean banatuko zen proportzionalki.[85]

1882an Federico Perez de Nuerosek "Seda de Irisasi pulverizada" ("Irisasiko zeta birrindua") izeneko edertasunerako hautsen ekoizpenerako prozedura patentea eskatu zuen 20 urterako.[86] 1883ko otsailean "Seda de Irisasi en polvo para el cutis de las damas" ("Irisasiko zeta hautsa damen aurpegiko larruazalarentzat") izeneko produktuaren iragarkiak agertu ziren Madrilgo El Imparcial egunkarian.[87][88] Produktuaren patentea 1884an iraungi zen Perez de Nuerosek urteroko ordainketa egin ez zuelako.[89]

Erroizpeko arrain haztegia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erroizpeko arrain haztegia Gipuzkoako errekak amuarrainez birpopulatzeko asmoarekin sortu zuten Erroizpeko zetaolaren goialdean. Ubide baten bidez Erroizpe errekatik hartzen zuten ura, gero zetaolaren beheko aldetik atzera errekara isurtzen zutelarik. Hainbat eraikin zutik daude oraindik.[90]

1915ean haztegitik ihes egindako 100 izokin inguru harrapatu zituzten Erroizpe errekan. Errekan gehienez eman zuten urtebetean asko hazi ziren, haietako batzuk kilo erditik gorako pisua zuten. Arrainek garai hartako ehunka pezetako balioa zuten.[91]

1931ko apirilaren 14an Araba, Bizkaia, Gipuzkoa eta Nafarroako arrain-hazkuntzarako zerbitzuaren buruzagitzak 1.200 pezetako gastua onartu zuen haztegiaren mantentze-lanetarako.[92]

1949an mailakatutako lau urmael zeuden haztegian. Azaro aldera Gipuzkoako ibaietan harrapatutako amuarrainak ekartzen zituzten urmaeletara ugaltzeko. Urmaeletan 300 amuarrain inguru edukitzen zituzten. Urtarril aldera, amuarrainek sexu heldutasuna iristen zutenean, harrapatu eta ugalketarako urmaeletara eramaten zituzten. Urtero 120.000 arrainkume inkubatzeko gaitasuna zuten 24 aska zeuden baina orokorrean 50.000-60.000 soilik hazten zituzten, batzuetan 90.000. Emearen sabelaldean behatzekin presio eginez arrautzak lortzen zituzten. Arraba hori ontzi batean jartzen zuten eta amuarrain arretatik modu berean eskuratutako hazia isurtzen zuten gainean. Ar bakoitzak 1.000 arrautza inguru ernaldu ditzake. Ernalketa amaitutakoan arrainak ibaietara itzultzen zituzten. Arrautzak pintzel batekin nahasten zituzten eta bost minutura urarekin garbitu ondoren inkubazio asketara eramaten zituzten. Aska hauetan milimetro gutxiko tartearekin zeharka jarritako beirazko hagatxoz osatutako hondoa zuten erretiluak zeuden. Arrautzak erretilu horietan banatzen zituzten. Ondoren askak urarekin betetzeko iturriak irekitzen zituzten. 45 egun inguru igarotakoan jaiotzen ziren arrainkumeak. Jaio ahala hagatxoen artetik irristatuz asken hondora erortzen ziren. Lehen 35 egunetan sabelaldetik zintzilik zuten biteloaz elikatzen ziren. Denbora hori igarotakoan arto-irinez edo arrautza gorringoz egindako ahiz elikatzen zituzten ibaietan askatzeko moduko indar eta tamaina izan arte.[93]

1951ko otsailean haztegi honetako amuarrainen 8.000 arrautza erein zituzten Goizueta inguruan Urumea ibaian eta bere Mandoegi eta Asura ibaiadarretan. Vibert kaxekin egindako lehen entsegua izan zen. 1.000 arrautzako 8 kaxa sartu zituzten ibaiaren ibilguaren erdian ohantzean egindako zuloetan. Kaxen gainean harriak jartzen zituzten korronteak eraman ez zitzan eta harriekin inbutu antzeko egiturak sortzen zituzten kaxen inguruan korrontea azkartu eta lohia pilatzea saihesteko. Emaitzak ikusteko lehen probetan Urumearen ibaiadarretako kaxetan jaiotze tasa handia izan zela ikusi zuten baina Urumea ibaikoetan kaxa batzuk ez zituzten aurkitu edo oso jaiotza gutxi izan ziren.[94] 1951ko uztailaren 12an kaxak jaso zituzten. Lehen entsegu honen emaitza erdipurdikoa izan zen. Prozeduraren eraginkortasuna ontzat jo zuten baina kaxa gutxi aurkitu zituzten. Horretarako eman zituzten arrazoien artean zeuden lehen entsegua izanik kaxak jartzeko esperientzia gutxi izatea eta uretan denbora luzeegian eduki izana. Lehen behaketetan bezala ibaiadarretako kaxetan arrainkume asko zeudela ikusi zuten baina Urumean aurkitu zituzten kaxa gutxietan arrautzak deseginda zeuden, Hellineko berun meategien isurketen eragin kaltegarria aipatu zuten arrazoi bezala.[95]

Azpiegiturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erroizpeko urtegia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erroizpeko urtegia

Erroizpeko urtegia Usurbilgo Udalaren edateko uraren hornidura-sarearen parte da. Erroizpe errekako eta hiru iturburutako urak biltzen dira Erroizpen. Erroizpe errekak 75 litro/segundoko emaria du eta iturburuek 3,7 litro/segundokoa bakoitzak. 2018ko uztailetik aurrera iturburuetako ura soilik erabiltzen da. Udalak 2036. urtera arteko kontzesioa du horretarako. Usurbilgo hainbat eremu hornitzen dira Erroizpeko urarekin: Santuenea, Urdaiaga, Txoko Alde, Aginaga, Zubieta, Kaxkoko zati bat (kale nagusitik behera), eta Osinalde, Zumartegi eta Ugaldea industrialdeak. Gainerako tokietara Añaberko ura iristen da.[96]

Michelingo ur-bilketa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

XX. mendearen lehen herenean Lasarte-Oriako Michelin lantegiaren ur beharrak asetzeko ur-bilketa sistema bat eraiki zuten. Abalozko sakanean Atxulondoerrekako urak Osinbeltzako urtegian biltzen dira eta 1.500 metroko tunel batean zehar Amidi baserri inguruko erreka-zokora ekartzen dira hodi batean. Hortik, lurrazpiko hodi batean Zubieta zeharkatuz, Goiaran baserriaren goiko aldean dagoen ur-biltegira doaz urak. Azkenik, hodia ur-biltegitik Michelingo instalazioetara doa Oria ibaiaren gaineko zubi batetik igaroz.[97]

Gaur egun oraindik martxan dago ur-bilketa sistema hau eta Michelin urez hornitzeaz gain Lasarte-Oriara ere iristen da Abalozko ura.[97]

Tontorreko irrati-amateur antena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Andatza Gipuzkoako Foru Aldundiaren eskuetara pasa ondoren irrati-amateurrek antena bat jarri zuten mendi tontorrean eta porlanezko aterpe txiki bat eraiki zuten haren ondoan. Aterpearen zati nagusia irekia dago mendizaleentzako babesleku bezala.[98] Antenak VHF hedagailu bezala funtzionatzen du[99] R1 kanalean.[100] Bere identifikatzailea EA2A da eta irrati-amateurrean erabiltzen den QTH locator koordenatu geografikoen sisteman IN83WF kodea du.[100]

Biribillondoko antena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Biribillondoko antena

96 metroko altuera duen[101] Radio Nacional de Españaren antena Biribillondo[102] izeneko gainean kokatua dago, 400 metroko altueran.[101]

2003ko udan Gipuzkoako Foru Aldundiak Uliako antena Andatza ingurura lekuz aldatzeko baimena eman zion Radio Nacional de Españari. Urte berean, Eusko Jaurlaritzak ingurune babestu izendatu zuen Andatza, 11 dolmen eta zista batez osatutako Andatzako estazio megalitikoa Monumentu Multzo izendapenarekin Kultura Ondasun deklaratu zuenean.[101][103] Hori dela eta obra hasi aurretik Aranzadi Zientzia Elkarteak ingurunea aztertu zuen baina ikerketan ez zuen obra geldiarazteko adina elementurik topatu. Aranzadiren txostena ikusirik Donostiako Udalak pista egiteko baimena eman zuen.[101]

2004an Radio Nacional de Españak Andatzan antena jartzeko baimena eskatu zuen eta Usurbilgo Udalak eman zion. Hasierako proiektuan Urdaiaga zen antenarainoko bidearen abiapuntua.[104]

2005eko urrian antenarainoko bidea zabaltzen hasi ziren, Zubietako Artzabaletatxiki baserritik Andatza aldera 4 kilometroko luze eta 4 metro eta erdiko zabalerakoa. Urriaren 14an, ostirala, Zubietako lur-jabe batek lanak gelditu zituen, ez zuela abisurik jaso argudiatuz. Urriaren 17an, astelehena, lanei berrekin zieten baina Zubietako Herri Batzarreko kideek obra geldiarazi zuten, Imanol Azpiroz, Zubietako alkateak adierazi zuenez azken proiektuaren berririk ez zutelako eta enpresak hasiera batean aurkeztutakoan bidearen abiapuntua Urdaiaga zelako. Obraren ardura zuen enpresari proiektuaren idatzizko agiria eskatu zioten, baina enpresak Donostiako Udalean aurkeztua zuela eta Herri Batzarrari erakusteko beharrik ez zuela erantzun zuen.[104] 2005eko azaroaren 2an, pista eraikitzen ari zen enpresak Olaiko trikuharria txikitu zuen, seinaleztatuta egon arren.[101]

2007ko irailaren 12an hasi ziren antena jartzen.[105]

Kultura[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Andatza eguna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2018ko Andatza eguna

Maiatzeko lehen igandean Andatza eguna ospatzen da. 2014an Usurbilgo Andatza Mendizaleen Kirol Taldeak Andatza egunaren antolakuntzan laguntzeari utzi zion mendiaren egoera salatzeko.[106][107] 2018an berriz ekin zioten antolatzeari.[108][109]

Urteberri-eguna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Urteberri-egunean Andatzara igotzeko ohitura dago Usurbilen.[110][111]

Literaturan[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kirola[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Irisasi BTT Hotzak Akabatzen[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Irisasi BTT Hotzak akabatzen urtero urtarrileko azken igandean[115] ospatzen den mendi bizikleta martxa ez-konpetitibo herrikoia da, ez da denbora neurketarik eta irabazlerik izaten.[116][117] Usurbilgo Andatza Mendizaleen Kirol Taldearen barruan sortutako Irisasi BTT taldeak antolatzen du.[116][118] 2012ko urtarrilaren 29an antolatu zuten lehen aldiz eta[117][118][119] elur-giroan ospatu zen.[120]

Lasarte-Oriako BTT trabesia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lasarte-Oriako BTT trabesia urtero apirilean ospatzen den mendi bizikleta trabesia ez-konpetitibo herrikoia da. Lehen edizioa Lasarte-Oriako Saiatuz Kirol Taldeak antolatu zuen 2008ko apirilaren 6an eta 186 txirrindularik parte hartu zuten.[121] Bigarren edizioa 2010eko apirilaren 18an antolatu zuten eta 271 parte hartzaile izan ziren.[122][123] Hirugarren edizioa 2011ko apirilaren 10ean ospatu zen.[123] Laugarren edizioa 2014ko apirilaren 6an ospatu zen eta 412 txirrindulariko tropelak parte hartu zuen.[124] Geroztik urtero antolatzen da.

Orientazio probak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2015-04-26an jokatutako orientazio probako kontrol-puntu bat aterpearen ondoan

2011ko ekainaren 18an Andatza Mendizale Elkarteak Usurbilgo I. orientazio proba antolatuko zuen Irungo Mendizaleen Orientazio Saila (IMOS) taldearen laguntzarekin.[125]

2015eko apirilaren 26an mendi bizikleta gaineko orientazio proba (O-BTT) jokatu zen Andatzan.[126]

2017ko martxoak 19an Gipuzkoako Orientazio Taldeak antolatutako Gipuzkoako II. Orientazio Liga herrikoiko (GOL) 4. proba jokatu zen Andatzan. GOLeko proba izateaz gain Euskal Herriko Unibertsitateko txapelketa ere izan zen.[127][128]

Uxue Trail[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2019ko uztailaren 6an ospatu zen lehen aldiz Uxue Trail, Pheland-McDermid sindromea duen 9 urteko Uxue usurbildarraren omenezko Andatzako lasterketa solidarioa. Gaixotasuna ezagutzera emateko helburuarekin antolatu zuten eta lortutako dirua Pheland-McDermid Fundazioari bidali zitzaion.[129] Ia 300 lasterkarik hartu zuten parte, 143 lagunek ibilbide motza egin zuten, 11 kilometrokoa, eta 134k 20 kilometroko ibilbide luzea. Luzera bakoitzeko hiruna emakume eta gizon saritu zituen antolakuntzak.[130]

Igoerak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Igoera azkarrena Usurbilen hasten da, Santu Enea eta Urdaiaga auzoetatik, Igartzazabal eta Puela Berri baserrietan zehar. Hegoaldetik, Zizurkildik hain zuzen, Zarateko Bentatik igaroz, ere egin daiteke egoera.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. a b c «Andatzako Estazio Megalitikoa», Euskal Kultura Ondarea, . Noiz kontsultatua: 2018-03-31.
  2. «137/2003 Dekretua» Euskal Herriko Agintaritzaren Aldizkaria 2003-06-24 . Noiz kontsultatua: 2018-04-04.
  3. a b (Gaztelaniaz) Luis, del Barrio Bazaco (2011) Nuevos megalitos y megalitos relocalizados en el período 2002-2011 en Gipuzkoa.
  4. a b «Palankaleku trikuharria», euskal-herria.org, . Noiz kontsultatua: 2018-04-10.
  5. a b «Gipuzkoako megalitoen inbentarioaren eguneratzea» Arkeoikuska (Gasteiz) 2011 2012 azaroa ISSN 0213-8921 . Noiz kontsultatua: 2018-04-10.
  6. a b «Palankaleku», Aranzadi Zientzia Elkartea, . Noiz kontsultatua: 2018-04-10.
  7. «Andatzan beste monumentu megalitiko bat topatu du Aranzadik», Usurbilgo Udala, 2019-01-24, . Noiz kontsultatua: 2019-01-24.
  8. a b «Andatza, historiaren lekuko» Udalberri - Usurbilgo Udalaren aldizkaria (Usurbil) (8) 2018-07-06 . Noiz kontsultatua: 2018-10-19.
  9. a b c d Ceberio Rodriguez, Manu (2010) «Primeros testimonios de época antigua en el tramo final del valle del Oria: el yacimiento de Irigain (Usurbil, Gipuzkoa)» Munibe (Antropologia-Arkeologia) (Donostia) (61) . Noiz kontsultatua: 2018-05-06.
  10. a b c «Oria ibaiaren beheko arroa (Aduna, Aia, Andoain, Donostia-San Sebastián, Usurbil, Zizurkil) III. kanpaina» Arkeoikuska 2005 (Gasteiz) . Noiz kontsultatua: 2018-10-19.
  11. a b «Biribilondoko gaina (Donostia-San Sebastián) I. kanpaina» Arkeoikuska 2005 (Gasteiz) 2006-12 . Noiz kontsultatua: 2018-10-20.
  12. «Cuenca baja del Oria. Montes Andatza-Garate-Belkoain-Zarate - IIIª campaña de prospecciones arqueológicas» Aranzadiana (126) . Noiz kontsultatua: 2018-10-19.
  13. «Cuenca baja del Oria. Montes Andatza-Garate-Belkoain-Zarate - IV campaña de prospecciones arqueológicas» Aranzadiana (127) . Noiz kontsultatua: 2018-10-19.
  14. Ceberio Rodriguez, Manu [http://www.euskadi.eus/contenidos/recurso_tecnico/descarga_publicaciones/es_descarga/adjuntos/Arkeoikuska2006.pdf «Oria ibaiaren beheko arroa. Andatza, Garate, Belkoain, Zarate mendiak (Donostia- San Sebastián) IV. Kanpaina»] Arkeoikuska 2006 . Noiz kontsultatua: 2018-10-19.
  15. a b c d e f g h i j k l (Gaztelaniaz) María., Mutiloa Poza, José (1976) Roncesvalles en Guipuzcoa Caja de Ahorros Provincial de Guipúzcoa ISBN 8472312801 PMC 432730845.
  16. (Gaztelaniaz) Los señores de la guerra y de la tierra: nuevos textos para el estudio de los parientes mayores guipuzcoanos (1265-1548) Gipuzkoako Foru Aldundia 2000 PMC 47684101.
  17. a b Mora Afán, Juan Carlos (2005) Zizurkilgo historia: bailaratik hiribildura (1186-1615) = Historia de Zizurkil: del valle a la villa (1186-1615) Aranzadi Zientzia Elkartea ISBN 9788493321154 PMC 904724909 . Noiz kontsultatua: 2019-09-16.
  18. Zizurkil 1615 - Hiribildu baten eraketa Hernandorena Kultur Elkartea 8-9. or..
  19. «Illunbe», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  20. «Armiarmategi», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  21. «Juanasoro», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  22. «Juana Sarobe», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  23. «Enuto», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  24. «Ondardi», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  25. «Oiardo», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  26. «Agamuno», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-17.
  27. «Kalamusoro», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  28. «Kalamusaroe», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  29. «Berorza», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-17.
  30. «Saratsu», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  31. a b 1965-, Zaldua Etxabe, Luix Mari, ([2006]) Saroiak eta kortak : mendialdeko antzinako gizartearen oinordeak L.M. Zaldua ISBN 8461115643 PMC 433548943 . Noiz kontsultatua: 2018-10-12.
  32. a b Tellabide Azkolain, Josu, «Artzaintza eta saroeak», Usurbilgo baserriak eta baserritarrak, . Noiz kontsultatua: 2018-10-17.
  33. Trutxuelo García, Marta (2003) Orio historian zehar Orioko Udala 49-101. or..
  34. a b c d Josu Tellabide Azkolain, Asier Agirresarobe Azkue «Usurbilgo ondarea ezagutzen - Kultura baten aztarnak paisaian», Noaua Kultur Elkartea - Alkartasuna Usurbilgo Baserritarren Kooperatiba - Usurbilgo Udala, 2009
  35. (Gaztelaniaz) de la Serna, Agustin Fernando (1878) El primer año de un reinado (Crónica de la guerra) Enrique de la Riva-ren inprenta.
  36. «Gerran kanoiak idiekin igotzen Andatzara», Ahotsak.eus, . Noiz kontsultatua: 2019-01-10.
  37. a b c d e f Karlos, Almorza Arrieta Saseta Defentsa-Sistema: armatutako erresistentzia antifaxista Adunan, Asteasun eta Zizurkilen ISBN 9788494425189 PMC 988299373 . Noiz kontsultatua: 2018-10-20.
  38. Elustondo, Axentxio (1989) Usurbil mendez mende 10 or..
  39. Herriak badaki - Usurbilgo memoria errepresiboa 1973 - 2002 Usurbilgo Udala 12 or..
  40. a b c d e f g (Gaztelaniaz) «En la punta de "Andatza" - Hablando con Saseta, el pundonoroso capitán de los mendigoizales», Gipuzkoa 1936, . Noiz kontsultatua: 2018-10-20.
  41. Xabier., Portugal Arteaga, () Pasaia 1931-1939 : la memoria de los vencidos Pasaiako Udala, Kultura eta Hezkuntza ISBN 9788493152444 PMC 433493402 . Noiz kontsultatua: 2018-10-20.
  42. Agirre, Joxean (2015), «Txiki sentiarazten gaituen biografia, Koldo Mitxelenarena», Gara, . Noiz kontsultatua: 2018-11-07.
  43. «Mitxelena Elissalt, Koldo», Auñamendi Eusko Enziklopedia, . Noiz kontsultatua: 2018-11-07.
  44. a b c d e Gurrutxaga, Felipe (2008) «Marcha regulada mortal» Oarso (43) . Noiz kontsultatua: 2018-12-02.
  45. a b «Txirrikitutik» Noaua! (Usurbil) (193) 2004-11-19 ISSN 1136-6818 . Noiz kontsultatua: 2018-12-01.
  46. a b c d e f g h i j k l m (Gaztelaniaz) Mario, Michel Rodríguez (2006) El pino radiata en la historia forestal vasca: análisis de un proceso de forestalismo intensivo Aranzadi Zientzia Elkartea ISBN 8493193089 PMC 434174696 . Noiz kontsultatua: 2018-12-31.
  47. a b c d e (Gaztelaniaz) Atlas y libro rojo de los invertebrados amenazados de España Organismo Autónomo Parques Nacionales 281-284. or. ISBN 9788480147941 PMC 756578772 . Noiz kontsultatua: 2019-11-06.
  48. (Gaztelaniaz) «Soy Emeretzu, no Guardetxe», Felix Ugarte Elkartea - Lurpeko eremuen ikerketa eta zaintza, 2018-02-27, . Noiz kontsultatua: 2019-11-06.
  49. (Gaztelaniaz) Noval, Alfredo (1967) [www.euskomedia.org/PDFAnlt/munibe/1967005078.pdf Estudio de la avifauna de Guipúzcoa] Aranzadi 19 or..
  50. (Gaztelaniaz) El Debate, 1882-09-27, . Noiz kontsultatua: 2019-01-05.
  51. (Gaztelaniaz) El Figaro, 1882-09-27, . Noiz kontsultatua: 2019-01-05.
  52. (Gaztelaniaz) La Unión, 1882-09-27, . Noiz kontsultatua: 2019-01-05.
  53. (Gaztelaniaz) La Iberia, 1882-09-27, . Noiz kontsultatua: 2019-01-05.
  54. (Gaztelaniaz) El campo (Madril) (4) 1884-01-16.
  55. (Gaztelaniaz) La Unión Católica 1897-06-30.
  56. Aranberri, Josu (2001) «Sasi guztien artetik basurdea handik eta hemendik» Noaua! (105): 15-18 2001-01-26.
  57. «Sarobetxoeta», Gipuzkoako Ehiza Federazioa, . Noiz kontsultatua: 2019-01-23.
  58. «Martes martes Lepahoria», Euskadiko Naturari buruzko Informazio Sistema, . Noiz kontsultatua: 2018-11-09.
  59. (Gaztelaniaz) «Martes martes LINNAEUS, 1758», Vertebrados Continentales del País Vasco, . Noiz kontsultatua: 2018-11-09.
  60. a b c d e f g h i j k l (Gaztelaniaz) Piedras de molino del siglo XV al XIX, Antxon Agirre Sorondo.
  61. (Gaztelaniaz) Larramendi, Manuel (1754) Corografía de la muy noble y muy leal provincia de Guipuzcoa 57 or..
  62. a b c d (Gaztelaniaz) Pascual Mayoral, Pilar; García Ruiz, Pedro; Castro, Javi (2011) «Canteras de piedras de molino y moleros en Navarra» Cuadernos de Etnología y Etnografía de Navarra (Nafarroako Gobernua) (86 (Separata)): 228,241-243.
  63. a b «Txirrikitutik» Noaua! (25) 1997-07-25.
  64. a b Labaka, Iñaki (1997) «Urdaiagako igoera nahiko gaizki dago» Noaua! (25) 1997-07-25.
  65. Labaka, Iñaki (1997) «Errotarriak agertu dira Txokoalden» Noaua! (24) 1997-07-18.
  66. Agirresarobe, Asier (2005) «Andoain: Atxulondoko errekan burdinola bila» Argia (1990) . Noiz kontsultatua: 2018-10-15.
  67. a b «Atxulondo», Usurbilgo ondarea ezagutzen, . Noiz kontsultatua: 2018-10-15.
  68. (Gaztelaniaz) Zirikiain Gaiztarro, Mariano Los astilleros fluviales Aranzadi 11-12. or..
  69. (Gaztelaniaz) Aragón Ruano, Álvaro (2001) [www.aranzadi.eus/fileadmin/docs/Munibe/2001001285.pdf El bosque guipuzcoano en la Edad moderna: aprovechamiento, ordenamiento legal y conflictividad.] Aranzadi 89 or..
  70. (Gaztelaniaz) Elorrieta Artaza, Octavio (1919) «La riqueza forestal e industrias derivadas» Actas de Primer Congreso de Estudios Vascos de Oñate 1918 (Bilbo: Bilbaina de artes gráficas Juan J. Rochelt).
  71. a b (Gaztelaniaz) «Incendio en el Irisasi» España forestal (84) 1922-04.
  72. a b c (Gaztelaniaz) «Horroroso incendio en el monte Irisasi» Revista de montes (1070): 157-159.
  73. «Euskaleŕiko beŕiak» Aŕgia asterokoa (49) 1922-03-26.
  74. «Biribillondoko kablea», Usurbilgo ondarea ezagutzen, . Noiz kontsultatua: 2019-01-26.
  75. «Irisasi-Andatzaren erabileran parte hartu nahi eta ezin» Noaua! (114): 10-11 2001-06-01.
  76. «Andatza mendian, Puelazar inguruan gertaturiko suteaz Usurbilgo Udalaren adierazpena», Usurbilgo Udala, 2015-11-12, . Noiz kontsultatua: 2019-01-02.
  77. «6.500 zuhaitz landatuko dira Andatza mendian», Usurbilgo Udala, 2017-01-23, . Noiz kontsultatua: 2019-01-02.
  78. «Andatzan 14,5 hektarea basoberrituko dira, martxoan» Udalberri - Usurbilgo Udalaren aldizkaria (Usurbilgo Udala) (16) 2019-03-08.
  79. a b Tellabide Azkolain, Josu, «Erroizpe», Usurbilgo baserriak eta baserritarrak, . Noiz kontsultatua: 2018-11-09.
  80. a b c (Gaztelaniaz) «Granja sericícola-modelo en la provincia de Guipúzcoa» Gaceta agrícola del Ministerio de Fomento: 114-115 1878-06-30.
  81. a b c Usurbil iraganari begiratuz - Ekoizpena Usurbilgo Udala 65-67. or..
  82. a b (Gaztelaniaz) Mujika, Serapio (1917) Geografía General del País Vasco-navarro - Provincia de Guipúzcoa Bartzelona: Alberto Martin.
  83. a b c Errekondo, Jakoba (2010), «Lehendabizikoa», ARGIA, . Noiz kontsultatua: 2019-01-05.
  84. «Ba al zenekien? Armiarmategi», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2019-01-05.
  85. (Gaztelaniaz) «La sociedad granja sericícola de Irisasi» Gaceta agrícola del Ministerio de Fomento: 349-350 1879-12-31.
  86. (Gaztelaniaz) Patentes de invención - Lista de las solicitadas y registradas en el Conservatorio de Artes hasta la fecha La Gaceta Industrial 1882-10-25 318 or..
  87. (Gaztelaniaz) «Seda de Irisasi en polvo para el cutis de las damas» El Imparcial 1883-02-07.
  88. (Gaztelaniaz) «Seda de Irisasi en polvo para el cutis de las damas» El Imparcial 1883-02-11.
  89. (Gaztelaniaz) «Parte oficial - Ministerio de Fomento - Conservatorio de artes» Industria é Invenciones 1884-11-01.
  90. «Erroizpeko arrain haztegia», Usurbilgo ondarea ezagutzen, . Noiz kontsultatua: 2019-01-17.
  91. (Gaztelaniaz) «El salmón en las aguas del Laboratorio piscícola del monte Irisasi» Revista de montes (933).
  92. (Gaztelaniaz) Revista Cinegética Ilustrada (argitaratze data: 1931-06) 29 or..
  93. (Gaztelaniaz) Navaz, José María (1949) «Una visita a "Irisasi" (Aguinaga-Usurbil) Laboratorio Ictiogénico que se ocupa de la repoblación de truchas de los rios guipuzcoanos» Montes (29): 411-413.
  94. (Gaztelaniaz) «Sección de ictiologia y piscicultura - Agrupación “URMIA”» Munibe Natur-Zientziak (3. bolumena - 1. faszikulua): 64-67.
  95. (Gaztelaniaz) «Sección de ictiologia y piscicultura - Resultados del primer ensayo en España de las cajas Vibert» Munibe Natur-Zientziak (3. bolumena 2. faszikulua): 124-125.
  96. «Erroizpeko ura jarri du berriz Udalak», Usurbilgo Udala, 2018-07-04, . Noiz kontsultatua: 2019-01-16.
  97. a b «Michelingo ur-bilketa. Abalozko tunela», Usurbilgo ondarea ezagutzen, . Noiz kontsultatua: 2018-10-15.
  98. «Andatza gaineko aterpeak», Usurbilgo ondarea ezagutzen, . Noiz kontsultatua: 2018-12-30.
  99. (Gaztelaniaz) «El radio-club Gare intenterá llevar los sanbartolos a los confines del mundo» El Diario Vasco 2008-08-21 . Noiz kontsultatua: 2018-12-30.
  100. a b (Gaztelaniaz) «Frecuencias de repetidores en 2 metros» EA4DCU . Noiz kontsultatua: 2018-12-30.
  101. a b c d e Ubeda, Imanol (2006) «Trikuharri bat gutxiago du Andatzak» Noaua! (Usurbil) (237) . Noiz kontsultatua: 2018-10-19.
  102. «Biribillondo», Usurbilgo Toponimia, . Noiz kontsultatua: 2018-10-19.
  103. «137/2003 Dekretua» Euskal Herriko Agintaritzaren Aldizkaria 2003-06-24 . Noiz kontsultatua: 2018-04-03.
  104. a b «Radio Nacional de Españak antena berri bat jarri nahi du Andatzan» Noaua! (Usurbil) (214) 2005-10-21 . Noiz kontsultatua: 2018-10-19.
  105. Ubeda, Imanol (2007) «Eñaut Zuriarrain, Zubietako alkatea: “Antena berriak telekomunikazioetarako erabilera izango duela uste dugu”» Noaua! (292) . Noiz kontsultatua: 2018-10-19.
  106. «Andatza Egunean, ospakizunik ez» Noaua! (Usurbil) (571) 2014-04-30 . Noiz kontsultatua: 2018-03-07.
  107. «Ospakizunik ez, baina mendizaleak bai Andatza Egunean» Noaua! (Usurbil) (572) 2014-05-09 . Noiz kontsultatua: 2018-03-07.
  108. «Ospakizunak Andatza Egunez, maiatzaren 6an», Noaua, . Noiz kontsultatua: 2018-05-01.
  109. «Gogotik erantzun diote usurbildarrek Andatza Eguna ospatzeko deiari», Noaua, . Noiz kontsultatua: 2018-05-06.
  110. «2014ari harrera... Andatzan» Noaua! (Usurbil) (557) 2014-01-10 . Noiz kontsultatua: 2018-12-20.
  111. «2019ari ongi etorria Andatza gainean» Noaua! (Usurbil) (764) 2018-12-21 . Noiz kontsultatua: 2018-12-20.
  112. (Gaztelaniaz) Cela, Camilo José (1952) Del Miño al Bidasoa Noguer 216 or..
  113. Alvarez Enparantza "Txillardegi", Jose Luis (1999) Putzu Elkar 280 or..
  114. Zabala, Juan Luis (2000) Agur, Euzkadi Susa 21 or..
  115. «Hainbat herritarrek hartuko dute parte Irisasi BTT proban igandean, Andatzan», Txintxarri, . Noiz kontsultatua: 2018-12-17.
  116. a b «BTT atala martxan da Andatza Mendizale Elkartean», Andatza Mendizaleen Kirol Taldea, . Noiz kontsultatua: 2018-12-17.
  117. a b [http://www.noaua.eus/aldizkaria/?magazine=412 Mendi bizikleta irteera urtarrilaren 29an, Andatzako BTT Taldearen eskutik] Noaua! (argitaratze data: 2012-01-13) 14-15. or..
  118. a b «Urtarrilean, bizikleta martxa Irisasi BTT taldearekin», Noaua!, . Noiz kontsultatua: 2018-12-17.
  119. «Irisasi BTT 2012 urtarrilaren 29an Usurbilen», Andatza Mendizaleen Kirol Taldea, . Noiz kontsultatua: 2018-12-17.
  120. «Elurrak edertu egin zuen BTT taldeak antolatu zuen mendi martxa» Noaua! (Usurbil) (477) 2012-02-03 . Noiz kontsultatua: 2018-12-17.
  121. Carrasco, Itziar (2008), «Lasarte-Oriako I. BBT Trabesiak arrakasta izan zuen atzo», Txintxarri, . Noiz kontsultatua: 2018-12-17.
  122. «Gaur egingo da II. BTT trabesia Buruntza eta Andatza mendietan», Txintxarri, 2010-04-18, . Noiz kontsultatua: 2018-12-17.
  123. a b «III. BTTa apirilaren 10an egingo da», Txintxarri, 2011-04-01, . Noiz kontsultatua: 2018-12-17.
  124. Kirola eta natura bat eginik IV. BTT trabesian, 2014-04-06, . Noiz kontsultatua: 2018-12-17.
  125. «I. ORIENTAZIO PROBA USURBILEN», Andatza Mendizaleen Kirol Taldea, 2011-06-10, . Noiz kontsultatua: 2018-12-18.
  126. «Apirilak 26an, Usurbilgo Andatza mendian, O-BTT mendi bizikletako orientazio froga izango da.», GOT - Gipuzkoako Orientazio Taldea, . Noiz kontsultatua: 2018-12-18.
  127. «GIPUZKOAKO II. ORIENTAZIO LIGA HERRIKOIA 2016-2017 (GOL). 4. PROBA ANDATZA», GOT - Gipuzkoako Orientazio Taldea, . Noiz kontsultatua: 2018-12-18.
  128. «2. Gipuzkoako Orientazio Ligako proba Andatzan», Noaua!, 2017-03-06, . Noiz kontsultatua: 2018-12-18.
  129. «“Lasterketaren helburu nagusia Uxuek duen gaixotasuna ezagutzera ematea da”», Noaua!, 2019-07-05, . Noiz kontsultatua: 2019-09-12.
  130. «Saritu talde handia, Uxue Trail Mendi Lasterketa amaieran», Noaua!, 2019-07-06, . Noiz kontsultatua: 2019-09-12.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Andatza (mendia) Aldatu lotura Wikidatan