Geopyxis majalis
| Geopyxis majalis | |
|---|---|
| Sailkapen zientifikoa | |
| Erreinua | Fungi |
| Filuma | Ascomycota |
| Klasea | Pezizomycetes |
| Ordena | Pezizales |
| Familia | Pyronemataceae |
| Generoa | Geopyxis |
| Espeziea | Geopyxis majalis Sacc., 1889 |
| Basionimoa | Peziza majalis |
Geopyxis majalis Pyronemataceae familiako onddo espezie bat da.[1] Ezin da jan, kalitate eskaseko haragia.
Sinonimoak: Peziza majalis. Aleuria majalis.
Deskribapena
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Karpoforoa: Hauskorra, sesila, 0,5 eta 2 cm bitarteko diametrokoa; hasieran globo formakoa, oso itxia, gero kopa moduan, ondoren laua,
Himenioa: Laranja kolorekoa; kanpoko aldea ia kolore berekoa edo argixeagoa. Ertza pixka bat koskaduna.
Hanka: Oin txiki bat edo antzeko bat dute.
Haragia: Ez du usain eta zapore nabarmenik, oso hauskorra.[2]
Etimologia: Geopyxis terminoa grekotik dator, lurra esan nahi duen "ge" hitzetik eta katilu esan nahi duen "pyxis" hitzetik. Karpoforoa lurrean agertzeagatik. Majalis epitetoa, maiatza maiatzean, esan nahi duen "máius" hitzetik.
Jangarritasuna
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Ez du sukaldaritzarako balio.[3]
Nahasketa arriskua
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Geopyxis carbonaria delakoarekin nahas daiteke, hau oso antzekoa da, baina espora handiagoak ditu eta erretako egurretan hazten da, bai udaberrian bai udazkenean.
Sasoia eta lekua
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Udaberrian, belar artean edo lurrean goroldiotan.
Banaketa eremua
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Europa, Mendebaldeko Ameriketako Estatu Batuak.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
- ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 771 or. ISBN 84-404-0530-8..
- ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
