Onddo-ardagai zolabeltz

Wikipedia, Entziklopedia askea
Onddo-ardagai zolabeltza
2012-05-27 Polyporus varius (Pers.) Fr. 1821 222422 crop.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaPolyporales
FamiliaPolyporaceae
GeneroaPolyporus
Espeziea Polyporus varius
Fr., 1821

Onddo-ardagai zolabeltza (Polyporus varius edo Cerioporus varius) Polyporaceae familiako onddo espezie bat da.[1]

Larrukara, ezin da sukaldean erabili.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 3 eta 10 cm bitarteko diametrokoa, hondoratua edo inbutu itxurakoa, normalean kolore argikoa, ezkatarik gabea, lerro erradial finekin; ertz izurtua.

Tutuak: Laburrak.

Poroak: Oso txikiak, 4-5 mm-ko, dekurrenteak.

Poro dekurrenteak: Oinera hurbiltzeaz gain, beherantz jarraitzen duten poroak.

Hanka: Eszentrikoa, alboan edo erdian, sustrai itxurakoarekin, argi eta garbi mugatutako bi eremutan banatuta, goikoa okre oso argia eta behekoa beltzaxka.

Haragia: Zurkara.[2]

Etimologia: Polyporus terminoa grekotik dator, Ugari, asko, esan nahi duen "poly" hitzetik eta poro esan nahi duen "póros" hitzetik. Poro ugarirekin.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ez da jangarria.[3]

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Nummularius forma, espezie tipoaren miniatura bat da, 1 eta 3 cm bitarteko kapelarekin eta oina normalean erdian.[4]

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udan eta udazkenean hostozabalen adar edo enborretan, [5]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Mundu osoa.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 632 or. ISBN 84-404-0530-8..
  3. (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 412 or. ISBN 84-505-1806-7..
  4. (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 486 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
  5. (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 314 or. ISBN 84-282-0865-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]