Russula veternosa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Russula veternosa
Russula veternosa-Bres.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaRussulales
FamiliaRussulaceae
GeneroaRussula
Espeziea Russula veternosa
Fr., 1838
Mikologia
Gills icon.png 
orriak himenioan
Convex cap icon.svg 
txapel ganbila
Flat cap icon.svg 
gero laua
Sinuate gills icon2.svg 
himenioa altzoduna da
Bare stipe icon.png 
hanka biluzik dago
Yellow spore print icon.png 
espora horiak dauzka
Mycorrhizal ecology icon.png 
mikorrizak eratzen ditu
Inedible toxicity icon.png 
ez da jangarria

Oharra: ez fidatu soilik orri honetan ematen diren datuez perretxiko bat identifikatzeko orduan. Inolako zalantzarik izanez gero, kontsultatu aditu batekin.

Russula veternosa Russulaceae familiako onddoa da.[1]

Jangaitzat jotzen da, apur bat toxikotzat ere bai.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 4 eta 10 cm. arteko diametrokoa, hemisferikotik ganbilera, gero laua eta erdialdea hondoratua. Ertza kiribildutik laura, osoa, leuna, baina heltzen denean ildaskatua. Azala kapelaren erradioaren heren batean bereiz daiteke, likatsua eta distiratsua eguraldi euritsuan, matea eta leuna lehorrarekin; kolorea arrosatik arrosa-gorrixkara, erdian koloregabetzeko joera du eta krema-horixka edo hori-biolazeoa hartzen du.

Orriak: Hauskorrak, itsatsiak eta apur bat dekurrenteak, estu. Krema-zuritik horira eta gero krema-horixkatik okre-horira.

Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.

Hanka: 4-7 x 1-2 cm-koa, zilindrikoa, betea, gero erdi-hutsa, leuna, baina pruinosoa goian, kolorea, zuria gaztetan eta grisaxka zahartzean.

Haragia: Hauskorra, harroa, zuria eta ebaki ondoren tonu grisak hartzeko joera du, eta zahartzean; sagar konpota usainarekin, gero eztiarena eta zapore garratza mastekatu ondoren.[2]

Etimologia: Latinetik dator russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria daukatelako russula generoko espezie askok.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jangaitzat jotzen da, baita apur bat toxikotzat ere.

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Russula aurora-rekin nahas liteke, baina honek zapore gozoa dauka, baita Russula maculata eta Russula decipiens-ekin ere.

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udan eta udazkenean ateratzen da hostozabal basoetan, pagadietan batez ere.[3]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 408 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
  3. (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 76 or. ISBN 282-0865-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]