Larruki ubel
| Larruki ubela | |
|---|---|
| Sailkapen zientifikoa | |
| Erreinua | Fungi |
| Filuma | Basidiomycota |
| Klasea | Agaricomycetes |
| Ordena | Gloeophyllales |
| Familia | Gloeophyllaceae |
| Generoa | Gloeophyllum |
| Espeziea | Gloeophyllum abietinum P.Karst., 1882 |
| Basionimoa | Agaricus abietinus |
Larruki ubela (Gloeophyllum abietinum edo Lenzites abietina) Gloeophyllaceae familiako onddo espezie bat da.[1] Ez da jangarria.
Deskribapena
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Kapela: 10 eta 30 cm bitartekoa, forma tipikoa du, horizontalean luzatua eta beste ale batzuekin inbrikatua. Zerbait tomentosoa da, eremu erradial gutxi ditu edo bat ere ez eta kolore marroi-grisaxka du, ilun samarra, ertzak pixka bat krema kolorekoak dira. Oinik gabe.
Orri-poroak: Zabalak dira, desberdinak, nahiko zabal, kapelaren kolore berekoak, marroi-grisaxka kolorekoak, eta batzuetan, hauts gris batek estaltzen du.
Haragia: Mehea, larrukara, marroi-horixka eta gero marroi-herdoil kolorekoa.[2]
Etimologia: Gloeophyllum terminoa latinetik dator, glutena esan nahi duen "gloeo" hitzetik eta tantak jariatzen duen parte emankorra, esan nahi duen "phyllum" hitzetik. Abietinum terminoa ere latinetik dator, izeien basoetan hazten dena, esan nahi duen "abietinum" hitzetik. Izeien basoetan bizi delako.
Jangarritasuna
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Ez da jangarria.
Nahasketa arriskua
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Gloeophyllum sepiarium delakoarekin nahas daiteke.
Banaketa eremua
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Urte osoan izeien egurretan bizi da.
Banaketa eremua
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Europa, Errusia, Kaukasia (Itsaso Beltza eta Kaspiar itsasoa inguratzen duten estatuak), Turkia, Kazakhstan, Turkmenistan, Uzbekistan, Iran, Kirgizistan, Himalaiako eremua, Japonia, Txina, Australia, Zeelanda Berria eta Etiopia.[3]
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
- ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto.. (1985). Mil setas ibericas.. Diputacion foral de vizcaya, 402 or. ISBN 84-505-1806-7..
- ↑ Gloeophyllum abietinum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1882. urtean deskribatutako onddoak
- Euskal Herriko onddoak
- Gloeophyllum
- Kanadako onddoak
- Ameriketako Estatu Batuetako onddoak
- Mexikoko onddoak
- Europako onddoak
- Errusiako onddoak
- Kaukasoko onddoak
- Turkiako onddoak
- Kazakhstango onddoak
- Turkmenistango onddoak
- Uzbekistango onddoak
- Irango onddoak
- Kirgizistango onddoak
- Himalaiako eremuaren onddoak
- Japoniako onddoak
- Txinako onddoak
- Australiako onddoak
- Zeelanda Berriko onddoak
- Etiopiako onddoak